ฉันไม่อยากเป็นคนเก่ง

เวลา 23:45
ฉันค้นพบคำตอบบางอย่าง
ฉันไม่ได้อยากเป็นคนเก่ง
ฉันแค่อยากเป็นคนที่มีความสุข

ทุกอย่างผ่านมาเพื่อให้เราเผชิญ
ให้เรารับมือ และแก้ปมมันออกให้ได้
คลายมันให้ออก ยิ่งแน่นเท่าไหร่ยิ่งท้าทาย
ยิ่งแน่นเท่าไหร่ ถ้าแก้ได้ก็จะยิ่งเก่ง
ฉันถูกสอนแบบนี้เสมอ
ฉันมี mindset แบบนี้เสมอ
เสมอมา

จนพบว่าวันหนึ่งฉันแหลกสลาย
ข้างในมันบดละเอียดเป็นผุยผง
ฉันค้นเจอว่าผุยผงพวกนั้นสำคัญกว่าความเก่ง
ผุยผงสถานะของฝุ่น ไม่สำคัญเท่าสถานะรูปธรรม
ฉันต้องการการหลอมรวมก่อนหน้านี้
ฉันต้องการสิ่งที่เป็นชิ้นและอัน
ฉันคิดว่าถ้าหากฉันเก่ง แต่ฉันสลายหายไป
มันไม่มีประโยชน์อะไรเลยสักนิดเดียว

ฉันแค่เหนื่อยกับการต้องแก้ไขปัญหาของทุกคน
ทุกคนซึ่งมีความร้อยพ่อพันแม่
ร้อนล้านดีเอ็นเอ หลากหลายรูปแบบ
ฉันเหนื่อยกับการต้องเผชิญหน้า
ฉันยอมเป็นผู้แพ้ถ้ามันจะทำให้ฉันมีความสุขดี
ฉันโหยหามัน สิ่งที่เรียกว่าความสุข

ฉันอยากมีชีวิตที่เรียบง่าย 
ฉันไม่ต้องการความแปลกประหลาดให้ดูน่าจับตามอง
ฉันไม่ต้องการคำชมจากใครว่าฉันนั้นแสนเก่ง
ผ่านมาเท่าไหร่สุดท้ายก็ผ่านมันมาได้
ทำไมฉันถึงต้องผ่านมันไป
เคยมีใครถามฉันบ้างรึเปล่า?

ฉันเหนื่อยมากแล้ว
เหนื่อยมากจริงๆ
ฉันรักความสุขมากกว่าความฉลาด

ไม่ต้องจดจำฉันก็ได้
ไม่ต้องรู้จักฉันก็ได้
ไม่ต้องรักฉัน
ฉันรู้แค่วินาทีนี้ ฉันควรรักตัวเอง

SHARE
Writer
keh
Not responding
born from neptune | grow up on earth

Comments