ตอกย้ำใจว่าคุณจากไปแล้ว...
                                                                    ตอกย้ำ --- Pinpin

เธอยังจำมันได้ไหมเรื่องราวอันมากมายที่เราเคยมีกันและกัน...

        ‘ผมคิดถึงคุณ...’ คำ ๆ นี้วนเวียนอยู่ในหัวผมตลอดเวลาตั้งแต่เราเลิกกัน คิดถึง คิดถึงมากที่สุด คิดถึงเสียงหัวเราะของคุณที่มีให้ผมตอนที่ผมพยายามจะลองฝึกทำอาหารให้คุณลองชิม คิดถึงกลิ่นของคุณที่ทุกวันนี้มันยังวนเวียนไปทั่วห้องของผมไม่เคยจางหาย คิดถึงตอนคุณทำหน้ามุ่ยใส่ผมตอนที่โดนผมแย่งขนมชิ้นโปรดที่เหลือเพียงชิ้นสุดท้ายไปกิน คิดถึงมาก คิดถึงจริง ๆ  ถึงแม้มันจะดูเลื่อนลอยจนเกินความจริงไปบ้างก็ตาม


ทุกความทรงจำเหล่านั้นมันยังคงเหมือนฝันที่ติดตรึงในหัวใจ...
        วันนี้ควรจะเป็นครบรอบ 3 ปีของผมและคุณ ใช่มันควรจะเป็นแบบนั้น เป็นแบบนั้นเหมือนทุก ๆ ปีแต่ปีนี้กลับเงียบเหงา ไม่มีแม้แต่เสียงบอกรักที่คอยกระซิบกับผมข้างๆหูเหมือนทุกครั้ง ไม่มีแม้แต่เสียงเพลงโปรดที่ถูกหยิบยกมาบรรเลงในการดินเนอร์มื้อค่ำที่แสนอบอุ่น ไม่มีเลยและคงจะไม่มีอีกแล้วตลอดไป คุณจะคิดถึงผมเหมือนที่ผมคิดถึงคุณบ้างไหมนะ? คุณจะโหยหาผมเหมือนที่ผมโหยหาคุณจนแทบขาดใจบ้างไหมนะ?
.
.
อ่า...คงไม่หรอกผมรู้ดีว่าคุณคงลืมไปหมดแล้วล่ะ

ต่อให้ฉันนั้นคิดถึงเธอเพียงไหนก็ทำได้เพียง...


        อยากย้อนเวลากลับไปใจแทบขาด ถ้าผมรู้ว่าวันนั้นจะเสียคุณไปผมจะไม่ทำมันเด็ดขาด ผมจะไม่รับโทรศัพท์ของเธอคนนั้น ผมจะไม่รีบคว้ากุญแจรถออกไปทันทีเพียงเพราะเธอ บอกว่าต้องการผมที่สุด เธอไม่เหลือใครแล้ว เธอสูญเสียคนสำคัญไปและนึกได้เพียงแต่ผมเท่านั้น    ตอนนั้นผมสงสารเธอจับใจเพราะคิดว่าไปหาคงไม่เป็นไร ครับ...ผมรีบออกไปหาเธอจนลืมนัดสำคัญของเรา 
         
        ทันทีที่ผมกลับมา ผมรีบตรงดิ่งไปหาคุณที่ห้องทันที เมื่อเปิดประตูเข้าไปเหมือนมีดหลายล้านเล่มกรีดปักลงบนหัวใจผมซ้ำแล้วซ้ำเล่า ผมทำคุณเสียน้ำตา น้ำตาของคุณ ที่ผมไม่อยากเห็นมากที่สุด น้ำตาที่ผมพยายามไม่ให้คุณร้องมันออกมาแต่วันนี้กลับเป็นผม เป็นผมเองที่รัก เป็นผมเองที่ทำให้คุณร้องไห้ออกมา...

  ก็ทำได้เพียงมองวันเวลาดี ๆ ที่เคยได้มี ให้ความทรงจำดี ๆ เหล่านั้นคอยตอกย้ำ...
         รูปถ่ายของคุณหรือแม้แต่ข้าวของของคุณที่หลงเหลือไว้ในห้องของผมเป็นเครื่องตอกย้ำได้ดีทีเดียวว่าคุณจากไปแล้ว คุณไม่มีวันหวนกลับมาอีก คุณก้าวไปไกลแล้วแต่ผมกลับไม่ยอมก้าวไปไหน ไม่ยอมแม้แต่จะพยายามลืมคุณหรือตัดคุณออกไปจากความทรงจำ ถึงจะมีหนทางให้ทำอยู่มากมายแต่ผมไม่ทำมันหรอกนะเพราะอย่างน้อยถึงมันจะเจ็บปวดขนาดไหน    ถึงมันจะคอยตอกย้ำความผิดพลาดของผมขนาดไหน มันก็ยังทำให้ผมรู้ว่าให้ความทรงจำนั้นมีคุณอยู่
 
        ภายในนั้นมีคุณที่คอยยิ้มให้ผมอย่างอบอุ่น ภายในนั้นมีเสียงปลอบประโลมของคุณที่ช่วยให้ผมข้ามผ่านแต่ละวันไปได้ มันเป็นแบบนี้แหละผมถึงขอเลือกที่จะจดจำไว้ให้มันตายไปกับผม ดีกว่าเลือกที่จะลืมมันไป
     แต่จะฉันทำเช่นไรก็เปลี่ยนอะไรไม่ได้  จึงทำได้เพียง"คิดถึงเธอ"อยู่ตรงนี้

         วันนี้ผมบังเอิญได้เจอคุณด้วยล่ะ หัวใจผมเต้นแรงมากแทบจะกระเด็นหลุดออกมา ข้างนอกอกเลย อยากเข้าไปกอดคุณให้หายคิดถึงแต่ผมก็ทำไม่ได้ คุณคงเกลียดขี้หน้าผมไปแล้ว คิดถึงนะครับคนดี คิดถึงทุกลมหายใจเข้าออกเลย คิดถึงสุดหัวใจ อยากกอดคุณให้สาสม อยากบอกรักคุณสักวันละล้านรอบแต่ทำยังไงได้ล่ะครับ...ก็ผมน่ะทำตัวเองทั้งนั้น ผมทำคุณเสียใจ ผมทำคุณเจ็บปวดซ้ำแล้วซ้ำเล่า 

         ผมยอมถอยออกมาและปล่อยคุณไปน่ะดีที่สุดแล้ว แต่ได้โปรดหากได้มีโอกาสให้ผมดูแลคุณอีกครั้ง หากได้โอกาสนั้นมาอีกครั้งผมจำทำมันให้ดีที่สุด ผมเฝ้าแต่ภาวนาในทุก ๆ วันให้ผมได้กลับเข้าไปยืนเคียงข้างคุณอีกครั้ง ภาวนาในทุก ๆ วันว่าอยากให้คุณเปิดใจรับผมอีกครั้ง ได้โปรดเถอะนะคนดีใจผมจจะขาดแล้วนะครับ ได้โปรดเถอะนะคนดี ได้โปรดให้โอกาสผมได้ดูแลคุณ  ได้โปรดให้โอกาสผมได้แบ่งเบาความเจ็บปวด ที่ผมเป็นคนสร้างไว้ได้ไหม ได้โปรดเถอะนะครับ...


        เธอคือคนเดียวที่ฉันรักในชีวิตฉัน
      เมื่อขาดเธอไปก็เหมือนแทบขาดใจ...


























27/0/63 
:))))







SHARE
Written in this book
ตอนตี2

Comments

yourmysunflower
5 months ago
✌🏻🍃
Reply
sdfghjkl_sssssmmmm
5 months ago
🤍🌻
Nathathida
5 months ago
สู้ๆครับ เข้าใจดีเหมือนกัน ขอให้คุณสมหวังอย่างที่คุณต้องหารนะครับ ขอให้เขาคนนั้นกลับมาหาคุณนะครับ ผมเป็นกำลังใจให้ครับ ✌️✌️
Reply
sdfghjkl_sssssmmmm
5 months ago
เค้าไม่กลับมาแล้วล่ะแต่ไม่เป็นไรเลย เราจะรอเท่าที่เราจะไหว คุณก็สู้ๆเหมือนกันนะ :)))​
Wannabuthaya
5 months ago
✊📦💗
Reply
sdfghjkl_sssssmmmm
5 months ago
⛅🌼
sdfghjkl_sssssmmmm
5 months ago
****เรื่องราวทั้งหมดเป็นเพียงจิตนาการของผู้เขียน โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน.... 
Reply