Digital Life&Social
ไม่ค่อยได้เข้าร้านสตาร์บัคส์ แต่เมื่อต้องเข้าไปคุยงานนอกรอบ กับน้องๆ 
เมื่อประตูเปิด เข้าไปก็ต้องอึ้งทึ่ง-งงอยู่ 2.75วิ!

OMG!! โอเมก้าาาา พระเจ้าช่วยกล้วยปิ้ง จริงๆ นะ.... พวกเขามาทำอะไรกันที่นี่!!!

เมื่อผมกวาดสายตาไปทั่วร้าน ที่คราคร่ำไปด้วยผู้คน แทบหาที่นั่งไม่ได้ พบว่ากว่า 95% แต่ละโต๊ะ แต่ละที่นั่ง ของแต่ละคน ต่างมีโน้ตบุ๊ควางอยู่ตรงหน้า แน่นอนอีก 5% เป็นพวก Tablet หรือไม่ก็ SmartPhone!!

ลูกค้ามีตั้งแต่ เด็กมัธยม จนถึงคุณลุงคุณป้า อายุน่าจะเกือบๆ 70ปี ทั้งหญิง ชาย คนไทย ฝรั่ง และต่างชาติ ฯลฯ คำถามผุดขึ้นมาอีกรอบ "พวกเขามาทำอะไรกันอยู่ที่นี่"

ทุกๆ คนกำลังโฟกัสอยู่ที่หน้าจอ จดจ่อกับคู่สนทนา เรื่องราวหลากหลาย ไอเดียความคิด ฟุ้งกระจัดกระจายอบอวลพร้อมๆ กับกลิ่นกาแฟไปทั่วทั้งร้าน ... "พวกเขามาทำอะไรกันอยู่ที่นี่"

ติวเตอร์ อาจจะกำลังสอนนักเรียนที่ จะเป็นนายกฯ ในวันข้างหน้า 
StartUp ใหม่ๆ อาจกำลังเกิดขึ้นที่นี่ 
โปรเจคท์ 100ล้าน อาจจะกำลังถูกสร้างจากพื้นที่ตรงนี้ ฯลฯ

และเป็นไปได้ว่า กาแฟหนึ่งแก้ว หลายๆ คนที่นี่ก็ใช้เวลากับมันนานนับชั่วโมง สำหรับผมและพวกเราน่ะหรือ ไม่นานหรอก แค่ 4 ชม. แค่นั้นเอง!! HA! ;-)

ผมอาจจะห่างหายจากกรุงเทพฯ ไปนานเกิน จนต้องตะลึงไปกับ life style, working style ของคนเมืองกรุง สมัยนี้ไปแล้ว

ยัง...ยังมีเรื่องเซอร์ไพรส์ ผมได้อีก เมื่อผมเจอคุณยาย วัยน่าจะ 70 กว่า ใช้บัตร Rabbit เดินทางกับรถไฟฟ้า และจ่ายค่าเครื่องดื่มที่สถานี BTS

...OMG! นี่พวกเราถูกมันครอบงำ ไปถึงเพียงนี้แล้วรึ!? ผมจะไม่ยอมถูกสังคมแบบนี้ครอบงำเด็ดขาด... เสร็จธุระผมจึงรีบกลับที่พัก 

ลิฟท์ กดได้เฉพาะชั้นที่ตรงกับคีย์การ์ด 
ห้อง เปิดได้เฉพาะที่ตรงกับคีย์การ์ด 
กุญแจไม่ต้อง ไฟฟ้า ทีวี แอร์ เปิดได้ เมื่อเสียบ คีย์การ์ด... Ship หายละ

เออ แล้วนี่ผมยังเผลอ จองโรงแรมนี้ผ่าน Agoda จ่ายค่าห้องด้วย e-payment ...

... เชื่อหรือยัง? ก็บอกแล้วว่า 
ผมไม่มีทางถูกเทคโนโลยีสมัยนี้ครอบงำอย่างเด็ดขาด!!!! 😆!
 
- - - - - - - - - - - - - - - - - - -
Version: Bangkok 2019.
SHARE
Written in this book
StoryLog
เรื่องเก่าเล่าใหม่!!

Comments

Apsara
6 months ago
ไม่ถูกครอบงำ แต่ควบคุมมันด้วยปลายนิ้ว 
ใช่มั้ยคะ :)
Reply
Papilion
5 months ago
555 จ้าาาา 😋
Reply