ชีวิตจะมีบางวัน ที่เรียกว่าวันฝนตก
1
ช่วงนี้เป็นยังไงกันบ้างครับ?
เรียนหนัก ทำงานเยอะ เหนื่อยกันหรือเปล่า
ชีวิตจะมีบางวัน บางช่วงที่เราเหนื่อยเป็นพิเศษ ที่เรียกว่าวันฝนตก ซึ่งเราต้องรอให้พายุพัดผ่านไป แต่บางทีกว่าจะผ่านไปได้ก็เล่นเอาเหนื่อยเหมือนกัน

ตอนเด็กๆ พักแป๊บเดียวเราก็หายเหนื่อย แต่พอโตขึ้นความรับผิดชอบที่มากขึ้น ทำให้เราเหนื่อยมากขึ้น พักอย่างไรก็ไม่หายเสียที

ที่ผ่านมาผมเพิ่งเจอช่วงมรสุมเข้าไปเหมือนกัน หมดแรง เกือบออกจากมรสุมไม่ได้ ได้แต่คิดว่าทำไมชีวิตเราหนักจังว่ะ จนมาเจอเรื่องของผู้ชายคนหนึ่ง ที่ทำให้ผมมีแรงฮึดกลับมา

2
ผมรู้จักพี่ติ๊ก จากสกู๊ปข่าวไทยพีบีเอส ที่ทำสกู๊ปเกี่ยวกับผลกระทบจากการ Disrupt ว่าส่งผลต่อนักข่าวยังไงบ้าง โดยไปสัมภาษณ์พี่ิติ๊กที่เป็นนักข่าวเพจอีจัน

เดิมทีพี่ติ๊กเรียนจบ ม.3 เริ่มงานโดยเป็นช่างภาพข่าวภาคสนามมาก่อน ก่อนจะขึ้นมาเป็นผู้ประกาศข่าวภาคสนามของทีวีช่องหนึ่ง แต่พอกระแส Disrupt ทางเทคโนโลยีเกิดขึ้นเขาก็ถูกเลย์ออฟ

ปัจจุบันจึงมาทำงานประจำเป็นนักข่าวเพจอีจัน ทุกวันหลังเลิกงาน 5 โมง พี่ติ๊กจะไปรับจ๊อบเสริมโดยเป็นไลน์แมน ขับรถส่งสินค้าให้ลูกค้าจนห้าทุ่ม เพื่อหารายได้เสริมวันละ 3-400 บาท

นักข่าวไทยพีบีเอสถามว่าทำไมต้องทำงานเสริมด้วย พี่ติ๊กบอกว่า เขามีภาระเยอะ เพราะผ่อนรถ 2 คัน(รถยนต์กับมอเตอร์ไซด์) ผ่อนบ้าน และมีลูกเมียต้องดูแล

พี่ติ๊กบอกว่าวันไหนได้เพิ่มสามสี่ร้อยก็ดี แต่ไม่ได้ก็ไม่เป็นไร แกบอกว่าเหนื่อย แต่กลับบ้านไป เห็นรอยยิ้มของคนที่รออยู่ก็หายเหนื่อย

และตอนนี้แกกำลังเรียนเพิ่มอยู่ให้จบวุฒิ ป.ตรี เพราะเวลาน้องใหม่มาทำงานแล้วถามว่าเขาจบมหาลัยไหน พี่ติ๊กจะรู้สึกเขินที่ตัวเองจบแค่ ม.3 และเวลาน้องๆ คุยกันว่า มีพี่รหัส น้องรหัส ทำงานอยู่ที่ไหนบ้างแกก็ไม่มี

พี่ติ๊กเล่าด้วยน้ำตาคลอ ทว่าใบหน้ายังเปี่ยมรอยยิ้ม ว่าเขายังพร้อมสู้ และใช้ชีวิต ไม่ว่าโลกนี้และสังคมจะส่งโจทย์และอุปสรรคยากๆ แค่ไหนมาก็ตาม

3
เมื่อเทียบชีวิตกับพี่ติ๊ก ผมก็รู้สึกว่าตัวเองเบาสบายกว่าเยอะ

อาจเพราะโลกยุคนี้ โซเชียลมิเดียทำให้เราเห็นแต่ด้านดีๆ ของคนอื่นมากเกินไป ทั้งดารา ไฮโซ หรือคนที่มีต้นทุนทางสังคมสูงกว่า ที่หลายคนเดินทางบ่อย กินร้านอาหารหรูประจำ ใช้ของแบรนด์เนม ทำให้เรารู้สึกว่า ทำไมชีวิตเราถึงเหนื่อยและยากลำบากจัง ไม่สุขสบายแบบนั้นบ้าง

แต่เมื่อได้เห็นชีวิตของพี่ติ๊ก ที่เป็นตัวแทนของคนอีกมากในสังคม ที่ต่อสู้ ดิ้นรน และฝ่าฟันกว่าเราเยอะ ก็ทำให้ผมรู้สึกอ่อนหัดไม่ต่างจากเด็กอนุบาลที่เพิ่งไปโรงเรียน และความเหนื่อยยากของผมก็เล็กจิ๋วเมื่อเทียบกับพี่ติ๊ก ทำให้ผมมีแรงและกำลังใจในการใช้ชีวิตขึ้นมาอีกครั้ง

ขอบคุณพี่ติ๊กสำหรับแรงบันดาลใจมา ณ ที่นี่ครับ
และขอบคุณทีมงานไทยพีบีเอสที่ทำสกู๊ปดีๆ ออกมาให้ชม

ขอบคุณครับ


ปล. ขอบคุณที่เข้ามาอ่านครับ
ปล.2 อ่านบทความใหม่ได้ทุกบ่ายวันอาทิตย์

เครดิตภาพ Markus Spiske
SHARE
Writer
Porglon
Editor & Writer
พอกลอน ซาเสียง / สถาปัตย์ ม.เกษตรศาสตร์ / กองบรรณาธิการสำนักพิมพ์ a book (2551-2553) บรรณาธิการสำนักพิมพ์สยามอินเตอร์บุ๊คส์ (2554) บรรณาธิการบริหารสำนักพิมพ์ springbooks และ สำนักพิมพ์ shortcut (2555-ปัจจุบัน) / ผู้เขียนหนังสือ "ทดเวลาฝันเจ็บ" (2559) / บรรณาธิการหนังสือ เพราะเป็นวัยรุ่นจึงเจ็บปวด / ก่อนความฝันจะล่มสลาย / บ๊อบ แมวเตะฝันข้างถนน / โตขึ้นจึงรู้ว่า / DearYou ถึงคุณ,ด้วยความคิดถึง ฯลฯ / ช่องทางการติดตามแฟนเพจ เรียกเขาว่าอาจารย์

Comments