วันนี้ฉันจะมาเขียนชมตัวเอง
เป็นปกติของมนุษย์นะ ที่ทุกคนเกิดมาเเล้วเเบบไม่เคยพอ มีสิ่งที่คิดว่า "ทำไมฉันไม่มียังงั้นบ้าง ทำไมฉันไม่เป็นอย่างนั้นบ้าง" บางคนก็มีปมด้อยกับส่วนใดส่วนหนึ่งของร่างกาย ทำให้คิดถึงเเต่เรื่องนั้นตลอดๆ 

เราก็เป็นคนนึงนะ ที่ตั้งเเต่เด็ก มีส่วนนึงในร่างกาย ที่เราไม่ชอบเอามากๆ 
เเละมันเป็นส่วนที่เห็นได้ชัดซะด้วยสิ มีคนทักเราหลายคนนะ ว่าทำไม ___ ของเธอถึงเป็นยังงั้นอะ ทำให้เราเสียเซลฟ์ไปมากๆ เสียเซลฟ์มาโดยตลอด 
ตอนนี้อายุก็จะสามสิบเเล้ว ก็ยังไม่หายกับเรื่องเดิมๆ คาดว่าต้องอยู่กับมันไปทั้งชีวิตเเหล่ะ
เราเคยคิดนะ ว่าถ้าตรงนี้ของเราไม่ได้เป็นเเบบนี้ เราจะใช้ชีวิตเเบบสนุกสนาน เเละมีอิสระมากกว่านี้ขนาดไหน เเต่เอาเข้าจริงๆ มันก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรขนาดนั้น เเบบเราพิการหรืออะไร

มันก็เเค่
ความสวยงามก็เท่านั้นเอง

เราอยากจะคิดว่า ที่เราเป็นอยู่่ตอนนี้มันดีมากพออยู่เเล้ว
เราเลยอยากจะมาเขียนชมตัวเอง เพื่อให้กำลังใจตัวเอง 5555
ถ้าใครหลงเข้ามาอ่าน คงเเบบ "อะไรของมึงวะ?"
เเต่ก็นะ เขียนไว้ให้ตัวเองอ่านละกัน

มีคนชมเราบ่อยๆ เรื่อง

หุ่นดี 
ขาสวย
น่ารัก
ตาโต
ผิวขาว

เอาจริงๆ มันก็ดีมากๆนะ เรารู้สึกขอบคุณมากๆจริงๆ
เเต่เรามักจะจมไปกับส่วนที่ทำให้เราคิดมาก
ทั้งๆที่ คำชมที่เราได้มาด้านบน มันมากกว่าคำที่โดนทักเรื่องนั้นๆ บ่อยกว่ากันเป็นสิบๆเท่า
โคตรเกลียดตัวเองเลย ที่ไม่ยอมพอ ไม่พอใจกับรูปร่างหน้าตาตัวเองซักที

บางทีส่องกระจกยังเเบบ ถ้าไม่เเต่งหน้า ก็ไม่อยากดูหน้าตัวเองอะ
โคตรเซ็ง เเต่ก็นะ ต้องอยู่กับมันไปนานๆ เเหล่ะ

มาบ่นอะไรก่อนทำเเลปเช้าวะกู
ถ้าใครหลงเข้ามาอ่านก็ขอโทษนะคะ
คงเเบบ อินี่เป็นอะไร หลงตัวเองรึไง มาเพ้ออะไร

เเต่ก็อยากเก็บไว้ให้ตัวเองอ่าน 
เวลานึกเกิดไม่ชอบตัวเองขึ้นมา

ได้เท่านี้ก็ดีมากพอละปะ? :)

ป้ะ ไปทำเเลปต่อ
สวัสดีวันเสาร์ที่ฝนตก
SHARE
Writer
Hiphop_hippo
On the way_Plant Researcher
My life in Japan and my stories 😃 Phd student Passionate plant scientist

Comments

Traveler_101
5 months ago
กอดนะ กอด
Reply