กลับมาตีแบดที่บ้าน
ตอนเด็กๆเรามักจะกลับบ้านมาตีแบดมินตันกับน้องญาติๆเราเสมอ
ตอนนั้นจำได้ว่าตีกันเป็นชั่วโมงไม่เหนื่อยไม่เพลีย ใจจดใจจ่ออยู่กับลูกขนไก่โทรมๆนับคะแนนกันผิดๆถูกๆอย่างเมามันส์ บางวันถ้ายังไม่ถึงใจเราก็จะล้อมวงเล่นลิงชิงบอลกันต่อ เป็นวัยที่ไม่รู้จักคำว่าเหนื่อยเลย

🕝🕑🕟🕔🕗🕚🕦🕣

เวลาผ่านไปพี่น้องทุกคนตอนนี้ของเราต่างมีหน้าที่ต้้้้้องทำมีภาระต้องดูแลกันแล้วทั้งนั้นเลยเป็นเรื่องปกติที่จะไม่ได้มาเล่นกันพร้อมหน้าพร้อมตาอย่างที่เคย คนที่ไม่มีเวลามาก็ถูกทดแทนด้วยบรรดาหลานๆที่เข้ามาเติมเต็ม มันดูเหมือนเราได้ย้อนอดีตกลับมาตีแบดอีกครั้งเด็กๆเองก็เล่นตีแบดกันอย่างสนุกสนาน ด้วยวันเวลาและความไม่ชอบออกกำลังกายทำให้ผมเหนื่อยง่ายกว่าหลานๆหลายเท่า เด็กๆยังคงตีแบดกันอย่างต่่่่่อเนื่องในขณะที่ตาผมมองไม่เห็นลูกแบดในเวลาค่ำแล้ว ได้แต่นั่งดูพวกเขาออกกำลังกายกัน

เราไม่เคยนับวันเวลาว่ามันผ่านไปนานขนาดไหนเพราะเรายังคิดเสมอว่ายังไงก็ยังมีวันพรุ่งนี้เสมอ ไม่เคยวางแผนเลยว่าหากอยู่ๆก็ไม่มีคำว่าพรุ่งนี้แล้วหล่ะ คิดไม่ออกจริงๆว่ามันจะน่าเสียดายขนาดไหนนะแต่ที่รู้คือคนข้างหลังคงแย่แน่ๆ
หากวันนี้เราไม่ได้กลับมาตีแบดที่บ้านเราก็คงไม่ตระหนักถึงว่าเราไม่ดูแลร่างกายตัวเองจนเหนื่อยง่ายขนาดนี้ คงไม่ทันคิดว่าสายตามันเปลี่ยนไปจากก่อนและได้รู้ว่าสักวันหนึ่งเราคงทำได้เพียงปล่อยวางแล้วนั่งดูเด็กๆรุ่นใหม่เข้ามาขับเคลื่อนโลกใบนี้ต่อจากเรา
SHARE
Writer
Witzens
บ่นไปเรื่อย
คิดเรื่อยเปื่อย

Comments