2,279 miles between us
The Simplicity of Love . [ Long Distance ] 
หากจะเรียบเรียงเรื่องราวความรักระหว่างหนูกับพี่จนหมด คงต้องใช้เวลานานจนกาแล็กซี่นี้เปลี่ยนฤดูกาลที่ยาวนานคงเป็น ‘ฤดูกาลแห่งการรอคอย’ ฤดูกาลนี้แน่นอนว่าต้องมาพร้อมกับความซื่อสัตย์ ความเข้าใจ ความเชื่อมั่น ความอดทนอดกลั้นในห้วงเวลาแห่งความคิดถึงและโหยหาความอบอุ่นเหล่านั้น

หนูกับพี่เดินทางร่วมกันจนได้อยู่ในฤดูกาลนี้มา
ยาวนานกว่่า 1,460 วันแล้ว หรือยาวนานถึง 4 ปี

ความรักที่เรียบง่ายของพี่ ทำให้หนูเชื่อได้เสมอว่าความรักครั้งนี้ของหนูจะมั่นคงและไม่สั่นคลอนกับระยะทางอย่างแน่นอน พี่เป็นดอกคามิเลียสีแดงที่คอยเติบโตในหัวใจของหนู งดงาม มั่นคง ถ่อมตนและไร้การเสแสร้งใดๆ

4 ปีที่ผ่านมา การเดินทางของเราทั้งสองคนเกิดขึ้นอยู่หลายต่อหลายครั้ง จนนับไม่ได้แล้วว่าเราได้พบเจอกันกี่ครั้ง ซึ่งแต่ละครั้งต้องใช้เวลายาวนานถึง 6 ชั่วโมง ด้วยเครื่องบินโดยสาร แต่หลังจาก
6 ชั่วโมงนั้น สิ้นสุดลง เวลาแห่งความสุขจริงๆ
ก็ได้เดินมาให้พี่และหนูได้ชื่นใจสักที

สำหรับพี่แล้ว การได้ดูแลคนรักและชดเชยเวลาที่หายไป พี่ทำมันออกมาได้ดีเสมอ พี่ทำได้ดีที่สุดในแบบผู้ชายคนนึงจะทำให้ผู้หญิงคนนึงได้ 

หนูมีความสุขทุกครั้งที่เราอยู่ด้วยกัน หนูชอบมองเวลาพี่หลับ ชอบชงกาแฟที่พี่ชอบให้ในทุกๆเช้าที่พี่ตื่น พี่จะคอยเลือกร้านอาหารที่คิดว่าหนูชอบ คอยซื้อของสวยๆ ที่พี่คิดว่ามันเหมาะกับหนูแน่ๆ 
เราเดินจับมือกันไปในทุกๆที่ ไม่เคยปล่อยมือกันเลย รายละเอียดเล็กๆน้อยๆเหล่านี้ คงเรียกได้อย่างเติมปากว่าเป็นความรักล้วนๆ และปราศจากความลุ่มหลงใดๆ

      คู่เราไม่มีช่อดอกไม้ แต่เราสองคนใส่ความซื่อสัตย์ลงไปในช่อดอกไม้นั้นแทน 💐

และแน่นอนเมื่อความสุขเหล่านั้นสิ้นสุดลง 
การทำใจเพื่อบอกลาย่อมตามมาเสมอ

การบอกลาที่สนามบินคงเป็นเรื่องยากที่สุดแล้ว หนูต้องกลั้นน้ำตาและยิ้มให้พี่แบบนี้ทุกครั้ง 
เสียงกระซิบในหัวใจของหนู มีแค่คำว่า ‘อยู่ต่ออีกหน่อยได้ไหม’ เป็นพันๆครั้ง แต่พี่ก็ไม่เคยทำให้หนูต้องกังวลเลย พี่ยังคอยปลอบประโลมการแตกสลายของหนูด้วยการโอบกอดแล้วโยกตัวไปมาว่า 
“เราจะได้เจอกันอีกเร็วๆนี้ อย่าร้องไห้นะ” 
หนูมั่นใจทุกครั้งที่ได้ยินพี่พูดแบบนี้ ในใจของพี่เอง ก็คงแตกสลายเหมือนหนูอยู่ใช่ไหม
         
เวลานั้น ไม่ว่าจะเป็นหนูหรือพี่ ที่ต้องเดินจากไปก่อนเพื่อเดินทางกลับไปยังประเทศของตัวเองก็ตาม แต่ความทรงจำและความรักของเราจะคงอยู่ในทุกๆสถานที่ที่เราได้ไปด้วยกันมาและเราจะสร้างความทรงจำขึ้นมาอีก นับครั้งไม่ถ้วน

ขอบคุณที่สอนให้หนูได้เติบโตในแบบที่หนูและพี่เป็น รากฐานจากความมั่นคงครั้งนี้ จะทำให้เราจับมือเดินไปด้วยกันจนถึงวันนั้น วันที่ฤดูกาลแห่งการรอคอยสิ้นสุดลงและถึงคราวที่ฤดูกาลแห่งความสมบูรณ์แบบในชีวิตคู่มาถึง

หนูรักพี่มากเท่าดาวบนกาแล็กซี่นี้เลย : )
— my long distance relationship —

SHARE
Writer
Dhanulada
Writer : story life
God is preparing you for what you've been praying for.

Comments