น้ำตาไม่เป็นนิจนิรันดร์,
       (.)
        

         “ความเสียใจไม่เป็นนิจนิรันดร์ ความสุขก็เช่นกัน เพียงหมอกหนาทึบบดบังแสงตะวัน เพียงฝนพรำพายุซัดผ่าน เพียงเท่านี้ —จะไม่เป็นนิรันดร์ ไม่ได้มีไว้เพื่ิอตลอดไป เธอจะดีขึ้น มันจะผ่านไป”



     (01).

        ซิมโฟนีตัวโปรดดังขึ้น และจบลง 
เปียโนถูกบรรเลงขึ้นจากแผ่นเสียง จำได้ว่าเป็นผลงานบรรเลงของโมซาร์ท

         สมุดบันทึกเล่มแรกของวัยเยาว์ถูกพลิกไป เนื้อกระดาษแห้งกรัง เสียงฝนปะทะหลังคาห้องดังเอื่อย ๆ ไม่ใช่ฝนตกหนัก มันเบาบาง โปรยปราย เช่นเดียวกับหัวใจเธอ ไม่ใช่พายุ แต่มันก็ยังเรียกว่าฝนตก

        มือของเธอหยุดพลิก รถไฟถูกจอดตามสถานีที่ผู้บังคับขบวนรู้ว่าต้องหยุดจอดมันที่ไหน

        ลายมือยึกยักจากใครสักคนที่เธอยกให้เป็นศิลปะ เป็นบทเพลงทุกบท เป็นดอกไม้เรียงรายตามทางเดินที่เธอจะเห็นได้ตามรายทางจากหน้าบ้านไปจนถึงหน้าทางเข้าของหมู่บ้าน

        ยิ่งไปกว่านั้น

       “พี่แอบเอามาเขียนในตอนที่หนูกำลังนอนหลับหลังจากร้องไห้ไปเมื่อครู่”


        เขาเป็นก้อนเมฆ 


       “พี่จะไม่ถามว่ามีอะไรเกิดขึ้นกับหัวใจหนู จะไม่สงสัยว่ามีอะไรกัดกินความสุขของหนูอยู่ น้ำตาที่มาแทนที่รอยยิ้มสวยของหนูนั้นเกิดจากอะไร”

      “พี่จะไม่ถาม จะไม่สงสัยใดใด”


       เป็นท้องฟ้า


       “พี่เขียนเพื่อจะบอกให้หนูได้รู้ว่าพี่ภูมิใจในตัวหนูมากมาย หนูหน่ะเก่ง กล้าหาญที่จะเติบโตมาตั้งเท่าไหร่ หากเป็นดอกไม้ หนูก็เป็นดอกไม้ที่พยายามจะเบ่งบานอย่างบานสะพรั่ง หรือหากเป็นต้นไม้ หนูก็พยายามหยั่งรากตัวเองให้ลึกที่สุดเพื่อจะไม่ให้ตัวเองล้มลงไปได้ง่าย ๆ เป็นท้องฟ้าที่พยายามปัดเป่าเมฆครึ้มให้หายจางไป 

       เป็นทุกสิ่งที่จะคงไว้ซึ่งคำว่าเติบโตเป็นอย่างดีและพี่จะบอกว่าหนูทำดีที่สุดแล้ว


       และเขาเป็นจักรวาล ที่ทุกการมีอยู่ของเขาเป็นแรงผลักดันในตัวเธอ

       เธอไม่ใช่นักดาราศาสตร์ จึงอธิบายการเกิดดับของจักรวาลไม่ได้ หากแต่มันรวมเป็นเขา มีเขาอยู่ในจักรวาล และมีจักรวาลประดับอยู่ในเขา




        เพียงเพื่อใครสักคนจะค้นพบว่าการเติบโตเป็นเช่นไร น้ำตาในหัวใจจะเป็นคำตอบ

       “การเติบโตมันไม่ง่าย หนูเสียใจได้ ไม่ว่ายังไงก็ตาม หนูอย่าปิดกั้นความรู้สึกของตัวเอง ”


        หากวันนี้ร้องไห้ หากวันนี้ท้องฟ้ากำลังเกิดพายุ หัวใจกำลังร้องขอต่อพระเจ้า รอยยิ้มกำลังจะจางหายและหล่นหายไปจากสองข้างแก้ม

        ขอให้หนูยอมรับ อดทนรอ และเชื่อมั่นว่ามันจะผ่านไปและสายรุ้งจะปรากฏ


       “พี่เข้าใจหนูได้ไม่หมดหรอก แต่เด็กดี ทุกอย่างจะผ่านไปด้วยดี น้ำตาในวันนี้จะพาหนูไปเจออีกเหตุผลหนึ่งของการมีชีวิตอยู่่ ว่าการใช้ชีวิตเป็นอย่างไร จะทำให้หนูรู้ว่าการเติบโตเป็นเช่นไร 




       เกิดบาดแผลที่หัวใจของหนู ช่องโหว่กว้างในความรู้สึก รอยน้ำตาที่สองข้างแก้ม พี่จะบอกว่าสุดท้ายหนูจะหายดี มันไม่ผิด ไม่ได้น่าอาย หากแต่มันจะทำให้หนูตระหนักว่าหากไม่เสียใจก็จะไม่รู้้ว่าความสุขเป็นอย่างไร 

        ขอให้หนูรู้ว่าน้ำตาไม่เป็นนิรันดร์ ความเสียใจจะไม่เป็นตลอดกาล และความสุขจะไม่เป็นตลอดไป”



       น้ำตาไม่ยาวนาน รอยยิ้มจะรักษาบาดแผลได้ แม้ความทรงจำจะเจ็บปวด แต่ปัจจุบันเราเลือกได้ว่าจะเป็นอย่างไร จะให้สิ่งใดดำเนินควบคู่ไปกับเรา 

        ความสุขหรือความเสียใจ 
        เราเลือกได้ เราเป็นนายของตัวเอง


       “และไม่ว่าหนูจะร่วงหล่น จะหกล้ม จะแตกสลายเพียงใด หากพี่ยังอยู่ตรงนี้หรือที่ไหนสักที่ จะใกล้หรือไกลออกไปจากตัวหนู ขอให้หนูรู้ไว้ว่ารักของพี่จะโอบอุ้มหนูเสมอ จะดึงหนูขึ้น จะประกอบหนูขึ้นมาใหม่ และพี่หวังว่าหนูก็จะทำเช่นเดียวกับพี่ 

        คือประกอบตัวหนูพร้อมกับรักของพี่ หนูจะเติบโตจากน้ำตา เเละเข้มแข็งขึ้นด้วยหัวใจที่มีรอยเเผลเต็มไปหมด หนูจะดีขึ้น มันจะหายดี

        ด้วยรักที่มีต่อตัวเอง และด้วยรักของพี่ที่มีต่อหนู”





        วันไหนที่ความเสียใจมาเคาะประตูบ้านเรียก น้ำฝนของความผิดหวังโปรยตกลงมา หรือจะเป็นรอยขรุขระบนทางเดินแห่งการเติบโต ขอให้มีความเชื่อว่ามันจะผ่านไปแล้วเธอจะผ่านมันไปได้

        ขอให้มีความเชื่อและอย่าหลงลืมตัวเอง

        เชื่อว่าเธอจะโตไปเป็นคนที่อยากเป็นได้ เชื่อว่าเธอก็เก่งกาจไม่แพ้ใคร และขอให้ไม่หลงลืมว่าเธอถูกรักอยู่เสมอ จากที่ใดสักที่ สิ่งใดสักสิ่ง จากใครสักคนหรืออย่างน้อยก็จากตัวเอง 

         เธอถูกรักอยู่เสมอ, ไม่ว่าจะอย่างไรก็ตาม


เราไม่ควรโยนทิ้งทั้งชีวิต เพียงเพราะมันบุบสลายเล็กน้อย        โควทจากหนังสือเล่มโปรดถูกหยิบขึ้นมา 

        การมอบรักให้ตัวเองถือเป็นสิ่งที่มนุษย์พึงมี และการให้อภัยก็เป็นสิ่งที่มนุษย์ควรถือครองไว้ 

        มนุษย์ไม่สมบูรณ์แบบ มันบกพร่อง เปราะบาง และพร้อมจะแตกหักได้ทุกเมื่อ แต่ถึงกระนั้นเราก็ยังอยู่ต่อได้ ความผิดพลาดก่อให้เกิดความเสียใจ ความผิดหวัง แต่นั้นมันก็คือชีวิต มันฉาบฉวย และเราแค่ต้องใช้ชีวิตต่อไป






         เขาใจดี และเธอกำลังร้อไห้

         ร้องไห้ที่การมีอยู่ของเขาสามารถสร้างเธอใหม่ได้ ร้องไห้ที่ความรักของเขาทำให้เธออยากตื่นมาเจอแสงของพระอาทิตย์ในตอนเช้าอีกครั้ง

         เขาช่างใจดี

         ขอบคุณ เธอเอ่ยพูดเบา ๆ กับหน้ากระดาษที่มีเขาเป็นเจ้าของ

         เสียงเปียโนสิ้นสุดลง พร้อมกับหัวใจของเธอที่ค่อย ๆ คลายออก ปลดเปลื้องทุกความขุ่นมัว ฝนหยุดตกแล้ว นั่นเเปลว่าสายรุ้งจะตามมาหลังจากนี้

         เธอจะจดจารการมีอยู่ของเขา รักที่มีต่อเธอ จดจารทุกความหวังดีที่ปราถนาให้เธอมีแต่ความสุข


        หนูจะมีความสุข อละเติบโตขึ้นเป็นอย่างดี ด้วยความรักของพี่ยิ่งใหญ่กว่าสิ่งใด, หนูจะเก็บรักษาไว้

        ขอบคุณนะคะ



        ถึงทุกคนที่กำลังพยายามจะเติบโต

        พายุจะอยู่ได้ไม่นานหรอกนะคะ เสียใจอยู่ก็เสียใจให้เต็มที ร้องไห้ได้เท่าที่อย่างร้องเลย 

        มีหัวใจที่กล้าหาญกันทุกคนเลย ขอให้เชื่อไว้ว่าคุณกำลังถูกรักจากใครสักคนอยู่ อย่าคิดว่าตัวเองไม่ถูกรักเลยนะ เก่งกันมากเเล้วนะคะ 











Milkhoney—เขียน
















SHARE
Writer
milkhoney
But the one no listen to me—
ด้วยเพราะมีรักในวาฬเป็นทางนำเเห่งรัก’

Comments

sanehmoon
1 year ago
ถักทออย่างปราณีตเลยใช่มั้ยคะงานชิ้นนี้ มันช่างงดงาม และแสนรักเหลือเกินค่ะ🌷
Reply
milkhoney
1 year ago
เราหวังว่าจะเยียวยาใครสักคนได้ก็เลยตั้งใจร้อยเรียงเป็นอย่างดีเลยค่ะ เเสนขอบคุณที่ชื่นชอบกันนะคะ ✨🌻
sanehmoon
1 year ago
คุณมีแท็กให้เล่น หรือมีทวิตให้ติดตามมั้ยคะ เราชอบงานคุณจังเลยค่ะ made my day เรามากๆเลย
Reply
milkhoney
1 year ago
4xxwreat ชื่อทวิตเราค่ะ ส่วนเเท็กเราไม่กล้าเล่นเลยเพราะไม่คิดว่าบทความของเราจะเป็นที่ชื่นชอบของใครได้ เเต่ขอบคุณที่คุณชื่นชอบนะคะ เราดีใจมากที่มีคนค้นพบตัวอักรษรสะเปะสะปะของเรา, เเสนขอบคุณเท่าท้องฟ้าเลยค่ะ ✨💘
julyjay
1 year ago
บทความนี้เป็นเรื่องบังเอิญที่เติมเต็มวันนี้ของเราได้อย่างดีเลยค่ะ ขอบคุณสำหรับความใจดีนะคะ

Reply
Peachapeach
1 year ago
พายุฝนมันจะผ่านไป เราก็หวังเช่นนั้นเหมือนกันนะคะ บทความของคุณเยียวยาใจเราตอนนี้มากๆเลย ขอบคุณนะคะ✨💫🙏🏻
Reply
-nxx
1 year ago
เติบโตไปอย่างดีเช่นกันนะคะ :- )
Reply