ม้วนฟิล์มและผืนผ้าใบ
“ไอ้ประโยค ‘ทำในสิ่งที่รัก’ มันใช้ไม่ได้กับชีวิตจริงเสมอไปหรอกนะ ลองมองไปรอบตัวสิ เห็นอะไรไหม หลายคนเขากำลังทำในสิ่งที่ไม่ได้รักแต่ทำให้เขาอยู่รอดอยู่ต่างหากล่ะ”

คำพูดดังกล่าวยังคงฝังอยู่ในความทรงจำของเราเสมอ มันมักจะวนกลับมาในโสตประสาทบ่อยครั้งที่นึกถึงอนาคตข้างหน้า, ก็จริง บางคน—หลายคน เขาคงเลือกไม่ได้ หรืออาจเลือกได้ และเลือกที่จะทำในสิ่งที่สร้างรายได้ที่มั่นคงเป็นหลัก แน่ล่ะ ปากท้องเป็นเรื่องสำคัญ ไม่แปลกเลยที่เขาเหล่านั้นจะละทิ้งความฝันที่ตนเคยมีแล้วเผชิญหน้ากับความจริงที่หลายครั้งช่างโหดร้ายเหลือเกิน, ในขณะเดียวกันก็น่าเศร้าที่ต้องเป็นเช่นนั้น น่าเศร้าที่ความฝันยังคงเป็นได้เพียงแค่ความฝัน น่าเศร้าที่หลายครั้งมันจะไม่สำคัญอีกต่อไป น่าเศร้ายิ่งกว่าที่หลายคนไม่มีแม้โอกาสที่จะได้ฝัน

กระนั้น พ่อเราก็เป็นหนึ่งคนที่ยืนกรานจะทำในสิ่งที่ตนรัก แม้ผลตอบแทนของมันจะไม่มากพอที่จะทำให้เขาสามารถยืนได้อย่างมั่นคงในระบบทุนนิยม

พูดได้เต็มปากว่าพ่อรักในการวาดภาพมาทั้งชีวิต พ่อสนใจ ศึกษา และสร้างงานศิลปะมาโดยตลอด อาจเพราะมันเป็นสิ่งที่ช่วยให้เขาได้ระบายความอัดอั้นบางอย่างในใจออกมาก็เป็นได้

“ตอนเด็กๆลูกจับพู่กันก่อนจับดินสออีกนะ”

เป็นประโยคที่คนในบ้านมักจะพูดกันเสมอเมื่อหวนรำลึกถึงอดีต, อันที่จริงพ่อมักจะย้ำอยู่บ่อยๆว่าให้อยู่กับปัจจุบัน พ่อไม่ชอบให้พูดถึงอดีตสักเท่าไหร่โดยเฉพาะเรื่องในวัยเด็กของตัวเอง วัยเด็กของพ่อขมขื่นยิ่งกว่าหนังหลายเรื่องที่เราเคยดูมา แต่พ่อคงจะภูมิใจกับวัยเด็กของเรามากทีเดียว เพราะเขาพูดถึงเรื่องนี้ค่อนข้างบ่อยเป็นพิเศษ

การที่เราจับพู่กันก่อนจับดินสอคงเป็นหนึ่งในพฤติกรรมการลอกเลียนแบบ เพราะเห็นพ่อทำเราจึงทำตาม, ตอนนั้นมันไม่ต้องคิดอะไร อยากวาดอะไรก็วาด ไม่มีคำว่าผิดถูก ไม่มีคำว่าเหมือนหรือไม่เหมือน มีแค่อยากวาดหรือไม่อยากวาดเท่านั้น น่าเสียดายเหลือเกินที่ยิ่งโตขึ้นก็ยิ่งจับพู่กันน้อยลงทุกที พักหลังเราหันไปสนุกกับการเรียนรู้และเสาะหาศิลปะแขนงอื่นๆจนแทบไม่ได้วาดรูปจริงจังเหมือนแต่ก่อนแล้ว

เราในปัจจุบันยังคงหมกมุ่นอยู่กับปัญหาล้านแปด ความสับสนปนเปเกิดขึ้นในหัวเสมอ ความกังวลต่อการเข้าสังคมและการหางานที่มั่นคงยังคงวกกลับมาเป็นระยะ, อันที่จริงการเรียนภาพยนตร์ก็ไม่ได้แย่นัก สามปีที่ผ่านมาให้อะไรกับเรามากมายเหลือเกิน ไอ้ที่ว่า ‘ให้อะไร’ นั้นก็ยากที่จะอธิบายออกมาเป็นคำพูดได้ มันไม่ใช่เนื้อหาในหนังสือเรียนหรือตัวเลขสวยๆบนใบเกรด หากเป็นปัญหามากมายนั่นเล่าที่ทำให้เราได้เห็นและได้รู้สึกกับอะไรต่อมิอะไรมากขึ้น

‘ลำบากวันนี้สบายวันหน้า’ เป็นชุดความคิดที่ตรงกันข้ามกับสิ่งที่เรากำลังพูดถึง, อะไรกันคือสบายวันหน้า สบายสำหรับเราเป็นเพียงสภาวะที่เกิดขึ้นเพียงชั่วครั้งชั่วคราว หากสบายวันนี้วันหน้าก็คงกลับไปลำบากใหม่ วกไปวนมาอยู่อย่างนี้ เราจึงเชื่อในแนวคิด ‘ลำบากบ้างก็ดี’ เสียมากกว่า

การถูกตราหน้าว่าเป็นศิลปินแล้วไส้แห้งจึงไม่ได้สะทกสะท้านอะไรเรานัก เพราะเราไส้แห้งเราจึงหาทางยาไส้ อิ่มบ้างไม่อิ่มบ้างแล้วแต่วัน มีเคล้าน้ำตาบ้างนานๆครั้ง ถือเป็นรสชาติชีวิต, สิ่งหนึ่งที่เราและพ่อต่างรู้ดีคือเรายังหาทางออกให้ตนเองได้เสมอ และเมื่อรู้แบบนั้นเราจึงไม่หยุดทำ

“ศิลปินไม่มีการรีไทร์ มีแค่ตาย—ศิลปินยังคงเป็นศิลปินได้เพราะการดำรงอยู่เพื่อศิลปะ”

พ่อเราไม่ใช่คนที่พูดสิ่งนี้ ตัวเราเองก็เปล่า, หากแต่เป็นคำพูดของคุณ Jeanne Claude ที่เราชื่นชอบ และชวนให้มองไปถึงอะไรอีกหลายอย่าง

แน่นอนว่าการดำรงชีวิตท่ามกลางสังคมที่ใช้เงินฟาดหัวกันไปมาไม่ใช่เรื่องง่ายนักสำหรับคนทำงานศิลปะ (ไม่ว่าจะแขนงไหน) เราหวังเพียงจะหาเลี้ยงชีพตนเองได้ในอนาคต ไม่ต้องมั่งคั่ง ไม่ต้องโด่งดัง เราไม่ได้ต้องการสิ่งเหล่านั้น เราต้องการแค่อยู่รอด และยังได้ทำในสิ่งที่ตัวเองชอบอยู่บ้าง—ได้พูดในสิ่งที่อยากพูด และได้เชื่อในความคิดของตนเอง, ในฐานะมนุษย์คนหนึ่งที่ยังมีสิทธิและเสรีภาพหลงเหลืออยู่ แม้จะถูกริดรอนไปมากเพียงใดแล้วก็ตาม





“อ่านแล้วรู้สึกกบฏขึ้นไหม”

เราเงยหน้าขึ้นจากหนังสือในมือ เห็นพ่อยืนตวัดฝีแปรงไปมาอยู่ริมห้อง นึกหัวเราะนิดหน่อยกับคำถามดังกล่าว

“มั้ง อาจจะไม่มากเพราะกบฏเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว”

เรามองไม่เห็นสีหน้าที่หันเข้าหาขาหยั่ง แต่คาดว่าพ่อคงกำลังยิ้มอยู่หลังจากได้ยินคำตอบ

“รูปเซ็ตใหม่สวยนะพ่อ”

อาจดูเป็นการยกยอกันเอง แต่เราชมด้วยความรู้สึกเช่นนั้นจริงๆ

ก่อนที่เราจะเดินออกจากประตูไปพร้อมกับรอยยิ้มและกำลังใจในการใช้ชีวิตในวันนั้น, พ่อยังคงจรดพู่กันแต่งแต้มสีสันลงบนผืนผ้าใบขณะเอ่ยปากพูด

“ถ้าขายรูปได้อีกเดี๋ยวจะแบ่งให้สามพัน เอาไว้ให้ลูกใช้เป็นทุนทำหนัง”

SHARE
Writer
snam
film student
an amateur one,

Comments

feelsoulbleu
10 days ago
น่ารักมากเลยค่ะ จากใจคนรักศิลปะเหมือนกัน❤️🌷
Reply
hitheworld
9 days ago
มันก็จริงที่บางครั้งเราก็ต้องทำในสิ่งที่เราไม่ได้ชอบ เพื่อเอาตัวรอดบนโลกใบนี้
Reply
Unluckyme13
9 days ago
อบอุ่นหัวใจมากครับ 🌻
Reply
Lisztomania
9 days ago
🖤เรานั่งนึกภาพตัวเองหลังเรียนจบ เรายังเห็นมันรางๆอยู่เลย มีหลายภาพเหตุการณ์ที่คิดไว้ในหัวสับสนปนเปกันไปหมด เเต่มีสิ่งหนึ่งที่ยังชัดเจนมากๆ มันเป็นภาพที่เรากำลังทำในสิ่งที่รัก โดยที่ไม่ต้องคำนึงว่าวันนี้เราได้เงินมากพอรึยัง มากพอสำหรับอนาคตที่มั่นคงไหม
Reply