รัก :))
               รัก-อัญชลี จงคดีกิจ







ไม่รู้จะขอบคุณ ไม่รู้ทำอย่างไร...



        6 ปี ที่ได้เรียนรู้และผ่านเรื่องราวด้วยกันมามันคุ้มแล้วนะ คุ้มมากที่สุดเลย ขอบคุณทุกคนที่พวกแกมาเป็นทั้งเพื่อน ทั้งแม่ ทั้งครอบครัวของเรา มันดีมากจริงๆ อยากกอดทุกคนไว้ให้แน่นๆไม่ให้ไปไหน แต่มันคงทำแบบนั้นไม่ได้แล้วล่ะ เพราะมันถึงเวลาแล้วที่พวกเราต้องแยกย้ายกันไปเติบโต แยกย้ายกันไปทำตามความฝันของตัวเอง...



ไม่รู้ว่าสิ่งไหน จะยิ่งใหญ่ควรค่าพอ...




         ขอบคุณมิตรภาพที่น่ารัก ขอบคุณกอดที่อบอุ่นที่สุดรองจากครอบครัวเวลาเราท้อ ขอบคุณทุกอย่างที่ทำให้ ขอบคุณจริงๆ ไม่รู้จะต้องพูดออกมายังไง มันกลั่นกรองออกมาได้แค่ว่าขอบคุณ ขอบคุณที่คอยเป็นกอดใหญ่ให้เวลาที่ท้อ ขอบคุณที่คอยเป็นเกราะกำบังให้เวลาอ่อนแอ ขอบคุณที่คอยเป็นคำปลอบประโลมใจยามเจอปัญหา รักนะ รักมากจริงๆ...



ที่ฉันได้จากเธอ ได้รับโดยไม่ต้องขอ...



          ต่อไปนี้ก็ดูแลตัวเองให้ดีนะทุกคนเลย เราก็จะพยายามดูแลทั้งตัวละใจตัวเองให้ดีเหมือนกัน ไม่ต้องเป็นห่วงว่าเราจะอยู่ไม่ไหวเพราะเราอยู่ไม่ไหวแน่นอนอยู่แล้วล่ะแต่เราจะพยายามนะ เราจะไม่ทำให้พวกแกทุกคนเป็นห่วง ขอบคุณที่ทำให้รู้จักกับความรักที่ดีที่สุด ไม่รู้จะต้องบรรยายหรือพูดอะไรไปมากกว่าคำว่าขอบคุณที่มาเป็นของขวัญที่ดีที่ตลอด 6 ปีที่ผ่านมาและจะเป็นแบบนั้นตลอดไป...  






เธอทำให้ฉันรู้จัก ความรักที่ไม่มีเงื่อนไขใด

ได้มามีเธอนั้นเป็นคนให้หัวใจอยากให้เธอรู้
























2/07/63
:)))




















SHARE
Written in this book
ตอนตี2

Comments

sdfghjkl_sssssmmmm
3 months ago
****เรื่องราวทั้งหมดเป็นเพียงจิตนาการของผู้เขียน โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน.... 
Reply