Missing you,Missing girl



เราไม่ได้รักกันหรอก เราแค่หลงไหลกัน...

ผมเคยคิดจะพูดกับเธอเรื่องนี้ ตอนที่เราเดินไปโรงเรียนด้วยกัน เดินกลับจากโรงเรียนด้วยกัน ในโรงอาหาร หรือระหว่างคุยโทรศัพท์ แต่ไม่รู้ทำไม จนแล้วจนรอดก็ไม่ได้พูดออกไป เหมือนต่างก็รู้ เหมือนเธอก็คงรู้

มันมีเรื่องนึงที่ทำให้ผมรู้ว่าเธอน่ะคือยัยตัวแสบ นั่นคือตอนที่เธอชวนผมประกวดร้องเพลง งานในโรงเรียนเล็กๆผู้เข้าเเข่งขันไม่กี่คน เธอรู้ดีว่าผมชอบร้องเพลง และรู้ดียิ่งกว่าว่าผมไม่มีวันจับไมค์ร้องเพลงต่อหน้าผู้คนแน่ เธอจึงมีข้อเสอ ซึ่งต่อมาผมรู้ว่ามันเป็นเพียงกลอุบาย

"สมัคเถอะ เเล้วร้องด้วยกัน" เธอว่า

"มันจะได้เหรอ? " ผมพยายามบอกปัด

"ได้ดิพี่คิม เนี้ย เราต้องหาเพลงที่มันร้องเป็นคู่ได้ ไม่ก็มีท่อนที่สลับกันร้องได้" เธอเล่าเป็นฉากๆ

"จะลองหาดูแล้วกัน" ตอนนั้น ผมไม่น่าตอบไปแบบนั้นเลย

มาตอนนี้ผมพึ่งจะเข้าใจตัวเอง ว่าตอนนั้นผมทำไปเพราะหวงเธอนิดๆ เพื่อนรักของผมดูจะสนใจเธอขึ้นมาแล้วมันก็ลงเเข่งด้วย มันเป็นคนเสียงดีที่สุดเท่าที่ผมเคยรู้จัก การเเข่งครั้งนี้จะทำให้มันโด่งดัง ด้วยอะไรบางอย่างทำให้ผมรู้สึกว่าสปอร์ตไลท์ของเธอที่เคยฉายมาแค่ที่ผมถูกสาดไปที่่อื่น ผมอยากให้เธอสนใจผม สนใจแค่ผม นั่นคือตอนที่ผมโง่ที่สุดในชีวิต เพราะเอาเข้าจริง เราไม่สามารถร้องคู่ในรายการนี้ได้ แล้วอาจารย์ก็ไม่ยอมให้ถอนรายชื่อออกด้วย ทำให้ท้ายที่สุดผมต้องขึ้นไปยืนร้องเพลงโง่ๆอยู่คนเดียวบนเวที ผมร้องห่วยแตก กะจังหวะหายใจผิดไปหมด ลงจากเวทีมามีแค่ความรู้สึกเหมือนเป็นไอ้งั่ง โชคดีที่ผมไม่ได้ที่โหล่แต่ก็ไกล้เคียง เพื่อนผมโชว์รางวัลให้เธอดู มันได้ที่ 2 ได้รับคำชมจากเพื่อนร่วมห้องจนเเทบลอยได้ ส่วนผมไม่มีใครออกความเห็นอะไร (ซึ่งดีแล้ว) เธอว่าพี่เก่งมากอยู่แล้ว ผมเดินตามหลังพวกเขา ช้าลงเรื่อยๆ เธอเดินถอยกลับมา คล้องแขนเธอเข้ามาในวงแขนของผมแล้วยิ้ม

"โกรธน้องมั้ย?" เธอถามเสียงใส

"วางแผนไว้เเต่เเรกแล้วซิ" ผมยิ้มเเหยๆ

"แต่พี่คิมก็ร้องได้นี่่"

"แต่ก็ได้ที่ 4 " ผมชูของรางวัลให้เธอดู มันเล็กน้อยกว่าที่ 2 มากมายนัก

"แต่พี่คิมที่1 ที่ 1 ในใจอะ" เธอกระชับวงเเขนเเน่นขึ้นจนตัวเราแนบชิดกัน

ตอนนั้นแหละที่ทำให้ผมรู้ว่าเธอเป็นยัยตัวร้ายจริงๆ...

เผลอฟินได้ไม่นาน สุดท้ายทั้งผมและเพื่อนก็ต้องอกหัก เพราะจู่ๆเธอก็ไปรักกับหนุ่มอีกคน ไม่มีใครทันรู้ตัว เธอเดินควงหมอนั่นมาหา เธอเเนะนำว่าผมคือ"พี่ชาย"ที่สนิทที่สุด คำว่าพี่ชายสะท้อนไปมาในอกผมอีกล้านหน แต่อย่างน้อยทั้งผมทั้งเพืิ่อนก็ได้เป็นไอ้โง่กันทั้งคู่ อะไรๆเลยไม่เเย่นัก
หลังจากนั้นผมจึงตาสว่างว่าเธอคือกุหลาบงามหนามแหลม เชยชิดมิเป็นคุณ ผมรักษาระยะห่างโดยที่ในใจก็ยังไม่สนใจเธออยู่เสมอ ผมไม่อาจจินตนาการถึงคนแบบเธอแล้วเล่าให้คุณฟังได้หรอก มันไม่มีทางเหมือนเธอจริงๆ ผมเเทบไม่เชื่อว่าคนที่น่ารัก ยิ้มเก่ง เฮฮา ลุยๆ สวยแต่ไม่ห่วงสวย จะเป็นคนเดียวกันกับผู้หญิงที่เล่มเกมส์จิตวิทยาเก่ง อ่อยอย่างมีจริต มีลูกล่อลูกชน และพูดจีบปากจีบคอจนด่าว่าตอแหลได้ มันเป็นความผสมปนเปที่ผมไม่กล้าที่จะรัก แต่ก็ไม่อยากหนีไปไกล ผมชอบการพูดคุยเรื่องดีปๆกับเธอ พอๆกับที่เกลียดเกมส์รุกรับของเราทั้งคู่ เธอขยับเข้ามาไกล้ขึ้น ผมขยับหนี เธอจ้องตาผมแล้วเอนตัวเข้ามาไกล้กัน ไกล้กัน แล้วเราทั้งคู่ก็หัวเราะ เป็นความวาบหวามอันหน้าหมั่นไส้ เเต่ก็ไม่มีรสชาติใดเสมอเหมือน

ผ่านมาหลายปีเราเเยกย้ายกันไป เราไม่ได้ติดต่อกันอีกเลยเเม้จะยังเป็นเพื่อนกันในเฟสบุ๊ค เธอไม่เคยมากดไลค์ คอมเม้น หรือทำให้ผมรู้ตัวว่าเธอยังวนเวียนอยู่ไกล้ๆ ผมเองก็พยายามไม่แสดงตัวว่ายังเเอบเข้าไปดูเฟสบุ๊คที่ไม่ค่อยอัปเดทของเธออยู่เสมอ เธอมีเเฟนแล้วผมรู้จากสถานะ ผมก็เช่นกัน แต่รสชาติของเธอเหมือนยังติดอยู่บนริมฝีปาก กลิ่นเธอยังลอยมาตามลม เธอเหมือนรักแรกวัยเรียนที่่ชวนให้นึกถึงเสมอ แต่ถึงตรงนี้คุณคงรู้แล้วว่ามันไม่ใช่หรอก

วันหนึ่งผมโพสอะไรสักอย่่างเกี่ยวกับความหลัง คงเป็นแคปชั่นเสี่ยวๆแบบที่ผมชอบแชร์ มันเป็นแค่สเตตัสโง่ๆที่ไม่มีใครสนใจ แต่จู่ๆเธอก็เข้ามาคอมเม้น

"เราเคยจีบเธอแล้ว แต่เธอไม่เอาเราเอง" เธอว่า

"เราทั้งคู่นั่นแหละ" ผมตอบ

ภาพผมกุมไมค์มือสั่นอยู่บนเวทีวาบขึ้นมาในความคิด ภาพฝูงชนเบืื้องล่าง เสียงหูอื้อ ภาพเธอที่ยืนดูห่างออกไป ที่ต่อให้ไกลจนมองไม่เห็น แต่ผมก็ยังรับรู้ได้ว่าเธอยิ้ม เสียงดนตรีที่ค่อยๆหวนคืนกลับมาในหู ผมเริ่มร้องเพลง เข้ากันไม่ได้ ของ synkornize ภาพตอนเราเดินไปคุยไป เราคุยกันแต่เรื่องดีปๆ มวลอารมณ์ของการหยอกเย้า เราไม่ได้รักกันหรอก เราแค่หลงไหลกัน เธอเป็นคนที่ไม่มีใครเหมือน ส่วนผมก็เป็นแค่ไอ้โง่ อุกกาบาตเว้าแหว่งที่ดึงดูดกันและกัน หลังจากคอมเม้นนั้นเราไม่ได้คุยกันอีกเลย เหมือนที่เราไม่ได้บอกลากันเลยตอนเราจากกัน เธอคงเป็นเธออยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลก เป็นเด็กหญิงสาบสูญที่ผมยังคิดถึงสุดใจ และเพลงเข้ากันไม่ได้ ของ synkornize จะเป็นซาวเเทร็กแห่งความฝันของเราสองคนตลอดไป ผมแน่ใจ ตลอดไป...







อยากพบอีกครั้งหนึ่ง
อยากซึ้งอีกสักนาที... 






SHARE
Writer
homunchus
มังกรตลอดกาล
เขียนเเบบที่ชอบอ่าน

Comments