ฝันร้ายของผีเสื้อ

เธอเป็นเพียงเด็กน้อย และจะเป็นเด็กน้อยตลอดกาล
เธอเป็นเด็กน้อยตลอดกาล เธอจงกลายเป็นผีเสื้อแล้วบินไปเลย บินไปหาความสุขอันเป็นนิรันด์
    เธอจะพ้นจากความเจ็บปวดได้ แต่เธอต้องบินหนีไป



      กาลครั้งหนึ่งในความทรงจำที่เลือนลาง
ภาพจำต่างๆในตอนนั้นเด็กน้อยลืมเลือน แต่หารู้ไม่ว่าความรู้สึกนั้นชัดเจนยิ่งกว่าภาพถ่ายในกล้อง

   เมื่อเธอพยายามจะไคว่คว้าดาวดวงหนึ่ง
แต่พยายามเท่าไหร่ก็หาความสำเร็จไม่ได้

   เมื่อเธอต้องสูญเสียสิ่งที่มีค่าสิ่งหนึ่ง
เพื่อได้สิ่งที่ต้องการ แต่มันไม่จำเป็นสำหรับเธอ

    เมื่อเธอรู้สึกเหนื่อยล้า
แต่ไม่สามารถข่มตาลงนอนได้แม้จะมืดมิด

    เมื่อเธอหัวเราะ
แต่น้ำตามันเอ่อล้นบนกรอบใบหน้า

    เมื่อเธอรักใครสักคน
แต่มันกลับไม่มีค่าอะไรเลย

  เด็กน้อยตกอยู่ในภวังค์​ที่โหดร้ายเกินไหว
ถูกครอบงำด้วยเงาสีดำ
 แต่ขอเพียงสิ่งเดียวให้เธอไม่ทำร้ายใคร
เพียงให้เธอไม่กลายเป็นปีศาจร้าย
ที่ลืมว่าเคยมีรักและศรัทธา

   เธอเจ็บปวดมากจนวันนึงได้เห็นผีเสื้อตัวหนึ่ง
ที่บินอยู่ในสวนหลังบ้านของเธอ สวนหลังบ้านที่ดอกไม้นั่นแห้งเฉาและล้มตายกันแทบจะหมดแล้ว
มีเพียงหญ้าหย่อมนึงที่ยังคงเขียวชอุ่ม

เสียงบางเสียงกำลังแล่นเข้าเซลล์ประสาท
เหมือนมีบางสิ่งกำลังสื่อสารกับเธอ
  "ปีศาจ"
  "เธอหมายถึงใครหรอ"
  "เธอไง เธอ จะกลายเป็นแบบพวกเขา"
  "ไม่ ฉันไม่มีทางเป็นแบบพวกเขา"
  "แต่เธอกำลังเป็นอยู่ ฉันเห็นสีดำในตัวเธอ
   เธอถูกแต่งแต้มจนจะกลายเป็นแบบเขา"
  "แต่ฉันยังเหมือนเดิม"
  "แต่ใจเธอเปลี่ยนไป"

เด็กน้อยทำสีหน้าอย่างไม่เข้าใจ ไม่ยอมรับ
เธอรีบวิ่งไปที่หน้ากระจกเพื่อสำรวจร่างกายตัวเอง

"ไม่เห็นมีอะไรเลย"
"ไม่มีอะไร หรือเธอไม่ยอมรับ
 เพียงเธอใช้ใจมอง เธอก็จะเห็นใจตัวเอง"

ใบหน้าที่สดใสของเด็กน้อยเริ่มหม่นลง
กลายเป็นใบหน้าที่เย็นชาเหมือนไม่ใช่เด็ก
แววตาที่เศร้าหม่นหมอง ใครมองก็อยากจะเบือนหน้าหนี

แล้วฉันต้องทำยังไง ถึงจะไม่เจ็บปวดเธอต้องกลายเป็นผีเสื้อ แล้วบินหนีไปให้ไกลที่สุด
สิ่งที่เด็กน้อยปราถนาอยู่ห้วงลึกในใจ
สิ่งที่เธอจะพ้นจากความเจ็บปวด
มันทำให้เธอหลงเชื่อคำพูดของใครบางคน

เมื่อเธอต้องการ เขาก็จะมอบให้เธอ

และตอนนี้ เธอก็กลายเป็นผีเสื้อแล้ว

เห็นไหม ฉันบอกแล้วว่ามันสวยงามแต่น่าเวทนาที่มันเป็นเพียงช่วงเวลาอันแสนสั้น
ก่อนชีวิตผีเสื้อของเธอจะหมดลง

เมื่อเธอใช้ความคิดที่เป็นผู้ใหญ่ขึ้น
เธอจึงได้รู้ว่าสิ่งสวยงามที่ว่านั้น
มันคือความตาย
เธอหนีจากความเจ็บปวดมาเจอกับความตาย

ว่าแล้วก็นึกเสียดายตอนนั้น
ที่งมงายกับคำพูดของใครบางคน

เด็กน้อยนึกแล้วก็อยากกลับไป
แต่ทำยังไงได้ เธอดันจากมาแล้ว

โง่เขลาจริงๆที่เสียงที่เธอได้ยินนั้น
เป็นเสียงภายในใจของเธอเอง
เป็นความต้องการของเธอเองต่างหาก

ไม่ต้องสงสารฉันหรอก
ไม่ต้องคาดหวังให้ฉันกลับไป
ขอให้เรื่องราวของฉันทำให้เธอคิดขึ้นได้
ว่าความตายนั่นไม่ใช่สิ่งสวยงามหรอก
มันคือทางเลือกของเด็กน้อย

ถ้าเธอหนีไปเป็นผีเสื้อ เธอจะกลายเป็นเด็กตลอดกาล
ราวกับว่าเธอกำลังวิ่งหนีปัญหา

ไม่ว่าเธอจะหนีไปเป็นผีเสื้อ หรือเผชิญหน้ากับมัน
เธอก็ต้องเจอกับความเจ็บปวดอยู่ดี

เพราะฉะนั้นจงเผชิญหน้ากับมันเถอะนะ
อาจจะเจ็บมากหรือน้อย แต่เธอก็จะกลายเป็นผู้ใหญ่
ผู้ใหญ่ที่แข็งแกร่ง

อย่าเป็นแบบเด็กน้อยในเรื่องฝันร้ายของผีเสื้อเลย
อย่ากลายเป็นเด็กตลอดกาลเลย

ผู้ใหญ่ก็มีความสุขได้ มีความสุขได้เหมือนกัน

หากเธอก้มมองแต่พื้น เธอจะมองไม่เห็นสายรุ้ง

 เธอมีทางเลือกสองทาง หนึ่งคือไม่เชื่อเรื่่องปาฏิหาริย์​   สองคือเชื่อว่าทุกวันคือปาฏิหาริย์ขอให้เธอเลือกอย่างหลังแล้วกันนะ




และสุดท้าย เด็กน้อยก็ปราถนาให้เธอกลายเป็นผู้ใหญ่





                                         จาก เด็กน้อยตลอดกาล
SHARE
Writer
Nautes
spaceman​
อยากเป็นนักบินอวกาศ

Comments