ชานมน้ำผึ้ง
เราพึ่งรู้ว่าเราก็เขียนอะไรเยอะแยะเหมือนกัน ถามว่าเป็นคนชอบเขียนอะไรไหม......ฮื้ออ ก็ไม่ เขียนบ้างลบบ้างเป็นธรรมดาเท่าที่คนๆนึงจะคิดอะไรออก....

เราไม่ได้อยากจะมาเล่าอะไร เราแค่อยากจะเขียนอะไรเรื่อยเปื่อยเหมือนชีวิตตัวเองที่อยู่ไปวันๆ 

จริงๆมีอะไรในหัวเยอะมากแต่คิดว่าคงไม่เหมาะถ้าจะพูด คือเอาจริงๆ....อยากนะแต่บางครั้งเราแค่มอง..แล้วเก็บไว้กับตัวเองดีกว่า เพราะบางครั้งอะไรๆที่เราคิดว่าไม่น่าจะเป็นอะไร มันอาจจะไปทำร้ายความรู้สึกคนอื่นได้ หรือคนอื่นอาจไม่แคร์ มันก็จะดีกว่าถ้าเราจะรู้สึกแล้วเก็บไว้ในความทรงจำของตัวเอง 

ความทรงจำมันแปลก ว่าไหม? พึ่งมานึกได้ว่าตัวเองเคยชอบกิน นมน้ำผึ้ง แต่ตอนนี้ตัวเองแทบไม่ได้สั่งเลยด้วยซ้ำ ฮ่ะๆ......... หรือเราชอบโกโก้ปั่นนะ ตอนนั้นอาจจะไม่ชอบกินแต่ตอนนี้อาจจะชอบก็ได้ แต่น้ำตาลเยอะ คงไม่กินหรอก 
เพราะบางครั้งเรามีเมนูที่ชอบ เราอาจไม่ต้องกินมันเราก็ชอบมันอยู่ดี 

เพราะบางทีมันอาจจะแพงและเราก็จน จนทั้งเงิน จนทั้งปัญญา บางทีน้ำปล่าวสักแก้วก็ดีนะ ถึงจะไม่อร่อยแต่ก็ทำให้สดชื่นได้ 

..........?
อะไร? เวลา? บางครั้งเราหยุดเวลาไม่ได้ แต่ถ้าเราเขียนว่าเรารู้สึกยังไงลงในอะไรสักอย่าง มันก็ยังจะอยู่แบบนี้จริงไหม? เวลาเรามาอ่านอีกทีมันอาจจะไม่เหมือนเดิม 
สิ่งที่อยู่ในนี้ไม่เปลี่ยนไป มีแต่เราที่เปลี่ยนแปลง
เอะ?...จบแล้ว? 
อือ.
SHARE

Comments