คุณผู้ที่อยู่ในความทรงจำตลอดกาล
สวัสดีคุณ...

เราสามารถเรียกคุณว่าความรักได้ไหมนะ
คุณที่คอยห่วงใย
คุณที่คอยหึงหวง
คุณที่คอยอยู่ข้างๆเรา
เราเรียกคุณว่าความรักได้ใช่ไหม

เวลาผ่านไปเร็วดีเนอะ
วันวานคุณยังกอดเรา บอกรักเราอยู่เลย
แต่วันนี้กลับไม่เจอคุณ
เราไม่เสียดายเวลาที่เราเคยอยู่กับคุณหรอกนะ
เรารู้สึกโชคดีด้วยซ้ำที่มีคุณ

ในชีวิตวัยเรียนที่ไม่รู้จักว่าความรักเป็นอย่างไร
กลับมาเจอคุณที่ทำให้หัวใจเต้นแรง
นั่นคงเรียกว่าความรัก
หรือจะเป็นเพียงความชอบกัน

ฮ่า แย่จัง 
เราไม่สามารถแยกความรักกับความชอบออกได้เลยหรือเนี่ย
ไม่สิ ก่อนจะเจอคุณ 
เรารู้ว่าความชอบเป็นอย่างไร
ความรักเป็นอย่างไร
แต่ทำไมครั้งที่เราเจอคุณ 
เราถึงแยกมันไม่ออกกัน

ยิ่งคิดยิ่งสับสน
คุณเป็นคนเดียวที่ทำให้ใจเต้นแรง
เราไม่เคยเจอใครที่ใจเต้นแรงเท่าคุณมาก่อนเลย

หลังจากคุยกันมาเป็นปี และแยกจากกัน
ทำไมเรายังคิดถึงคุณอยู่เลยนะ
เราคิดเสมอ
คุณจะคิดถึงเราไหม
คุณจะมีความสุขหรือเปล่า
หรือคุณลืมเราไปแล้ว

เราได้แต่คิดถึงคุณให้ปวดใจเล่นๆ
ขอบคุณที่เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในระยะเวลานั้น
จากที่เราแยกจากกันแล้ว
เราภาวนาให้คุณเจอแต่คนที่ดีกว่าเรา
ให้เขาคนนั้นคอยอยู่ข้างคุณ
ขอให้คุณไม่เจ็บปวด
และเจอคุณความรักของคุณ

ส่วนความรักของเรา
เราว่าเราเจอแล้วแหละ
แต่เป็นเราเอง
ที่ทำให้ความรักของเราหลุดมือ
โชคดีนะ คุณความรัก





คิดถึงจนเขียนบทความไม่รู้เรื่องหรือเปล่านะ5555
SHARE

Comments