ถึง...คุณ
ถ้าหากฉันต้องรัก “ทุกคน” ที่เข้ามา 
แล้ว “หัวใจ” ฉันจะมีค่าอะไร

ฉันรู้ว่า “หัวใจ” ฉันวางไว้ตรงไหน
และมันจะอยู่ตรงนั้น 
อยู่กับใครสักคน ไม่เคยไปไหน

ฉันจะไม่เรียกร้องอะไร จากใครอีก
ฉันอาจจะลงโทษตัวเองบ่อยครั้ง
ที่ไม่สามารถรักใครได้..นอกจากเขา

เขา “เย็นชา” เหมือนที่ฉัน “เย็นชา” กับคุณ
ไม่ว่าคุณจะทุ่มใจมากสักเท่าไหร่ 
คำตอบก็คือ  “ไม่” อยู่ดี 

และไม่ว่าฉันจะรักเขามากเท่าไหร่
เขาก็เย็นชา และเขาเป็นเขาแบบนั้นอยู่ดี

ฉันไม่แปลกใจหรอก..
ถ้าคุณไม่สามารถหยุดรักฉัน
เพราะฉันก็ไม่สามารถหยุดรักเขา

ฉันเข้าใจ ความรู้สึกของคุณ
หากลองทบทวนให้ดี....หัวใจ 
ไม่สามารถบังคับใคร ต่อให้ดีแค่ไหน

ถ้าคุณยังอยู่ตรงนี้ ก็เท่ากับ เห็นแก่ตัว
ฉันก็เช่นกัน...ฉันจะไม่อยู่ตรงนั้น 
ฉันจะไม่เข้าใกล้ คนที่เย็นชากับฉัน
แม้ว่าฉันจะรักเขามากก็ตาม

คุณก็ควรจะ ไม่เข้ามาใกล้ฉันอีก


ฉันควรหยุด 
และคุณก็ควรหยุด

หยุดเรียกร้อง หรือสิ่งตอบแทนจากความรัก 
ที่มอบให้ใครอีกคน ...ที่เขาไม่เห็นคุณค่า

ฉันไม่สามารถรับ หัวใจ ของคุณเอาไว้
ฉันไม่สามารถรับผิดชอบความรู้สึกของคุณ
สิ่งที่คุณต้องทำ คือ การรักตัวเอง

และถ้าจะไม่เห็นแก่ตัวจนเกินไป
อย่าเอาความรักของคุณ
มาเป็นภาระให้ใครอีกคนที่ไม่ต้องการมัน

รักของคุณ ควรมีค่า แก่คนที่คู่ควร 
ไม่ใช่ฉัน...


ฉันเข้าใจความเจ็บปวดของคุณ
เพราะฉันเคยผ่านความรู้สึกนี้มา เช่นกัน 

ฉันไม่มีคำปลอบ 
อนุญาตให้คุณเสียใจ
ร้องไห้ มีน้ำตา
แต่คุณไม่มีสิทธิ์ ทำให้ฉันต้องรู้สึกผิด 
กับการไม่รับรักของคุณ

หากคุณ...รักเพียงฉัน
ฉันคง..รักเพียงเขา
รักไม่ใช่.. ใครก็ได้
หวังว่าคุณจะเข้าใจ 

.....
SHARE

Comments