น่าแปลกสิ้นดีที่เรากลับมาเขียนบทกวีเพราะความเศร้า
เธออย่าได้หาถ้อยคำแสนหวานจากคนรักที่ไม่เห็นคุณค่าในตัวของเธอ
จงหลีกหนีเพื่อกลับมารักตัวเองให้มากกว่ารักที่มอบให้เขา
จงใจดีกับตัวเองเมื่อเขาเลือกที่จะใจร้ายใส่เรา,

       อย่าแคร์สิ่งอื่นไกลจนลืมแคร์หัวใจตัวเอง

อย่าได้แต่ตั้งคำถามว่าเรื่องราวชีวิตในแต่ละวันของเราจะดำเนินไปถึงเมื่อไหร่ ก่อนที่ผู้กำกับจะสั่งคัท
ถ้าหากชีวิตของเราเป็นหนังสักเรื่อง 
จงเป็นผู้กำกับหนังเรื่องนั้นเองเสียดีกว่า
หนังที่เชื่อมโยงกับเรื่องจริงเธอโชคดีที่สุดแล้วที่ได้เกิดมาใช้ชีวิตบนโลกใบนี้
แม้มันจะแสนยากลำบากที่จะผ่านไปให้ได้ในแต่ละวัน ใจเธออาจไขว้เขว ลังเล ซับซ้อน หนทางขรุขระ 
แต่ถ้าหากเธอยังรักตัวเอง ยังเชื่อมั่น และศรัทธา 
ในตัวของเธอเอง เธอจะมีหัวใจที่แข็งแกร่ง และอ่อนโยน อย่างเป็นแน่ 
แล้วเมื่อวันนั้นมาถึงจงยิ้มให้กับความเก่งของตัวเอง แล้วฉันจะคอยอวยพรให้ที่ของเธอมีแต่ดอกไม้ผลิบาน เพื่อเป็นสัญญาณบอกว่าเธอได้ปลูกเมล็ดพันธุ์นั้น จนเติบโตกลายเป็นดอกไม้ที่บานสะพรั่งให้เธอได้ชื่นชม และมอบความสุขกลับไป

อย่าใช้ชีวิตอยู่บนความคาดหวัง
เพราะมันจะกลายเป็นความกดดัน
และไม่รักตัวของเธอเอง

รักตัวเอง ต้องไม่พาตัวเองไปพบเจอความทุกข์
เมื่อใดที่ถูกลดทอนคุณค่าในตัวของเธอ จงถอยออกมา
สถานที่ใดที่ทำให้เธอเสียความเป็นตัวเอง จงหนีออกมาให้เร็ว
เพราะนั่นคงเป็นการตัดสินใจเพื่อสิ่งที่ดีที่สุดให้กับตัวเองในเวลานั้นแล้ว
กลับมาตั้งหลัก เมื่อเธอเสียหลัก 
แต่ถ้าหากที่แห่งนั้นอาจให้สิ่งที่ดีกับตัวเจ้า
จงเผชิญหน้าอย่างใจสู้ เพราะมันอาจดีกว่าสิ่งเดิมๆที่เคยมี และได้รับสิ่งใหม่ๆที่ดีกว่าคืนมา
ไม่ต้องกังวล หรือกลัวอะไรไป หากเจ้าต้องเสียใจ อย่างน้อยเจ้าก็เคยได้ลองชนะความกลัวที่ติดค้าง
เราเก่งที่สุดสำหรับตัวเราเองเสมอ
ยิ้มให้กับเรื่องราวในอดีต เติบโตต่อไปกับปัจจุบัน และอย่างกังวลกับอนาคต
ขอให้ที่แห่งนั้นมีแต่รอยยิ้ม อาจจะน้อยกว่าเมื่อวาน แต่คงจะดีถ้าเรายิ้มให้กับตัวเราเองในทุกๆวัน
ในวันที่ฝนตกอย่าลืมกางร่มให้ตัวเอง 
เมื่อฝนซาปลายทางที่อยู่ตรงหน้าอาจมีแสงรุ้งที่เป็นของขวัญให้เธอ แต่ถ้าหากไม่มี 
ก็ขอให้เชื่อไว้เสมอว่าฟ้ากว้างที่เมฆสีดำปลิวพ้นไป 
มักจะมีท้องฟ้าโปร่งใสต้อนรับอยู่เสมอ ไม่เร็วก็ช้าอย่าลืมหลบภัยกับสิ่งที่ใจไม่ชอบ 
อย่าฝืนเกินไปในวันที่ใจไม่ต้องการ 
อย่าให้อะไรก็ตามมาฉุดรั้งการเติบโตของเรา,
เวลาใจไม่สบาย ผืนฟ้าที่กว้างใหญ่คือความสบายใจ

สดใสเหมือนดอกทานตะวัน แต่ถ้าหมดพลังฉันจะคอยเติมแสงอาทิตย์
งดงามเหมือนดอกกุหลาบ แต่หนามที่ทำให้ใครเจ็บช้ำ อาจเป็นเกราะกำบังความเจ็บปวดของเธอเอง
ได้โปรดอย่าเผลอไปทำร้ายใคร
สมปราถนาดั่งที่ใจเธอต้องการ

flowerxvenus
/

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านกันนะคะ✏📜💐🧚‍♀️



SHARE
Written in this book
สมปราถนา
ขอบคุณที่เปิดอ่านเรื่องราว ไว้ถึงคราวฉันจะคอยรับฟัง
Writer
flowerxvenus
๒๐๐๓
สมปราถนา🕯

Comments

preciousdaisy
1 month ago
น่ารักมากเลยค่ะคุณ🤍
Reply
flowerxvenus
1 month ago
🌹💖
cream_042
30 days ago
เเงงงงงงงมันดีต่อใจมากเลยค่ะ ขอบคุณนะคะ คือเป็นน่ารักมากเลย
Reply
flowerxvenus
30 days ago
💘🥰