แก้โจทย์เลข
เข้าใจมาเสมอว่าความสุขของตัวเองคือ การเห็นคนที่เรารักมีความสุข 
ก็เลยทำทุกอย่างเพื่อให้คนที่เรารักสบายใจ 
และยินดีเสมอหากความสุขของเขาจะไม่ใช่เราก็ตาม 
เราโอเค เราโอเคมากๆและโอเคมาตลอดเลย   

.... วันนี้เราเข้าใจแล้ว ว่าจริงๆเราไม่ได้โอเค
ไม่ได้มีความสุข ไม่ได้อยากยินดียินร้าย 
ไม่ได้ต้องการให้ทุกอย่างเป็นแบบนี้
เราเสียใจ เรารู้สึกเจ็บปวด 
ในหัวมีแต่คำถามว่าทำไม? 
โทษตัวเราเองที่ความเป็นคนอะไรก็ได้
ไม่อยากมีปัญหา ความอยากให้เขาสบายใจของเรา

มันเปิดโอกาสให้คนรอบข้างทำอะไรก็ได้
ทำอะไรก็ได้โดยไม่ต้องคิดถึงความรู้สึกเรา
ไม่คิดว่าเราจะอึดอัดไหม ไม่คิดว่าเราจะเหนื่อยรึเปล่า
ไม่คิดว่าเราจะรับได้จริงๆไหม

คงเป็นความกระด้างของเราอีกนั่นแหละ
ที่อาจจะทำให้ใครหลายคนคิดว่าเราไม่เป็นไร
ที่อาจจะทำให้ใครหลายคนคิดว่าไม่ต้องดูแลเราก็ได้
หรือเผลอๆอาจจะทำให้บางคนลืมไปแล้วด้วยซ้ำ
ว่าเราคือมนุษย์เฉกเช่นเดียวกับเขา
มนุษย์ที่มีความรู้สึก มีจิตใจ เหมือนกัน 
เอ... แล้วเราควรทำยังไงดีนะ 
คงไม่แปลกที่เรายังอยากดูแลเขาเหมือนเดิม
ยังอยากให้เขามีความสุข 
แต่ครั้งนี้... เราอยากมีความสุขด้วยแล้วสิ ทำไงดีล่ะ?

เราอยากหันไปแล้วเจอใครซักคนยืนอยู่
เราอยากหันไปแล้วเจอคนที่เราวิ่งเข้าไปกอดได้
แปลกดีที่ตอนนี้ไม่ว่าจะหันไปทางไหนก็มีแต่ความว่างเปล่า 

อืม.... จริงๆแล้วเราเข้าใจตัวเองผิดมาตลอด
จริงๆแล้วเราอยู่กับความว่างเปล่ามาตลอดหลายปีที่ผ่านมา 
สิ่งที่เราทำอยู่มันไม่เคยช่วยเติมเต็มได้เลยตั้งแต่ต้น
มันมีแต่ความสบายใจ ที่เราคิด(เอาเอง)ว่า
สิ่งนั้นจะทำให้เรามีความสุข

คงเหมือนกับเราแก้โจทย์เลขผิดละมั้ง
เราเรียนรู้ได้วันนี้เองว่า จริงๆแล้วตัวเราต้องการอะไร
อยากได้รับการดูแล เอาใจใส่แบบไหน
อยากได้รับความรักเหมือนมนุษย์คนอื่นๆ ไม่ต่างกัน 

ไม่น่าเชื่อเลยเนอะว่าคนเราจะเข้าใจตัวเองผิดมาได้ตั้ง 14-15 ปี
ไม่รู้จะขอโทษตัวเองยังไง เพราะบางนิสัยมันก็แก้ไม่หายแล้วด้วยสิ
แต่หลังจากนี้จะคิดถึงความรู้สึกตัวเองให้มากกว่านี้ก็แล้วกัน
และ
ไม่น่าเชื่อว่าคนที่พยายามทำความเข้าใจคนอื่นตลอดเวลา
จะเป็นคนเดียวกับคนที่ไม่เคยเข้าใจและรู้จักตัวเองจริงๆ

Photo by Karim MANJRA on Unsplash
SHARE
Writer
rainnycool
...
ผู้หลงรักธรรมชาติ ชื่นชอบการอ่านและชอบบอกเล่าเรี่องราวต่างๆผ่านตัวอักษร ชอบฟังเพลงPOPและR&B นอกจากนี้ยังรักการดื่มกาแฟเป็นชีวิตจิตใจอีกด้วย

Comments