เรื่องเล่าหลังปีนผา
ในช่วงสองสัปดาห์ที่ผ่านมาได้ลองปีนผาจำลอง ช่วงที่ตัดสินใจไปเพราะ อยากรู้ อยากลอง ทั้งๆที่ไม่ชอบความสูง 

ความรู้สึกหลังจากการผ่านการปีนมาสองครั้ง คือ เส้นทางปีนเดียวกัน การขยับขาและแขนเพียงเล็กน้อยสามารถเปลี่ยนความหนักไปได้เยอะเลย การวางแผนเส้นทางก่อนปีนนั้นสำคัญ ระหว่างนั่งมองก่อนปีนนั้นดูไม่ยากเท่ากับตอนอยู่บนผา การแตะบนหินกับวางเท้าแล้วกดบนหินมันช่างต่างกัน ล้มแล้วลุกใหม่ได้ ใช้มือนำแล้วขาขยับตาม

ซึ่งกีฬาปีนผาแตกต่างจากกีฬาที่เคยได้เล่นมาเช่น วิ่ง ปั่นจัรยานทางไกล และว่ายน้ำ ที่มีระยะเวลาต่อหนึ่งรอบที่เล่นอย่างน้อยคือครึ่งชั่วโมง จากที่เล่าประสบกาณ์ปีนผาสามครั้งมา มาประยุกต์ได้ตามนี้
1.จัดการในสิ่งที่สามารถควบคุมให้ได้ บางอย่างมาทดสอบเพื่อเรียนรู้
2.อยู่กับปัจจุบัน ทำเป็นขั้นเป็นตอน เช่นเดียวกับ มือนำขาตาม ระหว่างปีนรู้สึกว่าอีกไกลเลยแต่สิ่งที่ทำได้คือการขยับต่อไปเรื่อยๆ
3.บางmove จำเป็นต้องเขย่งขาและนำขาอีกข้างออกเพื่อเอื้อมให้ถึง ซึ่งจำเป็นต้องยืดหยุ่นในวิธีการ
4.จากข้อสามยืดหยุ่นในวิธีการและจำเป็นต้องมั่นคงในเป้าหมาย
5.เส้นทางเดียวกันต่างคนต่างมีวิธีการที่ต่างกัน ตามความถนัดและทางกายภาพ 
6.มิตรภาพและการให้กำลังใจกันเป็นเสน่ห์ของสังคมออกกำลังกาย 

ทั้งนี้ทุกก้าวมีความสำคัญการปรับท่าทางเพียงเล็กน้อยสามารถเปลี่ยนความรู้สึกไปได้ 


SHARE

Comments