Hope and loneliness
How many morning? How cold?
Still circling like this
How long does the rain go away?
No one is here.
Only me and my loneliness
Will have a day to meet her
Just a minute
Let me meet
The person who waited for that person
Still hoping knowing that there is no hope
Still hope and wait for the time
Extremely long nights of suffering
Maybe for a long time until the stars disappear
Still hoped that despite being disappointed
Still hoping for the metaphysical wait
Just one time, one time
Just a fraction of a minute
For this person not to be lonely .... 😔

Written in this book
ห้วงเวลาแห่งความมืด (The moment of darkness) ในช่วงเวลาที่คนเราอยู่กับความมืด เราจะคุยกับตัวเองได้เสียงดังที่สุด ไม่ว่าเราจะรู้สึกเหงา รู้สึกกลัว หรือ เศร้า ความมืดเป็นเหมือนตัวแปรสำคัญอย่างหนึ่งที่ทำให้เรา มองเห็นอีกคนในตัวเราได้ชัดขึ้น
Allowing other people to attack a lot It's time to take back.