สุข x สลาย
ขาของฉันมันสั่นเทาจนแทบจะยืนหยัดตัวเองเอาไว้ไม่ได้
ทั้งที่เคยคิดมาตลอดว่าเวลาจะช่วยเยียวยาทุกสิ่ง

แต่ตอนนี้ฉันได้รู้แล้วว่าเวลาที่ฉันจะต้องใช้
เพื่อเยียวยาความพังทลายในหัวใจ

มันอาจมีค่าเท่ากับอนันต์ เป็นสิ่งที่ไม่มีจุดสิ้นสุด
และประมาณค่าอะไรไม่ได้เลย

ฉันพึ่งจะเข้าใจในวันที่ฉันมายืนอยู่ตรงหน้าคุณอีกครั้ง
ฉันขบเม้มริมฝีปากก่อนจะตัดสินใจพูดอะไรสักอย่าง

เป็นคำพูดในเชิงแสดงความยินดี อะไรในทำนองนั้น
ใบหน้าของคุณกำลังยิ้มกว้างให้กับฉัน 
นัยน์ตาสีน้ำตาลเข้มของคุณกำลังจ้องมองมาที่ฉัน

หลังจากในเสี้ยววินาทีนั้นคลื่นเสียง
ที่เดินทางผ่านอากาศก็มาดังก้องอยู่ในหูของฉัน

เป็นเสียงที่บ่งบอกว่าคุณกำลังสุขสมอย่างที่ไม่เคยเป็น
เป็นครั้งแรกที่ฉันได้ฟังเสียงคุณแล้วรู้สึกแบบนั้นจริงๆ

แม้เสียงที่ฉันได้ยินจะไม่ได้มีอะไรมากมายไปกว่า
คำกล่าวขอบคุณหนึ่งคำ ฉันมองหน้าคุณอยู่สักพัก

แล้วขาของฉันก็เริ่มสั่น ฉันวางแก้วแชมเปญใบหรูในมือ
ลงบนโต๊ะที่ถูกปกคลุมด้วยผ้าปูสีครีมเบจ

มันเป็นสีโปรดของคุณ ฉันยังจำได้ดี
คุณเคยบอกว่ามันเป็นสีที่เรียบง่าย
และสบายตาทุกครั้งที่ได้มอง คุณเลยชอบมัน

ฉันใช้มือข้างขวาที่กำลังว่างในตอนนี้
วางเท้าลงไปบนโต๊ะตัวเดียวกันกับแก้วแชมเปญ
เพื่อจะใช้ช่วยพยุงตัวเองเอาไว้

มันเป็นเพราะฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ 13 เปอร์เซ็นต์
ที่ฉันพึ่งดื่มเข้าไป หรือเพราะสิ่งที่ฉันกำลังเห็นตรงหน้า
กันแน่ที่ทำให้ฉันแทบจะยืนไม่อยู่อีกครั้ง

ในใจฉันรู้สึกยินดีกับคุณจริงๆ แต่ไม่รู้ทำไมน้ำตา
มันถึงได้ไหลมากองเอ่อรวมกันอยู่ในตาของฉันตอนนี้

วันนี้คุณดูหล่อที่สุด สูทสีเข้มที่คุณใส่มันดูเหมาะกับคุณ
และมันเข้ากันมากกับชุดเดรสยาวสีขาวของคนที่กำลังยืนอยู่ข้างคุณ 

ผมลอนคลายๆ ที่เธอรวบขึ้นแล้วกลัดด้วยดอกเดซี่
มันทำให้เวลสีขาวบางบนหัวของเธอโดดเด่นที่สุดในงาน
ราวกับสปอร์ตไลท์ทุกดวงกำลังสาดส่องไปที่เธอ

เหมือนกับภาพในหนังรักโรแมนติกสักเรื่องที่ฉันเคยดู
เหมือนกับภาพที่เราสองคนเคยวาดฝันเอาไว้
เหมือนกันทุกอย่าง..

เพียงแค่ภาพฉันที่กำลังสวมใส่เดรสสีขาวเปิดไหล่
และยืนถือช่อดอกไม้ข้างคุณ วันนี้มันไม่ใช่ฉันอีกแล้ว
ฉันที่ควรจะได้ยืนข้างคุณตรงนั้น

วันนี้ทำได้แค่เพียงยืนอยู่ในมุมมืดๆ สักมุมในงาน
หยิบแก้วแชมเปญขึ้นมาร่วมแสดงความยินดีให้กับคนคนนึงที่ฉันรักสุดหัวใจ วันนี้ฉันทำให้คุณได้เพียงเท่านี้

ฉันปล่อยให้แชมเปญราคาแพงไหลผ่านลงไปในลำคอ
รสชาติขมขื่นที่ช่วยปลอบประโลมฉันเป็นแค่สิ่งเดียวที่ฉันสามารถครอบครองได้อยู่ในวันนี้

ฉันวางแก้วที่เหลือเพียงความว่างเปล่านั้นลง
มันว่างเปล่าเหมือนกับหัวใจของฉัน

ฉันค่อยๆสาวเท้าและพยุงตัวเองออกมา
โดยไม่ได้เอ่ยคำร่ำลาไว้แด่ใคร

เป็นอีกครั้งที่ฉันเองต้องแหลกสลาย
และฉันเพียงคนเดียวเท่านั้นที่จะสามารถซ่อมแซม
ความแหลกสลายนี้ได้
ฉันเพียงขอให้คุณได้มีความสุขที่สุดเท่านั้น
แม้ฉันจะแหลกสลายอีกกี่พันครั้งก็ตาม








SHARE
Writer
feelblue
Girl
Just a lil girl who love in photo and story.

Comments