HELEN I
ขณะนี้ เวลา 00:30 
แต่แสงไฟจากตึกสูงเฉียดฟ้า
ยังคงส่องสว่างเฉิดฉาย
คู่กับ ไฟหน้ารถที่วิ่งไปมาอยู่บนถนน 
ราวกับว่าเป็นเช้าวันจันทร์ที่เร่งรีบ..

เฮเลน กำลังยืนสูบบุหรี่
อยู่ในห้องที่เปิดแอร์เย็นฉ่ำ 
เธอจ้องมองแฟนหนุ่มของเธอ
ที่หลับใหลอยู่บนเตียง 

เธอจ้องมองเขาด้วยสีหน้าที่นิ่งเฉย
แต่สายตาเต็มไปด้วยความสงสัย
ตอนนี้ในหัวของเธอมีคำถามเต็มไปหมด

ในห้องเงียบสงัด 
จนได้ยินการเผาไหม้ของบุหรี่
ทุกครั้งที่เธอสูบมันเข้าไป...

เธอยังนิ่ง.. ราวกับว่าไม่มีความรู้สึก 
เธอว่างเปล่า...


เฮเลนดับบุหรี่ลงในถ้วยเล็กๆ
เธอเดินไปที่หน้าต่างข้างเตียง

ทันทีที่เธอเปิดหน้าต่าง
ลมก็พัดเข้ามากระทบใบหน้าเธออย่างจัง
เธอหลับตา
สัมผัสได้ถึงฤดูหนาวที่กำลังมาเยือน

เธอมองออกไปนอกหน้าต่าง
เธอเริ่มร้องไห้ และร้องหนักขึ้นเรื่อยๆ
ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยคำมากมาย
ที่พูดออกมาไม่ได้

เธอเริ่มนิ่ง
ค่อยๆหายใจ

เธอจุดบุหรี่มวนสุดท้ายขึ้นมาสูบ..

เธอหลับตาลง
ค่อยๆยิ้ม

เธอหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง

02:40
ใบหน้าเริ่มนิ่งเฉย
แต่นัยน์ตามีประกาย
ราวกับเด็กที่ได้ของเล่นใหม่

จนเวลาล่วงเลยไปถึง 03:10

เฮเลนปิดหน้าต่าง
ขณะนี้ห้องของเธออุณภูมิ 20 องศา
เธอคิดว่าเป็นเพราะลมหนาวจากข้างนอก
ที่ทำให้ห้องเธอเริ่มอุ่น

เธอทิ้งตัวลงนอน
และไม่ลืมที่จะหอมแก้มแฟนหนุ่มของเธอ
เธอบอกรักเขาเบาๆ
รอยยิ้มที่มุมปากของเธอตอนนี้
ไม่สามารถบอกได้ว่าเธอรู้สึกอย่างไร...

เธอห่มผ้าให้เขา
ห่มผ้าให้ตัวเอง

เธอหลับฝันดีด้วยใบหน้าที่นิ่งเฉย

                       ในค่ำคืนนั้น
           ความคิดของเธอยังคงเป็นปริศนา...

SHARE
Written in this book
HELEN
Writer
cocoa__
Writer
Don’t leave Don’t lie Don’t cry

Comments