๒๕๖๔, ไร้คุณ ⤾·
ᯓ สายลมพัดพาใจให้ไหวอ่อน
ฤทัยล่องลอยว่อนไร้จุดหมาย
ดั่งพรรณไม้ขาดน้ำช้ำเจียนตาย
ครวญคำนึงถึงชายยอดดวงมาน

พี่ลาแล้วลาลับมิกลับหา
พ่อแก้วตาสัญญารักสมัครสมาน
ใยทิ้งน้องต้องเจ็บปวดรวดร้าวราน
ไร้คำขานกล่าวลาแม้คำเดียว ‧₊˚

: พี่จะหายไปแล้วใช่มั้ยคะ ?
: .....
: อืม ความเงียบคือคำตอบแล้วสินะ

🌷เป็นช่วงเวลาที่ใจฟูได้ทุกวินาที ถึงแม้มันจะแสนสั้น
แต่ก็มีความสุขดีจัง ขอบคุณพี่ที่เข้ามาในชีวิตหนู
พี่คือคนแปลกหน้าที่น่ารักที่สุดเลย
แยกย้ายกันไปเติบโตนะคะ
บ๊ายบาย.. 
@A
โชคดีนะคะ ยินดีที่ได้รู้จัก  ◡̈


SHARE
Writer
llookgade
Student
พื้นที่ของการแบ่งปันเรื่องราว, ชอบแต่งกลอน ◡̈

Comments