เพียงคนที่อยู่ได้แต่ในความทรงจำ
มันไม่แปลกที่เราจะเลิกชอบคนคนหนึ่งไปนานแล้ว แต่ยังระลึกถึงเขาอยู่เสมอ บางคนก็ยังซ่อนอยู่ที่ไหนสักที่หนึ่งในใจเรา เพียงแต่ไม่ใช่ความปรารถนาแบบแต่ก่อน
ตอนนี้เขาจะเป็นไงบ้างนะ
เรามักจะมีประโยคอย่างนี้ผุดขึ้นในหัวเป็นครั้งคราว เขาเป็นคนที่พอเรานึกถึงแล้วมักจะมีความทรงจำผุดขึ้นมามากมาย ในขณะที่ยิ้มกว้าง มีความสุขแต่ก็ปะปนความเศร้าน้อยๆ ไปด้วย 

ตอนที่เราพยายามทำความรู้จัก หรือไปอยู่ใกล้ๆ เขา เป็นช่วงเวลาที่พิเศษ เรื่องราวที่เราแชร์กัน แม้จะธรรมดาแต่ก็น่าประทับใจ มันดีมากจริงๆ เรายังจำความรู้สึกนั้นได้ดี แม้ว่าภาพของเรื่องราวจะเลือนหายไปบ้าง ไม่ชัดเจนเท่าเก่า แต่ความรู้สึกยังชัดดีอยู่

เขาไม่ใช่คนที่เราจะกดโทรศัพท์หาเวลามีเรื่อง ไม่ใช่คนที่เราอยากแชร์เรื่องที่ไปเจอมาวันนี้ให้ฟัง ไม่ใช่คนที่เราต้องการเวลาที่อ่อนแอ ไม่ใช่เพื่อน ไม่ใช่พี่ ไม่ใช่น้อง... เขาไม่ได้เป็นอะไรสำหรับเราอีกแล้ว นอกจากคนที่เราเคยชอบ เขาไม่มีตัวตนอยู่ในชีวิตเรานานแล้ว นับตั้งแต่เราไม่ติดต่อกันอีก ไม่มีอิทธิพลอะไรต่อใจเราอีกต่อไป...

แต่เรายังนึกถึงอยู่เสมอ นึกถึงทีไรก็รู้้สึกดี เขาเป็น
คนที่อยู่ได้แต่ในความทรงจำ
เท่านั้น ... จริง จริง
SHARE
Written in this book
...เช่น ความรัก เป็นต้น
ความรักเป็นคำที่มีความงดงามในตนเอง ความรักเล่าเรื่องผ่านเหตุการณ์ที่หลากหลาย นี่อาจเป็นเพียงบันทึกเรื่องราวที่เกิดขึ้นจริง หรือเรื่องราวที่ผุดขึ้นในใจ หรืออาจมาจากห้วงแห่งความฝัน หวังว่าการส่งต่อนี้จะสร้างรอยยิ้มให้ใครบางคนได้ หรืออย่างน้อยก็เห็นด้วยกับคำที่ว่า ‘ความรักสวยงามเสมอ’

Comments