close your eyes, and forget them



          when the sun goes down, I will close my eyes and lay down on my pillow.


          and when the sun rises up again, I will forget everything.


          sadness, depression and happiness


          I will forget them all.






          ทำไมคนเราต้องมีความรัก 


          คำถามที่ฉันได้แต่เฝ้าถามกับตัวเองอยู่ทุกๆวัน และทุกๆคืน ว่าทำไมเราทุกคนต่างล้วนโหยหาความรัก


          และทำไมกันนะ ถึงต้องผิดหวังจากความรักซ้ำแล้วซ้ำเล่า


          และทำไมต้องมีแค่ฉัน ที่ต้องบอบช้ำเพราะความรักอยู่เรื่อยไป



           ฉันเป็นผู้หญิงคนนึง ที่อยากจะมีความสุขเพราะความรัก ฉันทุ่มเทและให้ความสำคัญกับทุกๆความรักในชีวิต


            แต่อะไรที่ทุ่มเทมากไป หรือโอบกอดมันไว้แน่นเกินไป ก็สามารถแตกสลายได้อย่างง่ายดาย


            ตัวฉันเองถึงจะเข้าใจดี แต่ก็ยังให้ทั้งหัวใจกับความรัก ยังคงประทับใจกับคนที่เข้ามาได้ง่ายๆ


            จนความสุขในชีวิตของฉัน ขึ้นอยู่กับคนอื่นทั้งหมด


            
           และทุกๆครั้งที่มีความรัก หรือทุกๆครั้งที่มีคนเข้ามาในชีวิต ก็มักจะมีตอนจบแบบเดิมๆเรื่อยไป



           ความรู้สึกมันลดลงแล้ว, คุยแก้เหงา, คุยกับเธอสนุกดี แต่ไม่ได้ชอบเธอแบบนั้น


           ได้ยินจนชินแล้วล่ะ


           

           ทำไมต้องเป็นฉัน ที่ต้องถูกทำร้ายหัวใจ




           ทำไมพอเป็นฉัน ทุกๆอย่างมันถึงดูยากไปหมดแบบนี้






            ถ้าขอพรได้สักข้อ ตัวฉันในตอนนี้อยากจะลืมทุกๆอย่าง



            ลืมทุกๆความเจ็บปวด ความเศร้า ความเสียใจ และลืมความรักไปให้หมด



            ลืมว่าเคยถูกทำร้ายมายังไงบ้าง 



            และขอให้วันพรุ่งนี้ฉันกลับมาสดใสได้อีกครั้ง



            มีความสุขด้วยตัวเองให้ได้ และไม่เอาทุกๆความสุขของตัวเองไปขึ้นอยู่กับใครคนใดคนหนึ่ง



           เมื่อพระอาทิตย์ลับขอบฟ้า ฉันจะหลับตา



           และในตอนที่พระอาทิตย์ส่องสว่างอีกครั้ง ฉันจะลืมทุกๆอย่าง



           ลืมความรักที่เคยมอบไป ลืมทุกๆความสัมพันธ์ที่จบลง



SHARE
Writer
myrnx
Blogger
it never rains forever:-) @__meriin

Comments