ร่วงหล่นลงหลุมลึกและขึ้นมาไม่ได้อีกเลย.
02.10“กระซิบบอกเธอว่ารัก สัญญาว่าจะไม่ทิ้ง ให้เป็นผู้หญิง ของฉันแค่คนเดียว”
เวลาประมาณตีสองกว่าๆในค่ำคืนที่มีลมพัดเสียงเพลง 40 km/hr ลอยผ่านมาเข้าหูผม ขณะที่ผมยืนสูบบุหรี่อยู่หลังระเบียงห้อง พร้อมกับคิดถึงเรื่องราวความสัมพันธ์ของเรา ที่กำลังดำเนินไปอย่างช้าๆแต่ชัดเจนในความรู้สึกกันและกัน

ผมมักมีคำถามอยู่ในหัวตลอดเวลาว่าทำไมนะ ทำไมผมกับเธอถึงโคจรมาเจอกันได้ทั้งๆที่เราห่างไกลกันเหลือเกิน ห่างไกลราวกับเธอเป็นดวงจันทร์และผมเป็นปลาในมหาสมุทร ที่เห็นแสงดวงจันทร์ในทุกค่ำคืนแต่เราไม่เคยได้ใกล้กันเลยแม้แต่น้อย 

แล้วทำไมนะ ทำไมคืนนั้นเธอถึงเลือกที่จะคุยกับผมต่อ ทั้งๆที่ผมเองก็ยังเป็นนักศึกษากระจอกคนนึงเท่านั้นเอง

ผมคิดวนไปมาอยู่อย่างนั้นจนเพลงจบไป
“ตลอดชีวิต ไม่เคยทำอะไรเพื่อใคร
อยู่ไปวัน ๆ ตามความฝัน ไร้ซึ่งกำลังใจ
จนวันที่เธอเข้ามา ทุกสิ่งนั้นเปลี่ยนไป”
แล้วจู่ๆก็มีเสียงเพลงอย่าหายไปไหนอีกเลยแว่วมากับสายลมเย็นๆ ผ่านเข้าหูผมแทนเพลงเดิม จนผมนึกขึ้นได้ว่า เธอก้าวเข้ามาในชีวิตผมและผมเองก็ก้าวเข้าไปในชีวิตเธอพร้อมๆกับช่วงที่เพลงนี้ออกมาใหม่ๆเลย 

ตอนนั้นในหัวผมมีคำถามขึ้นมาอีกว่า 
แล้วทำไมก่อนหน้านี้ก่อนหน้าที่ผมจะได้ทำความรู้จักเธอ ผมถึงไม่เคยคิดอยากจะทำอะไรเพื่อใครเลย ไม่เคยคิดจะหยุดชีวิตเสเพลเหลวไหลของผมเพื่อใครเลย แล้วทำไมตอนนี้ผมถึงอยากหยุดความเหลวแหลกทั้งหมดของผมเพื่อเธอคนนี้ล่ะ หรือความจริงที่ผมกำลังเผชิญตอนนี้คือ ผมได้ตกหลุมรักเธอไปแล้วกันแน่

ผมเลยนึกย้อนกลับไปในคืนนั้นที่เราจ้องตากันประมาณ 8 วินาทีได้ (ถ้าเราจ้องตาใครนานถึง 8 วินาทีแปลว่าเราชอบคนนั้น) แล้วมันก็ทำให้ผมเชื่อว่าผมตกหลุมเธออย่างจังแล้วแหละครับ

ผมไม่สามารถขึ้นมาจากหลุมรักที่แสนจะลึกประหนึ่งหุบเหวแห่งเทือกเขาหิมาลัยนี้ได้เลย ถึงแม้ว่าตัวผมจะพยายามมากมายซักแค่ไหนก็ตาม 
เหมือนผมกำลังดึงตัวเอง ดึงความรู้สึกตัวเองให้หลุดพ้นออกมาจากคำว่าชอบเธอเป็นพันๆครั้ง แต่ท้ายที่สุดแล้ว ผมก็วนลูปกลับไปชอบเธอครั้งที่หนึ่งพันหนึ่งจนได้


ผมตกหลุมเธอตั้งแต่ครั้งแรกที่สบตาเธอ จนกระทั่งตอนนี้ผมก็ยังคงตกหลุมรักเธออยู่เสมอไม่เคยเปลี่ยนใจได้ซักวินาทีเดียว

ความรู้สึกที่ผมมีให้กับเธอมันมากมายพอกับเม็ดทรายที่ชายหาดทุกแห่งบนโลกใบนี้รวมกัน และมันก็ไม่เคยเป็นระเบียบเหมือนกับพายุใต้ฝุ่นหรือเฮอริเคนที่กำลังโหมกระหน่ำอยู่ที่ใดที่นึงบนโลกนี้ ฟังดูไม่น่าเชื่อเลยนะ แต่ผมกลับรู้สึกแบบนั้นจริงๆ

แล้วอาการตอนตกหลุมรักมันเป็นยังไงน่ะเหรอ
ก็คงเป็นเวลาที่เห็นเธอยิ้มแล้วผมก็เผลอยิ้มตามไปด้วย เวลาที่เห็นเธอมีความสุขแล้วผมเองก็มีความสุขเช่นกัน หรือเวลาที่เห็นเธอร้องไห้ผมกลับร้องไห้มากกว่า หรือการที่ผมลองกินผักที่เธอบอกว่าอร่อยทั้งๆที่ผมไม่ชอบกินผักเลย
มันก็คงประมาณนี้แหละมั้งง ;

ผมใช้เวลาตกหลุมรักเธอเพียงแค่ 8 วินาทีเท่านั้นเอง แต่ 8 วินาทีนั้นมันทำให้ผมรักเธอ มันทำให้ผมตั้งใจดูแลและรักษาความสัมพันธ์ของเรามาเกือบๆจะ 5 เดือนแล้ว ซึ่งตัวผมเองก็ไม่คาดคิดว่าจะมั่นใจในตัวใครและรักใครได้ในระยะเวลาสั้นๆเพียงแค่ไม่กี่เดือนนี้

ทุกๆครั้งที่ผ่านมาไม่ว่าผมจะมีความสัมพันธ์มาซักกี่ครั้งผมก็ไม่เคยรักใครได้รวดเร็วและฉาบฉวยได้มากขนาดนี้ แต่พอเป็นเธอ “เธอ” ที่เกือบจะได้เลิกคุยกันสองสามครั้งในเวลาเกือบๆ 5 เดือน จู่ๆผมก็รู้ตัวว่าเธอคือคนที่ใช่ในตอนตีสองกว่าๆของคืนที่เจอกันครั้งที่ 2 ผมมั่นใจว่าผมตกหลุมรักเธออย่างแน่นอนแล้ว เลยตัดสินใจบอกเธอไป

ถ้าคืนนั้นผมไม่บอกเธอ ผมคงพลาดโอกาสดีๆมากมายในชีวิต คงพลาดที่จะมีคนที่แสนน่ารักแบบนี้ในชีวิต และคงพลาดที่จะได้เริ่มต้นรักใครไปพร้อมๆกับรักตัวเองแบบนี้ และตอนนี้ผมไม่อยากเสียเธอไปแล้วครับ
ผมอยากจะตกหลุมรักเธออย่างนี้เรื่อยไปจนกว่ากายหยาบของผมมันจะแตกสลายกลายเป็นเศษผงธุลี
หัวใจผมสั่นคลอนและสับสนนับครั้งไม่ถ้วนเมื่อนึกถึงวันที่ผมจะต้องจากเธอไป ไม่ว่าจะด้วยความเป็นหรือความตายหรือด้วยเหตุผลใดก็ตามที่จะทำให้ผมต้องแยกจากเธอ

ตอนนี้สิ่งที่ผมกลัวมากที่สุดคือผมต้องจากเธอไปแบบที่ไม่รู้ว่าผมจะได้เจอเธออีกรึปล่าว ผมไม่อยากจากเธอไปไหนเลย แล้วผมก็ไม่อยากให้เธอจากผมไปไหนเช่นกัน 

แต่ผมมั่นใจเหลือเกินว่าไม่ว่ากายผมจะไปอยู่ในที่แห่งใด ความรู้สึกและความรักของผมยังคงปรารถนาที่จะเห็นเธอมีความสุขที่สุดในทุกๆวันแบบนี้ตลอดไป


03.02
ไม่อยากให้จากกันไปไหนแล้วเพราะโลกนี้มันกว้างนัก ที่เราจะหากันจนเจอเป็นครั้งที่สอง











SHARE
Writer
nidzx
i wanna love you
แด่เธอผู้ครอบครองอิสระทั้งหมดของผม

Comments