รอฝนหยุด
    แผ่นหลังสัมผัสเตียง แมวคั่นกลางระหว่างมือถือกับใบหน้าผม อย่างกับมันน้อยใจคิดว่าเราสนใจแต่มือถือ 
    เหลือบมองเวลา 04:00 พอดี และฝนกำลังตก 
(ก่อนขึ้นย่อหน้าแรกเสียงเพียงปรอยๆเองนี่นา หลนมาเร็วจริงเลย)
 
ผมเอาผ้าไปซักตอนประมาณเที่ยงคืนได้ เลยเวลามาจนตอนนี้ตีสี่ ฮ่าาาา ตอนนี้กลับอยากไปเอาผ้าสะงั้น เห่อ

ความหมายของตอนนี้ บรรเลงเพลงจากฝน

คิดถึงบ้าน
ทุกครั้งที่ฝนตกสิ่งต่างๆที่เป็นคำดังกล่าวจะผุดชัดขึ้น กลิ่นดินฟุ้งเลยล่ะแค่หลับตาฟังเสียง สำหรับที่นี่คงจะมานอนแผ่ให้ฝนชะโลมกายไม่ได้ ถิ่นที่จากมาคงทำได้แค่คิดถึง เมื่อสิ่งที่ใช้ชีวิตร่วมตอนนี้ถ้าจะทำแล้วจะไปทำตรงไหนมันคงไม่สมควรหรือเหมาะสมเท่าไหร่นัก ภูมิหลังของผมมันจะไม่มีวันจากผมไป ที่บอกแบบนี้ได้เพราะผมคนเดียวเท่านั้นที่รู้ และคุณ ผู้อ่านผมก็มิอาจรู้ภูมิหลังคุณ เช่นนั้นแล้ว เมื่อชีวิตที่เราต่างพบเจออยู่ในแต่ละวันช่วงเวลาหายใจอยู่ ขอจงรู้ตัวเองเถิดไม่ต้องตะโกนให้ใครรับรู้ จะมีคนมาขอให้เรากระซิบให้ฟังโดยการซึบซาบทีละหน่อยนั่นแหละ คงประมาณนี้ละมั้ง 

ผมว่าตอนเช้าค่อยไปเอาผ้าละกัน ออ..เครื่องซักมันอยู่อีกหอนึงนะครับ เดินไปเปียกแน่ กระโดดไปก็เปียกแน่

ถ้าหากแมวมันน้อยใจว่าผมสนใจแต่มือถือ 
ผมจะเปลี่ยนใจแมวยังไง
เพราะผมสนใจบุคคลหนึ่งที่อยู่ในมือถือ 
เห่ออออ แมวบื้อเน้ยยยย

                                                         2  5



SHARE
Writer
SSIISS
Writer
คลั่งรัก..บุคคลคลั่งรักท้องฟ้า

Comments