ความได้เปรียบเชิงภูมิศาสตร์
                เมื่อปั่นจักรยานออกกำลังกายไปถึงแถวบ้านสัมริมปิง น่าจะเป็น ต.ริมปิง เมือง ลำพูน ตรงน้ำปิงน้อย ไหลลงน้ำปิงใหญ่ ก็แวะดูลำน้ำปิงสักเล็กน้อยคิดถึงความหลังว่า เมื่อก่อนนั้นน้ำปิงมันกว้างขวางน้ำไหลเชี่ยวยิ่งช่วงเดือน ก.ย. น้ำจะนองมากแทบติดตลิ่ง แต่เดี๋ยวนี้น้ำปิงแคบลงและน้ำแทบจะไม่ไหล หรือเรียกว่าไม่ไหลเลยก็ได้ ผักตบที่ลอยอยู่ไม่เลื่อนไปไหนแน่นิ่งอย่างนั้น เมื่อมองไปรอบๆ เห็นลุงคนหนึ่งนั่งทอดดูลำน้ำปิงอยู่ ตรงหลังบ้านแกเอง แกอาจจะคิดเหมือนเราอยู่ก็ได้ หรือคิดอะไรไม่รู้กับแกหลอก บ้านแกเป็นบ้านหลังเล็กๆ อยู่ฝั่งกระโน้น ซึ่งน่าจะเป็นเขต ต.หนองตอง อ.หางดง แกคงอยู่ตรงนั้นมานานแล้ว ดูแกไม่ได้ร่ำรวยอะไรแต่แกก้ไม่ได้ยากจน (จากภายนอก) แต่ทรัพย์สินที่แกถืออยู่นั้นไม่ได้ธรรมดา คือ ที่ดินตรงนั้นไร่ๆหนึ่ง อาจจะมีราคาหลายล้านบาทเลยทีเดียว ซึ่งคนที่มีเงินจากแหล่งอื่นมาซื้อที่ริมน้ำนั้นต้องใช้เงินจำนวนมากเป็นหลักล้าน นั่นแสดงว่าเป็นผู้มีฐานะที่ต้องการสร้างที่อยู่อาศัยพร้อมกับบรรยากาศที่ติดริมน้ำไว้พักผ่อนหย่อนใจ นั่นเป็นหนทางของเศษรฐี …. แต่ลุงคนนั้นและชาวบ้านแถวนั้นเขาไม่จำเป็นต้องร่ำรวยอะไร แต่เขามีวิว เช่นเดียวกับเศษรฐีมีฐานะเหล่านั้น นั่นเป็นเพราะเขามีความได้เปรียบอยู่ในตัวเองตั้งแต่แรก เรียกได้ว่า เขามี “ความได้เปรียบเชิงภูมิศาสตร์” การที่เรามีความได้เปรียบเชิงภูมิศาสตร์อยู่ถือว่าเป็นข้อได้เปรียบทางหนึ่ง คือ อาจจะไม่ต้องใช้ทรัพยากรมาก เพื่อให้ได้ผลลัพธ์เช่นคนอื่นๆ และสามารถเอาทรัพยาการที่มี (แทนที่จะใช้เพื่อให้ได้ผลลัพธ์นั้น) ไปใช้ในกาลอื่น เพื่อก้าวต่อไปให้ยาวยิ่งๆขึ้นไป

SHARE

Comments