Extraordinary you
3 oct 

  ‘ คุณคิดว่าคุณมีค่าพอที่จะให้ใครสักคนสนใจคุณได้ไหม ’

ผู้หญิงคนนึงถามฉัน ก่อนที่รถไฟฟ้าจะจอดที่สถานีเเละเขาก็เดินออกไป 

 ถามเราหรอ?
 ฉันครุ่นคิดอยู่พักครู่ 

เอาเเล้ว วันเเรกฉันจะไปเรียนสายไหมเนี่ย

เเละใช่
ฉันวิ่งตามเขาออกมา

ไอเท้าบ้า วิ่งมาทำไมเนี่ย!

‘ เราคิดว่าเราไม่ได้มีค่ามากขนาดนั้นเลยคุณ ’

ฉันตะโกนตอบเขาไปในระยะที่ว่า ฉันกับเขาห่างกันเพียงเเค่สามก้าว

เขาหยุดนิ่ง
คิดว่าคงได้ยินสิ่งที่ฉันพูดเเหละ เเละคงสงสัยด้วยว่าทำไมฉันถึงตามเขามา

เเต่ทำไม 

เขาไม่หันกลับมาล่ะ

‘ เราก็เหมือนตัวประกอบในหนังน่ะคุณ ’

‘ Extra ordinary you คิดว่าคุณคงเคยดูนะ ’
ฉันพูดต่อจากประโยคก่อนหน้านั้น

‘ อืม งั้นคุณก็คงเป็น Extraordinary สำหรับเราเเล้วล่ะ ’

‘ เเล้วเจอกันใหม่ ’
เขาตอบฉัน

ตอบในเเบบที่ไม่ได้หันกลับมามองหน้ากัน

เเล้วเขาก็เดินจากฉันไปพร้อมกับทิ้งคำลานี้ไว้.

หวังว่าะได้เจอกันอีกครั้งนะคุณ



———
ค่ะ นี่ก็คือเรื่องจริงที่เกิดขึ้นกับเรา
เมื่อวันสามเลย เป็นวันเเรกที่เราต้องไปเรียน
เเต่ถามว่าไปสายไหม ฮ่าฮ่า ก็ทันเข้าเเถวนะ 

มันเป็นเรื่องที่แปลกมาก เเค่มันก็อบอุ่นใจสำหรับมากๆเลยล่ะ ไว้ถ้าเราจอเขาอีก 

เดี๋ยวมาเล้าให้ฟังอีกนะคะ :’ -)




SHARE

Comments