นักขอพรอันดับหนึ่ง,ตอนไหนจะหายไปจากการดำรงอยู่เสียที
อีกวันที่แสนเหนื่อยล้า 
สมองว่างเปล่า
รูโหว่กลวงตรงกลางหัวใจ 
บาดเเผลที่ไม่มีวันหาย ราวกับมีเข็มคมๆทิ่มแทงไม่หยุดหย่อน 

"เจ็บปวด" 
เจ็บปวดเหลือเกิน 
มีเพียงหยาดน้ำตาที่ชำระสิ่งเหล่านี้ไปได้ 

แค่เพียงเสี้ยววินาที 
หายเจ็บปวดแค่เพียงเสี้ยววินาทีเท่านั้น 

เจ็บปวดและแตกสลายต่อไปเรื่อยๆ 

เรื่อยๆไม่มีจุดสิ้นสุด เหมือนตกลงไปในหลุมดำที่ไม่สามารถกลับขึ้นมาและหนีจากไปไหนไม่ได้ 

เราเจ็บปวดอยู่เรื่อยๆไปแบบนั้น

แตกสลายซ้ำแล้วซ้ำเล่า 
ราวกับทุกอย่างบนโลกถูกกำหนดมาไว้เพื่อเจ็บปวดตลอดเวลาและมีความสุขเพียงแค่เสี้ยววินาทีเท่านั้น 

จิตใจแตกสลายและอ่อนล้าเกินกว่าจะทนไหว 

เปราะบาง 

เปราะบางเหลือเกิน 

ใจนึงต่างเฝ้ารอวันที่จะหายไปจากการดำรงอยู่ 

หายไปจากความเจ็บปวด 

แต่ไปไหนไม่ได้ ไม่มีหนทางไหนเลย 

เจ็บปวดซ้ำๆอยู่แบบนั้น เข็มทิ่มแทงเข้าไปตรงกลางใจจนกลายเป็นรูโหว่ขนาดใหญ่ 

ตอนไหนจะหายไปจากการดำรงอยู่กันนะ 

ตั้งคำถามซ้ำๆ 

เฝ้ารอคำตอบนั้น 

จักรวาลใหม่ 

มีจริงหรือเปล่านะ 

ใครก็ได้มาเราออกไปจากโลกของความรู้สึกบ้าๆพวกนี้เสียที 

เหนื่อยเหลือเกิน 


หัวใจเปราะบางเกินไปแล้ว 








SHARE
Writer
indiecigarette
writer
it was the moment i realized what you can do to my heart, how you make it hurt and feel so good both at once

Comments