เสียดาย
เห็นข่าวทุบตึกบอมเบย์เบอร์มา ตึกเก่าแก่อายุ 100 กว่าปีทีีแพร่แล้ว เสียดาย...
เสียใจกับความมักง่าย และการไม่ศึกษา ไม่ทำรายงานของหน่วยงานราชการ...
งบประมาณที่ได้ มันแลกไม่ได้เลยกับสิ่งที่เสียไป...
และนี่ไม่ใช่ครั้งแรก ที่เราเสียโบราณสถานไปในลักษณะที่ถูกทำลายโดยมนุษย์ ไม่ใช่ธรรมชาติ...

เราเป็นคนหนึ่งที่ชอบไปตามวัดต่างๆ ตามตึกเก่าต่างๆ โบราณสถาน...
ถึงจะไม่ใช่คลั่งไคล้แบบนักโบราณคดี...
แต่เราก็ชอบในสิ่งที่คนสมัยก่อนสร้าง...
เรารู้สึกเค้าเก่ง...
เครื่องไม้เครื่องมือทุกอย่างเค้าไม่พร้อมเหมือนในปัจจุบัน...
แต่งานหลายงานเราเห็นความประณีต บรรจงในตัวงานนั้นๆ...
ลายแกะสลักบางอย่างที่เห็นแล้วรู้สึกว่า เค้าทำไปได้ยังไง...
หลายๆ อย่างควรอนุรักษ์ให้ถึงรุ่นลูกรุ่นหลาน...

พระปรางค์วัดอรุณนี่ทำให้เซ็งทุกครั้งที่ได้เห็น...
ความสวยงามหายไปเกือบหมดสิ้นหลังจากบูรณะ...
กรมที่รับผิดชอบบอกว่าทำเหมือนยุคสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้นหมดทุกอย่าง...
แต่มือสมัครเล่นอย่างเรายังบอกได้เลย ว่า ผลงานบูรณะของคุณ ไม่ผ่าน...
ความสวยงามของครุฑ หรือดอกไม้ ที่ประดับข้างพระปรางค์มันไร้ความอ่อนช้อย ประณีต เหมือนก่อนที่จะซ่อมเลย...
ถ้าฝีมือไม่มี อย่าบูรณะเลย...

กลับมาทีี่แพร่ หน่วยงานบอกว่าได้งบมาซ่อมแซมตึก เดี๋ยวจะประกอบให้เป็นเหมือนเดิม...
การบูรณะกับการรื้อมันไม่เหมือนกันนะ...
อันนี้เค้าเรียกรื้อถอนละ...
ถึงประกอบมามันก็ไม่ใช่ตึกเดิมอีกต่อไป...

ตอนนี้ผู้ว่าบอกว่าเซ็นให้ซ่อมแซมเฉยๆ แต่ไม่เข้าใจว่าทำไมเค้าถึงรื้อทิ้ง ส่วนชาวแพร่บอกว่า ในเอกสารก็เขียนว่าให้รื้อเสา 8 ต้น นี่เซ็นโดยไม่อ่านเลยเหรอ...

ถ้าไม่ออกข่าว หน่วยงานก็ลักไก่...
และมันมีอีกกี่งานที่จะเป็นอย่างนี้...
เราต้องเสียคุณค่าทางประวัติศาสตร์ไปอีกเยอะแค่ไหน...

SHARE
Writer
ongsa
Hockey player
สิ่งที่ผมรู้คือผมไม่รู้อะไรเลย

Comments