Holding hands with yourself🕯
เสียงฝนเปาะแปะร่วงหล่นกระทบใบไม้
หน้าฝนที่แสนชุ่มชื้นได้มาถึงแล้วสินะ
ฉันชอบหน้าฝนเวลาที่เม็ดฝนมากมายโปรยปรายลงบนดอกไม้
ทำให้รู้สึกว่าคุณดอกไม้คงกำลังมีความสุข

ฤดูที่รอคอยสินะ



หลังฝนตกทุกครั้งฉันชอบมองหยดน้ำที่เกาะอยู่ตามสายไฟ
เหมือนกับว่านี่คือความสวยงามหลังจากการร้องไห้ครั้งใหญ่ของท้องฟ้า
คอยเตือนใจฉันว่าเราสามารถหาสิ่งที่สวยงามได้จากชีวิตเสมอ
ด้วยการจับมือเดินไปกับตัวเอง



สวนดอกไม้ที่อยู่ในใจของเราทุกคน
แต่ไม่ใช่ทุกคนที่เปิดประตูเข้าไปดูแล
การที่เราไม่เคยเปิดประตูเข้าไปสู่หัวใจของตัวเอง
ทำให้เราไม่รู้จักตัวเอง



หลายคนปฏิเสธตัวเองโดยการไม่ยอมรับตัวเอง
ปล่อยให้ตัวเองถูกทำลายด้วยคำพูดของคนอื่น
เปลี่ยนแปลงตัวเองให้คนอื่นพอใจ
สุดท้ายแล้วก็ไม่รู้ว่าตัวเองนั้นคือใคร
เหมือนกับกระป๋องที่ว่างเปล่า


อย่ากลัวที่จะแตกต่างเลย ทุกคนบนโลกนี้น่ะแตกต่างกันทั้งนั้น แต่มีทั้งคนที่เข้าใจและไม่เข้าใจมัน คนหลายๆคนจึงต้องบอบช้ำจากคำพูดของคนที่ไม่เข้าใจมันไงล่ะ 

จักรวาลต่างสรรสร้างโลกนี้ขึ้นมาอย่างสวยงาม
ทุกสิ่งที่เป็นองค์ประกอบล้วนเติมเต็มให้จักรวาลนี้สวยงาม
ด้วยความแตกต่างของตัวมันเอง




การจับมือกับตัวเองคือการยอมรับว่าตัวฉันนั้นเป็นอย่างไร
ฉันที่เป็นฉันอีกคนในตัวฉัน
การเปิดประตูเข้าไปคุยกับฉันอีกคนจึงเป็นสิ่งที่ฉันใฝ่หาเสมอ
การได้ปลอบประโลมตัวเองเพื่อตัวเองนั้นช่างวิเศษเหลือเกิน

ไม่ต้องรอคอยมือของใคร
ไม่ต้องคาดหวัง หรือถวิลหาใคร
แค่ตัวฉันที่นี่ เวลานี้ ที่คอยโอบกอดตัวเอง



คนเรานั้นจะมีคุณค่าในตัวเองอย่างไร
ให้ฉันที่มาจากตัวฉันเป็นคนกำหนดมัน
ด้วยตัวของฉัน ด้วยมือของฉัน และด้วยหัวใจของฉัน




หากฉันจะเจ็บปวดบ้างก็ไม่เป็นไร
เพราะเจ็บปวดไงล่ะจึงรู้ว่าความสุขรสชาติเป็นยังไง
ฉันจะปล่อยให้ชีวิตฉันเป็นไปในแบบที่ตัวฉันเป็น
แบบที่ตัวฉันและฉันอีกคนเป็นมันจริงๆ

อย่าละทิ้งตัวตนของคุณ เป็นมันให้มากขึ้น   
การเป็นตัวของตัวเองเป็นสิ่งที่ล้ำค่า
แต่ต้องแลกมาด้วยการกล้าที่จะเป็น
ดอกไม้ในหัวใจของเราไม่อาจเบ่งบานได้โดยปราศจากการดูแลเอาใจใส่ของเจ้าของสวน
และดอกไม้จะเติบโตดีก็ต้องใช้ปริมาณน้ำที่พอเหมาะและปุ๋ยที่พอดีกับมัน
การรู้จักดอกไม้ในหัวใจของตัวเองอย่างลึกซึ้งจึงจะนำพาดอกไม้ให้เบ่งบานได้
ให้สามารถเติบโตในแบบของมันได้



เมื่อเป็นอย่างนั้นแล้วได้โปรดมองตัวเองให้แจ่มชัด
ยอมรับในข้อผิดพลาด การกระทำที่เจ็บปวด
คำพูดที่พลั้งเผลอ ความเสียดายที่มากมาย
ก็เพราะเราเพิ่งเคยมีชีวิตนี่นา
ใครจะบ้างล่ะที่จะทำทุกอย่างได้ดีซะหมด



ดอกไม้ก็ต้องเจอพายุบ้างล่ะใช่มั๊ย
แม้จะบอบบางแต่ก็ต้องเข้มแข็งเช่นกัน
แม้จะเสียใจแต่โลกใบนี้ยังหมุนไปนี่นา

 จักรวาลยังคงทำหน้าที่ต่อไปอย่างมหัศจรรย์โดยไม่ขึ้นกับความเจ็บปวดของฉัน  
จับมือกับตัวเองให้แน่นๆนะคะ
สุดท้ายแล้วแม้ในวันที่ชีวิตไม่เหลืออะไร
แต่มันจะเหลืออยู่อย่างนึงอย่างแน่นอน
สิ่งที่มีค่าที่สุดในชีวิตของคุณ
คนที่ไม่ปล่อยมือคุณ
คนที่คงอยู่เพื่อคุณ
………..ตัวคุณไงคะ 


ทำได้ดีแล้วนะ
ทำได้ดีมากจริงๆ
จับมือกับเค้าแน่นๆนะคะ


SHARE
Writer
JINNNY
ผู้รับและผู้ให้ความรัก
I write to know more myself📝🚪🕯 ขอให้ดวงดาวที่หลงทางทั้งหลายส่องแสงนำทางให้ตนเองจนพบจุดหมาย💫✨💌

Comments