ฉันไม่ใช่ของที่ระลึกในงานเลี้ยงของนายนะ


Recommended song
party favor - Billie Eilish
 

Sexual Harassment - การคุกคามหรือล่วงละเมิดทางเพศ ด้วยการกระทําหรือการแสดงออกทางเพศ ทั้งโดยตรงและโดยอ้อม ไม่ว่าจะเป็นการใช้สายตา การจับสัมผัสร่างกาย การใช้วาจา รวมถึงการพิมพ์ข้อความผ่านโซเชียลมีเดีย ทําให้ผู้ที่ตกเป็นเป้าของการกระทํานั้นรู้สึกอึดอัด ไม่ปลอดภัย และไม่สบายใจ


10:30 PM


ก้อนวัตถุกลมโตเปล่งแสงตระหง่านกลางผืนฟ้ามืด แสงอ่อนนวลอาบพื้นที่กว้าง เรานอนมองดวงจันทร์อันเป็นวัตถุหนึ่งเดียวบนท้องฟ้า
เสียงพูดคุยขำขันของเรากับเพื่อนสนิทต่างห้องดังสนั่นไปทั่วห้องนอน พลันจอสี่เหลี่ยมปรากฎชื่อแอคเคาท์อินสตาแกรมของใครบางคน เรียวนิ้วกดเข้าห้องแชทอย่างอัตโนมัติ

10:33 PM; INSTAGRAM: You have a new message.
: พี่ ว่างป่ะ
: คอลกับเพื่อนอยู่ แต่ว่าง มีไรเอ๋อ
: พี่อยู่กับผมหน่อยดิ ผมไม่ค่อยโอ
: เป็นไร พิมพ์ก่อนได้มั้ย
: เพื่อนผมกับแฟนเก่าเขาคบกัน
: แล้ว?
: ผมเลิกกับเขาเพราะเขาบอกว่าจะไปเรียนต่อ

บทสนทนาระหว่างเรากับรุ่นน้องดำเนินต่อไปอย่างเคร่งเครียด ในขณะที่อารมณ์ขำขันของเพื่อนสนิทสาวก็ยังคงอยู่อย่างไม่ลดละ การคุยกับคนสองคนด้วยอารมณ์ต่างกันช่างเป็นเรื่องยาก แต่ก็ไม่เกินตัวเรามากนัก

จะว่าไปแล้วปัญหาที่รุ่นน้องคนนี้เจอช่างคล้ายกับปัญหาที่เกิดขึ้นกับเพื่อนเราอย่างกับเป็นคนเดียกวัน ทำเอาความสงสัยเกิดขึ้นในหัว 

เรื่องแบบนี้นี่มันเกิดขึ้นเยอะขนาดนี้เลยหรอ มันทำกันได้ง่ายขนาดนั้นเลยรึไง หรือเพราะเราห่างหายจากการมีความรักเลยไม่รู้กันนะ

หลายสิบนาทีผ่านไป เพื่อนสนิทสาวบอกลาเราด้วยน้ำเสียงงัวเงียก่อนสายจะตัดไป ต่อด้วยสายเรียกเข้าของรุ่นน้องคู่สนทนาที่ตามมาติดๆ

[11:57 PM มีสายเรียกเข้า]
.
.
.
'พี่ พรุ่งนี้ไปเที่ยวกับผมหน่อยดิ'
"ห้ะ ไปทำไม"
'ผมไม่อยากอยู่บ้านอะ'
"ไอบ้า ทำไมต้องพี่อะ ไม่เอาหรอกพี่ขี้เกียจออก"
'นะพี่'
"ไม่เอา"
'นะ'
"ไม่"
'นะ'
"ไม่เว่ย"
'นะ'

รุ่นน้องคู่สนทนาเซ้าซี้เราไม่เลิกจนเราตอบปัดตกลงแบบปัดๆด้วยความรำคาญ เพราะถ้าไม่ตอบตกลงมีหวังคืนนี้คงไม่ได้นอนแน่ คนๆนี้ขี้เซ้าซี้จะตาย

บทสนทนาจบลงด้วยข้อตกลงที่เราสองคนต้องไปเดินเล่นด้วยกัน โดยมีจุดประสงค์เพื่อเยียวยารุ่นน้องที่เห็นภาพบาดตาบาดใจของแฟนเก่า

บางทีก็ไม่เข้าใจเหมือกนันนะว่าน้องมีเพื่อนตั้งเยอะแต่ทำไมเราต้องเป็นคนที่อยู่กับน้องเลย เพราะเราไม่ชอบความงอแงของเด็กหรือรุ่นน้องเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว พอถูกวอแวเเบบนี้ยิ่งทำให้พาลไม่ชอบเข้าไปใหญ่

[01:13 AM สิ้นสุดการโทร]


เราเลื่อนนิ้วแตะวงกลมสีแดงบนหน้าจอโทรศัพท์ก่อนจะปล่อยให้ตัวเองถลำลึกเข้าสู่ห้วงนิทราเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับตอนเช้าที่กำลังจะมาถึงในอีกไม่กี่ชั่วโมง


08:30 AM

เสียงนาฬิกาปลุกดังสนั่นไปทั่วห้องนอนบวกกับเสียงนกร้องทำเอาเราต้องจำใจตื่นแม้จะงัวเงียอยากนอนต่อเหมือนทุกที เราดำเนินกิจวัตรยามเช้าด้วยความเคยชิน 

เสื้อสเวตเตอร์สีขาวที่ไม่ค่อยเหมาะกับสภาพอากาศเมืองไทย ถูกหยิบออกมาใส่คู่กับกระโปรงกางเกงทรงเอสีเขียวน้ำทะเลที่แขวนในตู้มานานแรามปี พอๆกับรองเท้าผ้าใบสีขาวที่เราหยิบออกมาจากชั้นรองเท้าก่อนจะออกจากบ้านไป

สองเท้าของเราเหยียบสถานีรถไฟฟ้าอันเป็นจุดนัดพบในอีกเกือบสองชั่วโมงต่อมา พลันปรากฎร่างสูงติดท้วมนิดๆมาถึงที่หมายในอีกครึ่งชั่วโมงต่อมา

สองเท้าของเราเหยียบสยามสแควร์และBACCครั้งที่เท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้ของเดือน พวกเราพากันเดินถือกล้องฟิล์มถ่ายรูปกันจนทั่วท่ามกลางสภาอากาศที่ร้อนอบอ้าวเหมือนปกติของประเทศไทย

"วันนี้พี่ดูเรียบร้อยเนอะ"
"พี่ก็เรียบร้อยทุกวันแหละ
"อะแฮ่ม ผมให้พี่พูดใหม่ พี่ว่าไรนะ?"
"555555"
"แต่ผมเพิ่งเคยเห็นพี่ใส่กระโปรงนะเนี่ย"

เจ้าของเสียงทุ้มแหบเกินวัยยิ้มร่า มือหนาเหมาะกับขนาดเจ้าตัวถูกยกขึ้นยีหัวเราอย่างไม่อายใครเหมือนที่เคยทำก่อนหน้านี้หลายต่อหลายครั้ง


"โอ๊ยอย่ามาจับ"
"ทำไมอะ ไม่ชอบหรอ"
"ไม่ชอบ อีกอย่างพี่เป็นพี่แกนะเว่ย"
"แต่พี่กับผมอายุเท่ากันนะ"
"แต่พี่เกิดก่อนแกไง เรียนคนละม.กันด้วย แปลว่าพี่แก่กว่าแกทั้งวัยวุฒิแล้วก็คุณวุฒิเลยนะ"


ริมฝีปากของเราปรากฎรอยยิ้มเหมือนอย่างเคยตรงข้ามกับน้ำเสียงที่ค่อนข้างไม่สบอารมณ์ มือทั้งสองข้างของเราพยายามปัดป้องการแตะต้องที่อีกฝ่ายกำลังทำพลางก้าวขาทั้งสองข้างออกมาเพื่อเว้นระยะห่าง 

แต่เหมือนยิ่งพูดก็ยิ่งยุ รุ่นน้องที่เพิ่งลูบหัวเราป้อยๆไปเมื่อไม่นานมานี้เริ่มทำตัวเป็นผู้ชายมือปลาหมึกจนเรางงและตั้งตัวแทบไม่ทัน


"โอ๊ย ก็บอกว่าไม่ชอบไง อย่ามาจับได้มั้ย"
"ทำไมพี่ไม่ชอบอะ ผู้หญิงคนรอื่นเขาชอบกันเยอะแยะ"
"พูดอย่างงี้เคยทำบ่อยรึไง"
"ก็บ่อยนะ เขาก็ดูชอบดี"
"แต่พี่ไม่ชอบไง พี่เกลียดสกินชิพ แฟนพี่พี่ยังไม่ให้เลย แกก็เลิกจับได้แล้ว"
"โหพี่ โบราณนี่หว่า"


รุ่นน้องตัวท้วมหรี่ตามองเราด้วยสายตาที่ค่อนข้างแปลกพลันก้าวขาเดินออกห่างเราไปนิดหน่อย จากที่ตอนแรกเราเดินชิดกันจนแทบจะสิงกันอยู่แล้ว

พวกเราสนทนาโต้ตอบกันไปมาโดยที่ในใจเรากระสับกระส่ายกับทุกการกระทำของรุ่นน้องคู่สนทนาอยู่ตลอด


เวลาเกือบ5ชั่วโมงผ่านไปอย่างรวดเร็ว เรากับรุ่นน้องบอกลากันและกันก่อนในสถานีรถไฟฟ้าก่อนเราจะพาตัวเองมาที่ร้านหมอฟันตามที่นัดไว้แล้วกลับบ้าน

เราโยนข้าวของทุกอย่างลงบนเตียวงก่อนจะสาวเท้าเข้าห้องน้ำ อารมณ์ขุ่มมัวคับเเน่นอยู่เต็มอก เราทั้งเสียดาย ทั้งหงุดหงิด ทั้งผิดหวัง

เราเสียดายเวลาวันนี้ทั้งวันที่เราครวรจะใช้พักผ่อน เสียดายเงินที่เสียไปแม้จะไม่กี่ร้อย เสียดายเวลานอนที่เอากลับคืนมาไม่ได้

เราหงุดหงิดที่เราไม่ได้ปฎิเสธรุ่นน้องคนนั้นไปให้ชัดเจน เราหงุดหงิดที่รุ่นน้องคนนั้นทำแบบนั้นกับเรา เราหงุดหงิดที่รุ่นน้องคนนั้นไม่เคารพเราเลยแม้แต่น้อย

เราผิดหวังที่เราเจอแต่คนแบบนี้ เหมือนกันว่าตัวเรามักดึงดูดอะไรแบบนี้เข้ามาใส่ตัวเองอยู่เสมอ เราผิดหวังที่รุ่นน้องคนนั้นเป็นคนแบบที่เราไม่อยากให้เป็น เป็นคนที่ทำให้แทบทุกคนต้องโดน sexual harassment โดยที่ไม่เต็มใจ




เราเป็นหนึ่งในนั้น


เรามักโดนคนรอบตัว sexual harassment อยู่ตลอด การกระทำที่มักทำให้คำถามผุดขึ้นในหัวแต่ก็ไม่เคยได้คำตอบที่ฟังขึ้นเลยซักครั้ง 

ทำไมกันนะ ทำไมเรื่องแย่ๆถึงได้เกิดขึ้นง่ายขนาดนี้ ทำไมทุกคนถึงต้องมาพบเจอการกระทำแบบนี้ ทำไมปัญหานี้ถึงยังไม่หายไปซักที

อย่างที่วันนี้ทั้งวันรุ่นน้องคนนั้นทำกับเราไม่หยุด ทั้ง sexual harassment ทั้งปีนเกลียว ช่างไร้ซึ่งความเคารพ 

หลายครั้งที่รุ่นน้องยื่นหน้าเข้ามาใกล้จนเกิดเหตุ หลายครั้งที่พยายามจับไปทั่วทั้งตัวเรา หลายครั้งที่แสดงท่าทีไม่พอใจเวลาเราห้าม ไม่ว่าจะเป็นการด่าว่าหรือใช้สายตาแปลกๆ หลายครั้งที่เล่นหัวเราทั้งๆที่เราไม่ยอม หลายครั้งที่พยายามเข้าประชิดตัวจนแทบจะสิงกัน

แม้จะพยายามเว้นระยะห่างแต่ก็ไม่เคยได้ผล

เหมือนกับว่าเส้นที่เราขีดกั้นไว้มันบางเกินไปจนคนอื่นกล้าจะล้ำเส้นนั้นมา

เรารู้สึกแย่มาก ไม่ว่าการกระทำนั้นจะตั้งใจหรือไม่ก็ตาม ไม่ว่าผู้กระทำจะเป็นใคร ยังไงมันก็เป็นสิ่งที่ไม่ควรทำสำหรับเรามันเป็นสิ่งที่น่ารังเกียจ
เหมือนกับว่าเขาคนนั้นไม่ให้เกียรติเราเลยซักนิด เหมือนกับว่าเขาเห็นเราเป็นสิ่งของที่จะทำอะไรยังไงก็ได้

เราไม่คุยกับรุ่นน้องคนนั้นอีกเลยหลังจากวันนั้น บอกตามตรงว่าแม้แต่หน้าก็ไม่อยากจะมอง

เราผิดหวังมากที่คนสที่เราไว้ใจทำแบบนี้ นี่มันไม่ต่างจากการโดนหลอกเลยซักนิด 

เหมือนกับว่าเราถูกหลอกให้ไว้ใจใครซักคน แล้วคนๆนั้นก็ทำลายความไว้ใจนั้นจนป่นปี้ไม่เหลือชิ้นดี

มันอาจฟังดูงี่เง่าสำหรับใครหลายคน แต่สำหรับเราเรื่องค่อนข้างเป็นเรื่องละเอียดอ่อน เราค่อนข้างอ่อนไหวมากทีเดียวกับเรื่องนี้ 

เรื่องแบบนี้ไม่มีใครมีสิทธิ์ทำ ไม่มีใครสมควรโดน

เหมือนประโยคที่ว่า คนทำไม่เคยจำ คนโดนไม่เคยลืม

เราไม่เคยยอมรับเรื่องแย่ๆแบบนี้ได้เลย ไม่แม้ซักครั้งเดียว เหมือนกับว่ามันกลายเป็นแผลลึกในใจไปแล้ว

ทุกคนมีสิทธิ์ในตัวเอง เรามีสิทธิ์หวงร่ายกายของตัวเองเพราะนั่นคือร่างกายของเรา มันไม่ใช่เรื่องผิดอะไรเลย
การปล่อยให้คนอื่นมีสิทธิ์ในตัวเรามากกว่าตัวเองต่างหาก นั่นต่างหากที่เป็นข้อผิดพลาด


, Au.
SHARE
Writer
Babybabysharkkk
needy
twitter.com/babybabysharkkk

Comments

PassNPSN
18 days ago
หลายคนอาจคิดว่าการได้สัมผัสตัวฝ่ายตรงข้ามจะทำให้อีกฝ่ายใจเต้น แต่บอกเลยว่าไม่ใช่ทุกคน😔
Reply
FeitanTH
16 days ago
ผมเคยได้ไปเที่ยวหาเพื่อนผู้หญิงคนหนึ่งซึ่งเป็นคนที่เรารุ้สึกดีมากๆด้วย ตอนที่ได้เจอตื่นเต้นและดีใจ ไม่ว่าจะเป็นการกินชาบู เดินห้าง เราสองคนต่างไม่มีการโดนตัวกันถึงแม้ว่ามันจะมีโอกาสก็ตาม เพราะบ้างครั่งเราควรให้เกียตริคนๆหนึ่งที่เราได้พบเจอ แล้วเขาก้จะให้เกียตริเราเช่นกัน เพราะถุกสอนมาว่า ชายหญืงไม่ควรโดนตัวกันต่อให้ มีโอกาสก้ตาม
Reply