พรุ่งนี้
พรุ่งนี้กินไรอะประโยคห้วนๆ ถูกส่งมาแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย
ฉันไม่ค่อยเข้าใจนักว่าอีกฝ่ายนึกครึ้มอะไรถึงถาม
แม้ว่าบทสนทนาของเราส่วนใหญ่จะเป็นเรื่องทั่วไป
แต่ไม่เคยมีคำถามนี้เกิดขึ้น

"พรุ่งนี้กินไรอะ"
"กินข้าว 55555555"

ฉันตอบไปอย่างกวนอารมณ์
เธอคนนั้นไม่ได้ว่าอะไร นอกจากรัวเลขห้าส่งกลับมา

และฉันก็ทิ้งไว้แค่นั้น
ไม่ได้ตอบกลับแต่อย่างใด

การอ่านไม่ตอบ ไม่เคยเป็นปัญหาระหว่างพวกเรา
เรามักจะทำแบบนี้บ่อยๆ เมื่อไม่รู้จะต่อบทสนทนาอย่างไร
และมักจะเริ่มบทสนทนาด้วยประโยคหาที่มาไม่ได้บ่อยๆ เช่นกัน

จะชวนไปกินข้าวเธอตอบกลับมาอีกทีช่วงใกล้เที่ยง
แสนฉงน ยัยคนนี้ ผีเข้ารึเปล่า

"อะไร เดินชนประตูหรอเมื่อเช้า"
"เปล่า พรุ่งนี้วันเกิดแก"

ความสงสัยถูกแก้จนกระจ่างชัด ด้วยประโยคเดียว
ฉันคนนี้ไม่ได้ลืมวันเกิดตัวเอง
เพียงแต่เคยเปรยไว้ว่าจะปลีกวิเวกจากทุกสิ่ง
และขอใช้เวลากับตัวเอง

เป็นห่วงแน่ ฉันรู้

"เผื่อเหงา อยากมีคนกินข้าวด้วย"
"อย่ามาเนียน แกมีนัดตี้ ฉันรู้"
"เออว่ะ ลืม"

และเป็นฉันเองที่รัวเลขห้าส่งไปเสียยาวเหยียด
เธอมักจะจำได้ทุกเรื่องของคนอื่น
แต่มักลืมได้ง่ายๆ กับเรื่องของตนเอง
ฉันล่ะสงสัยจริงๆ ก่อนหน้านี้ที่ไม่มีฉันเตือน เธอพลาดนัดอะไรไปบ้าง

เมาแน่เลยว่ะฉันไม่ได้ตอบรับอะไรกับข้อความนั้น
เพราะยังง่วนกับการเลือกเมนูสำหรับมื้อเที่ยง
ไม่อยากเมา จะรออวยพรฉันหัวเราะทันทีเมื่ออ่านจบ
เป็นอะไรของเขา
ก็น่าจะรู้อยู่แล้วว่าฉันไม่ได้ใส่ใจกับวันเกิดเท่าไหร่นัก

..
อ่อ
คงไม่ใช่กับเธอสินะ

"เที่ยงคืน โทรมาเตือนหน่อย"
"ตลกหน่า ก็ง่วงมั้ย จะนอน"
"เค"

บทสนทนาจบลงเพียงแค่นั้น
เมื่อฉันไม่ได้ส่งกลับไป และเธอไม่ได้ทักซ้ำมา
เราต่างดำเนินชีวิตของเราต่อตามปกติ


00:00
สุขสันต์วันเกิด ขอให้แกมีความสขุมากๆ และรักตัวเองยิ่งขึ้นไปอีก
ฉันรู้ วันนี้มันไม่ค่อยสำคัญนักกับแก แต่อยากให้รู้ว่าแกสำคัญกับฉัน
เติบโตอย่างดีต่อไปนะ ...ยินดีที่ได้รัก 
ยินดีที่ได้รักเช่นกัน .
SHARE
Writer
Writebyme
เตาะแตะ หัดโต
เรื่องเล่าจากเราถึงคุณ

Comments