มองท้องฟ้าเปลี่ยน
ท้องฟ้าแปร เปลี่ยนในทุกวัน
บางวันก็สวยงาม ชวนให้หลงไหล
บางวันสีหม่น ทอแสงเทาจนอับใจ
มองท้องฟ้า ยามนี้แสนว่างเปล่า
เมฆสีเทาก่อเกิด รวมตัวใหญ่
คล้อยเคลื่อนพ้น อย่างช้าๆ
นกตัวน้อย บินผ่านตา สยายปีกไปมา
ยอดไม้สั่นไหว ลู่ไปตามแรงลม 
แต่ทุกอย่างด้านล่าง ราวหยุดนิ่ง
รวมทั้งตัวฉันด้วย ที่เหมือนดับไปด้วย
ท้องฟ้ากว้างใหญ่ถึงเพียงนี้ 
นกที่บินอยู่เพียงลำพัง อ้างว้างในฟ้ากว้าง 
เจ้าจะเหงาไหม แลกกับ อิสระที่จะโบยบิน
บางทีก็อยากเป็นดังเจ้า โบยบิน เฝ้ามองเบื้องล่าง
ท้องฟ้าที่มองยามนี้ ราวกับกำลังเรียกหา
กวักมือให้เข้าสู่ ความเศร้า และ ความเหงา
ทำไมท้องฟ้า ดูเศร้า เหงาหงอยแบบนี้
ไม่นานคง มีน้ำตา ล่วงหล่นดังสายฝน
ฝน ถ้าจะตก ก็ตกลงมาเสียทีเถิด
..
....
..
.
ท้ายที่สุด ฟ้าก็เริ่มกลับมาใสอีกครั้ง
ที่ปลายฟ้าไกล แสงอาทิตย์เริ่มทอแสง
ดวงตาของฉัน ยังคงเฝ้ามอง
นกตัวเดิมบินหายลับไปสุดสายตา
แปรเปลี่ยนได้ตลอดเวลา จริงๆ เหมือนความรู้สึกของคนเรา


ท้องฟ้า มันทำให้อารามณ์คนเราเปลี่ยนแปลงไป ตามมันได้จริงๆ
ถึงมันจะหม่นมอง แต่จ้องดูมันไปเรื่อยๆ มันก็ทำให้เราหยุดคิดอะไรบางอย่าง
และขาดจากความกังวลนั่นไป นั่งทำงานไป เฝ้ามองท้องฟ้าจากหน้าต่างตรงนี้
มันก็ไม่เลวเหมือนกัน เปิดเพลงเก่าๆ คลอเบา จนไม่รุ้ว่าใจนั้นลอยไปถึงไหน
ลอยตามเมฆไปไกลเลย


เพนกวิน ยามที่เฝ้ามองท้องฟ้าไกล จากถ้ำของเขา
11072020 1744

SHARE
Writer
I_Penguin
A Silent Voice
.................................................

Comments

heysundae
4 months ago
นับครั้งไม่ถ้วนถี่ที่หลากความรู้สึกถูกบังคับโดยท้องนภา ขอให้คุณมีวันที่ดีดั่งตะวันที่ทอแสง 🤍
Reply