สัปดาห์แห่งความทรงจำ
       ช่วงเวลาหนึ่งอาทิตย์ผ่านไปเร็ว จนฉันเองตั้งตัวไม่ทัน ระยะเวลาที่เราต้องห่างไกลกัน จนกระทั่งได้กลับมาพบกันใช้เวลาร่วมกันในเวลาสั้นๆ ฉันตื่นเต้นมากก่อนวันที่จะได้เจอกันอีกครั้งก่อนนอนใจฉันมันเต้นไม่เป็นจังหวะ ฉันรู้สึกประมาทอย่างบอกไม่ถูก ฉันได้แต่บอกตัวเองในใจ หลับตาลงพรุ่งนี้เช้าฉันตื่นมาจะได้พบคุณ 
       จนเช้าวันที่ 23 วันนี้ฉันตื่นเช้ากว่าทุกๆวัน ใช่ค่ะ ฉันรอคอยวันนี้มากนาน ฉันคิดถึงเธอเหลือเกินและฉันเองก็เป็นห่วงเธอมากๆ ที่เธอต้องนอนต่างที่ ใช้ชีวิตในรั้วมหาวิทยาลัยอีกครั้งหลังจากวิกฤตโควิด เธอคงต้องปรับตัวอีกเยอะกับสภาพแวดล้อมต่างๆ นานทีที่เราได้พบกัน ฉันยอมรับนะอย่างคนที่เก๊กนะ ว่าฉันเขินจนแกล้งทำตัวนิ่ง ก็คนมันเขิน เราสองคนต่างใช้เวลาร่วมกัน เธอช่างเป็นคนที่น่ารักชมัด เธอเป็นทุกๆอย่างของฉันเสียแล้วสิ ฉันดันบอกความลับที่ไม่เคยบอกใครให้กับเธอตั้งมากมาย ก็ฉันเลือกแล้วนี่น่า เธอคงเป็นเพียงคนเดียวที่ฉันกล้าพูดอะไรหลายๆอย่างให้ฟัง ฉันกล้าพูดถึงความลับที่เป็นความกลัวของฉันให้เธอฟัง เธอคอยดูแลและห่วงใยฉันอยู่เสมอ ฉันนี้มันแย่จริงๆระยะเวลาที่ได้อยู่ด้วยกัน ฉันดันเอาแต่ใจ เก๊กไม่เข้าเรื่อง...         วันนี้เป็นวันที่เราต้องห่างกันอีกครั้งหนึ่ง ฉันไม่รู้ว่าเราจะได้พบกันอีกทีเมื่อไร ฉันรู้เพียงว่าไม่ว่าจะนานแค่ไหน หากมีโอกาสจะรีบไปหาเธอให้เร็วที่สุด ฉันรักเธอหมดหัวใจ ถ้าฉันไร้เหตุผลเมื่อไรก็คงเป็นเพราะ ความรัก บางครั้งความรักก็ไม่มีเหตุผลเสียเลย ว่าไหมละ ? ท้ายที่สุดนี้ฉันดีใจที่วันคบรอบครั้งนี้เราได้อยู่ด้วยกัน เราต่างสร้างความทรงจำร่วมกัน  ยิ้มของเธอ ความเป็นเธอยังคงทำให้ฉันหลงไหลอยู่เสมอ...


                  แด่เธอผู้ไม่เคยหยุดพัก ฉันคิดถึงเธอเหลือเกิน...
 
SHARE
Writer
goo
Fade away
การค้นหาความหมายของชีวิต ความสุขของมนุษย์มันคืออะไรกัน

Comments