โลกของคนป่วย
เดินทางมาเกือบครึ่งปีแล้ว
กับการเป็นโรคซึมเศร้า ที่ต้องกินยาทุกวัน
พยายามหาความสุขใส่ตัวเท่าที่จะทำได้แล้ว
แต่บางครั้ง....
ก็เหมือนคนสุขไม่สุด
บางครั้งนั่งเหม่อลอย แบบที่คิดว่ารู้สึกว่าทุกอย่าง
"มันว่างเปล่าจัง" ทำงานแบบเหนื่อยๆท้อๆและเบื่อ
เบื่อไปหมดทุกอย่าง บางทีก็เบื่อแบบไม่มีเหตุผลด้วยนะ 55555
ทำไมเป็นคนไม่เอาถ่านแบบนี้วะ
บอกตัวเอง "มึงแก่แล้วนะเว่ย"
.......
"อายุเลยเลขสามมาสามบรรทัดละนะ"
...........
"ไม่อยากเป็นแบบนี้เลย"
.................
"หยุดยาแล้วจะหายไหมนะ.."
.....
"เมื่อก่อนเราทำงานเราไม่ใช่คนแบบนี้นะเว่ยยยย"
(นั่นมันสมัยไหนละ วัยรุ่น..?)
.......
"อยากไปเที่ยว..."
(ลาออกจากงานไหมล่ะ ทำงาน 6 วัน/สัปดาห์)
............
"เศรษฐกิจแบบนี้ถ้าลาออก อดตายแน่"
(ไหนจะหนี้บัตรเครดิตที่รออยู่อีกอ่ะ!)

ความคิดมากมาย ที่วนลูบอยู่ทุกวันๆในช่วงเวลาหลังเลิกงานแล้วกลับมานั่งเหม่อลอยมองท้องฟ้ายามค่ำคืนไปแบบเดิมๆ กับความรู้สึกที่ว่างเปล่า

"แย่จริง.. ทำไมเป็นคนแบบนี้วะ"
เป็นประโยคที่พูดกับตัวเองทุกวันๆ ๆ ๆ ......
ยังโชคดี ที่มีคนรักอยู่ข้างๆ
แค่เราเลิกงานกลับมาเจอหน้าเธอ แล้วโอบกอดกัน
ก็รู้สึกว่าอุ่นใจแล้ว รู้สึกว่าเราไม่ควรจะท้อนะ
รู้สึกอยากเป็นที่พึ่งให้คนๆนี้ เท่าที่เราจะทำได้
คงต้องขอบคุณเธอที่ย้ายมาอยู่กับเรา
ถึงแม้ วันๆนึง เราจะต่างคนต่างทำงานหาเงิน
เราแชทคุยกันวันนึงไม่กี่ประโยคก็จริง
แต่เราได้นอนกอดกันทุกคืน ตื่นมามองหน้ากัน
และยิ้มให้กันทุกเช้า "ก็มีความสุขแล้ว"
เธอเหมือนเป็นกำลังใจหลอดเล็กๆ ที่คอยส่องแสงให้เรารู้สึกอบอุ่นอยู่เสมอในทุกๆวัน
เดือนหน้าก็วันเกิดแล้ว
แก่ขึ้นอีกปี โตได้แล้วนะ .. (บอกตัวเอง)
สมัยวัยรุ่นใครๆเค้าก็ตื่นเต้นกับวันเกิดตัวเอง
กันทั้งนั้นแหละ เป็นเรื่องปกติ
พอโตขึ้นอายุมากขึ้น ตอนนี้กลับเฉยๆกับมัน
ก็แค่วันธรรมดาวันนึงนะ ไม่เห็นมีไรน่าตื่นเต้นเลย
รู้สึกเฉยๆกับวันเกิดตัวเองตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ
สงสัยเราจะแก่แล้วจริงๆ ....
แก่แล้ว ไม่ควรป่วยนะ ชีวิตยังต้องเดินต่อไป
วันนี้มีรอยยิ้ม.
มีกำลังใจกับคนข้างๆก็มีความสุขแล้ว.

............
................

"นอนพักสักหน่อย ตื่นมาก็คงหายเหนื่อยละมั้ง"

"อ้อ... ยาใกล้หมดแล้วนะ"

"ลองไม่กินยาดูไหม เผื่ออะไรๆมันจะดีขึ้น"

"ลองบำบัดตัวเอง ด้วยวิธีอื่นดูไหม"

"นอนดีกว่า...."

......... ..... ... ...


วันรุ่งขึ้น ..ก็วนลูบเหมือนเคย
(กลับขึ้นไปอ่านสิ... เป็นแบบนี้ทุกวันเลยใช่ไหม)

"ก็เป็นแบบนี้ทุกวันแหละ..."
SHARE
Written in this book
นักสะสม
Writer
IMP8
Writer
i'm Freelance

Comments