ตลอดกาลในใจผม,

    (13)

      “ถึงคราที่ทานตะวันจะทวยทุ่ง กุหลาบแดงเบ่งบาน ดวงอาทิตย์ส่องแสงทางทิศตะวันตก คราที่หน้าหนาวมาเยี่อมเยือนหน้าบานประตู ฤดูร้อนจากไป ผมหวังว่าเราจะได้พบเจอกันอีก,
สักที่ใดที่หนึ่ง”



     ฤดูกาลที่การจากลาไม่สิ้นสุดและความรักมีิอยู่ไม่รู้จบ



    (17)

      ถึงคุณ, และความรักของผม

      ตรงหน้าบานประตูสีไม้อ่อน
      ตรงกระถ่างต้นไม้ต้นโปรดของคุณ
      ตรงวาวแดดตกกระทบที่หน้าต่างห้องนอน

      ผมเขียนบางสิ่งบางอย่างนี้ขึ้นมา เศษเสี้ยวความรู้สึกของผมในห้วงละอองอากาศ บางอย่างที่จะขับขานให้ชีวิตของผมไปต่อได้



 ผมเขียนมันถึงคุณ ที่เป็นบทเพลงขับขานในผม

        .

    
       ไม่สลักสำคัญว่าตอนนี้อากาศข้างนอกห้องจะเป็นอย่างไร นกพิราบจะบินเข้ารังไปหรือยัง เจ้าเต่าทองยังโลดแล่นอยู่บนใบไม้ข้างรั่วบ้านอีกรึเปล่า ท้องฟ้าจะมีสีเป็นเช่นไร มืดครึ้ม สว่างจ้า หรือแสงอาทิตย์จะสาดส่องมาได้เยอะเท่าไหร่

       ไม่สลักสำคัญว่าตอนนี้คุณจะไปอยู่ที่ใด จะยังรักผมอีกไหมหรือละทิ้งความรู้สึกที่มีต่อผมไปเสียแล้ว

       เพราะผมยังรักคุณ และมันจะเป็นนิรันดร์

       แต่หากมีสิ่งเดียวที่ผมจะสามารถวอนขอได้ และเผื่อว่าคุณจะยังให้ผมได้

      ผมขอให้คุณยังรักผม ไม่ว่าด้วยอะไรก็ตาม

      ด้วยสิ่งละอันพันละน้อยของเศษเสี้ยวในความทรงจำ ด้วยก้นลึกของหัวใจคุณ ที่ที่ผมเคยแตะไปถึงแล้วร่วงหล่นลงมาด้วยหัวใจที่เป็นสุข 
ผมพอใจที่จะร่วงหล่นแต่โดยดี

      และผมขอให้คุณอภัยให้ผม

      ผมที่ไม่ได้เรื่องสักอย่าง ผมที่ไม่เหมาะสมกับรักของคุณเลยสักนิด ผมที่เป็นนักบกพร่องชั้นยอดแต่กลับถูกรักจากคุณที่ไร้ทุกข้อบกพร่อง ผมที่ไม่ว่าจะร่วงหล่นก็จะมีสองแขนของคุณคอยรับไว้ แตกสลายก็จะถูกประกอบขึ้นใหม่ด้วยรอยยิ้มของคุณ 

      มันช่างใจดี อ่อนโยน ฟองฟุ้งราวหิมะแรกของปีและผมแสนรัก

  
         .

    (18)


       คุณสบายดีรึเปล่า 
       ที่ตรงนั้นหนาวไหม 
       มีประกายเรียงรายของหมู่ดาวบ้างรึเปล่า 

       วัยเยาว์ของผมผ่านไปด้วยดี มันเป็นเช่นคำอวยพรในทุกปีของวันเกิดผมที่คุณมอบให้ เป็นเช่นนั้นและผมก็อวยพรให้คุณเช่นเดียวกัน

       “ขอให้ที่ตรงนั้นมีหมู่ดาวเรียงราย ขอให้คุณสบายดีไม่ป่วยไข้ ขอให้แสงอาทิตย์ส่องถึงตรงบานหน้าต่างห้องนอน ”
และขอให้คุณมีความสุข ขอให้ยิ้มได้, ไม่ว่าจะอย่างไรก็ตาม

       ผมจะเก็บคุณไว้ในตัวผม ตัวตนของคุณ 
ตัวตนของผม เป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน



          .

    (18/1)



       ผมคิดถึงคุณ
       แต่ไม่ได้โหยหา
 

       คุณบอกกับผมว่า ให้คิดถึงคุณอย่างพอเหมาะละทิ้งความโหยหาอาวรณ์ให้ลึกสุดใจ ผมทำตามเพราะคุณบอกให้ผมเป็นเด็กดี 

        ผมเชื่อฟัง ผมเป็นเด็กดี

        มีปัญหามากมายไหลหลากเข้ามา วัยเยาว์หนักหนาเกินไปสำหรับผม ผมหวั่นเกรงทุกปัญหา ทุกย่างก้าวที่เดิน ทุกสายตาที่จับจ้อง ทุกความคิดของใครอื่นที่มีต่อผม

       คุณเคยบอก ว่าชีวิตคือการเดินทาง วัยเยาว์คือทางผ่านและวัยผู้ใหญ่คือจุดพักจุดแรก เราต้องเก็บเกี่ยวระหว่างทาง ต้องเกี่ยวนำเสบียงของความไม่รู้เพื่อไปสู่ความรู้ซึ้งอย่างแจ่มแจ้ง มันไม่ง่ายนักแต่เราจะเติบโต 

      เราจะเบ่งบานและเบ่งบานได้เท่าทีี่ต้องการ จะร่วงหล่น พังทลาย เปราะบาง แต่เราจะโต

      ผมเชื่อคุณเสมอ และผมจะพยายาม

      ไม่รู้จะกล่าวคำใดที่ลึกซึ้งยิ่งกว่าคำว่าขอบคุณหลายต่อหลายครั้งที่คิดว่าผมไม่สามารถก้าวข้ามสะพานของความเสียใจได้ สะพานที่ทอดยาวไปด้วยความผิดหวังที่มีความเกลียดชังเป็นเชือกรั้งให้มันลอยสูงเหนือผืนน้ำ ผมอาจร่วงตกลงไปได้ทุกเมื่อ หรือไม่สามารถก้าวเหยียบบนพื้นสะพานตั้งแต่แรกเลยด้วยซ้ำ 

      แต่เพราะคุณอีกครั้ง และทุกครั้ง ปลายสะพานนั้นมีคุณ คุณยืนอยู่ตรงสุดทางเดิน ทุกครั้งมันจะเป็นแบบนั้นที่การมีอยู่ของคุณทำให้ผมกล้าในสิ่งที่กลัว 


      ด้วยรักและขอบคุณ ที่การมีอยู่ของคุณทำให้ใครคนนึงกล้าหาญขึ้น 

         .

     (18/2)

        ผมขอสาบานด้วยการเกิดดับของทุกสิ่งบนโลก ด้วยความเมตตาจากพระผู้เป็นเจ้า ด้วยอายุขัยและจิตวิญญานที่หนักเเน่นของผม และด้วยทั้งหมดที่ผมมี นั่นคือความรักที่มอบให้แด่คุณ 

        ผมไม่อาจหาญสิ่งใดหากปราศจากรัก 
และผมไม่อาจหาญจะมีชีวิตอยู่ได้หากปราศจากตัวตนของคุณ 

        ผมเขียนบันทึกฉบับนี้ไว้เพียงเพื่อจะให้มันมีอยู่ ไม่ได้เพื่อให้มีใครสักคนมาวางสายตาและมีอารมณ์ร่วมไปกับมันเเต่อย่างใด ผมละเลงทุกตัวอักษรด้วยหัวใจที่ท่วมท้นไปด้วยความปราถนา ความปราถนาอันเบาบางในหัวใจของผม ที่เลือนรางแล้วมลายหายไปในที่สุด


       หากคุณได้มาอ่านและล่วงรู้ถึงความคิดของผมคงจะโกรธผมน่าดู ผมรู้ว่ามันเป็นอย่างไร 

       ผมยังจำได้ดี ริมฝีปากสีชมพูที่อวบอิ่ม หรือจะตอนที่มันแห้งผาก และมีเสียงไอค่อกแค่กออกมา คุณยิ้ม และบอกกับผมอย่างที่คุณเคยบอกมาเสมอ

      “โปรดรักตัวเอง โปรดเชื่อมั่นและศรัทธาต่อตัวเอง เพราะผมรักคุณ คุณถึงต้องรักตัวเอง”

      คุณบอกให้ผมอย่าลืมศรัทธาในตน ศรัทธาที่จะเหนี่ยวรั้งหัวใจของผมให้ยังเต้นต่อไปได้ ผมยินดีรับฟัง เชื่อฟัง และน้อมรับด้วยหัวใจที่มีรักของคุณอยู่เต็มอก


       ขอให้คุณไม่ต้องกังวลว่าผมจะมีชีวิตเป็นเช่นไร 

       ผมมาเพื่อบอกว่าผมสบายดี ผมมาเพื่อบอกว่าผมเเตกสลายซ้ำเเล้วซ้ำเล่าเพื่อจะประกอบตัวเองขึ้นมาใหม่อย่างที่คุณเคยทำไว้ ผมร่วงหล่นและเจ็บปวด ผมร้องไห้แต่ผมสบายดี 

      เพราะในใจผมมีรักคุณเก็บไว้ ผมจึงสบายดี ผมจึงไม่เป็นไร



      ผมมีความสุขดีจากรักที่หลงเหลือในตัวคุณ ผมมีความสุขดีจากรอยยิ้มที่คุณเคยมอบให้แล้วบอกว่าผมเป็นเจ้าของมันตลอดกาล ผมกล้าหาญพอที่จะก้าวผ่านทุกความห่าเหวในชีวิตเพราะคำปลอบประโลมที่คุณเคยให้ไว้ 

      ขอให้คุณเชื่อว่าผมมีีความสุขและจะมี

     แม้ต้องร่วงหล่นแต่ผมจะไม่พัง ไม่แตกสลายและไม่ดับสลาย ด้วยเพราะรักของคุณ


        .

     ตลอดกาล คุณคือตลอดกาล

     มีใครบางคนเคยบอกว่าตลอดกาลไม่มีจริง เป็นเรื่องเพ้อฝันที่มีเเต่ในเทพนิยายปรัมปรา

     แต่สำหรับผม 

     ตลอดกาลมีอยู่ตราบเท่าที่ผมรักคุณ ไม่เลือนหายตราบเท่าที่ผมอยากให้มีอยู่ ไม่บิดเบี้ยวหรือแตกสลาย หรือแม้กาลเวลาจะพรากตัวตนและเหลือไว้เพียงเถ้าธุลี ถ้าผมยังรักคุณ 
นั่นคือคำว่าตลอดกาล

     และทุกการมีอยู่ของคุณล้วนคือคำว่าตลอดกาล

        .

         
     ถึงคุณจากใครสักคนที่ยกให้เป็นรักแรก

     เขาไม่ใช่ดอกไม้ไฟในความคิดของผม เขาสว่างวาบและไม่เลือนหาย ไม่ตายจากและดับสูญ ไม่ใช่เพื่อทุกคนหรือคนใด ไม่ใช่สำหรับใครหรือสิ่งใด

     เว้นเสียจากผม

    เขาเป็นนิรันดร์ที่ตลอดกาลเกิดขึ้นในใจผม ส่องสว่างแม้ตัวตนจะเลือนหาย

     —หมายถึงในใจผม


       ผมจะเติบโตขึ้นอย่างดีด้วยรักของคุณที่หนุนหลัง





        แด่ทุกตลอดกาลที่ไม่เลือนหาย ขอให้เป็นสุข
        แด่นิรันดรในห้วงใจ ขอให้มั่นคงเเละคงอยู่
        แด่ทุกดอกไม้ที่เบ่งบานได้เพราะตลอดกาลของใครอีกคน


        ด้วยรัก
        ขอบคุณ.









Milkhoney—เขียน




SHARE
Written in this book
สัญญา ว่าผมจะเติบโต,
วัยเยาว์ของผม ดอกไม้ของคุณ หยาดน้ำตาของผม รอยยิ้มหวานของคุณ เป็นการเติบโตท่ามกลางพายุซัดผ่าน เป็นเเสงของหมู่ดาวท่ามกลางท้องฟ้ามืดมัว
Writer
milkhoney
But the one no listen to me—
ด้วยเพราะมีรักในวาฬเป็นทางนำเเห่งรัก’

Comments

hbluescott
1 year ago
ภาษาสวยมากเลยค่ะ อ่านแล้วรู้สึกดีมาก 💖
Reply
milkhoney
1 year ago
ขอบคุณที่ชื่นชมกันนะคะ ขอให้มีวันที่ดีเยอะ ๆ เลยค่ะ ✨💘
coda
1 year ago
เราชอบประโยคที่ว่า "ตลอดกาลมีอยู่ตราบเท่าท่ีผมรักคุณ" :-) , ภาษาสวยมากค่ะ
Reply
milkhoney
1 year ago
ดีใจที่ชอบนะคะ ขอให้มีวันที่ดีนะคะ ขอบคุณค่ะ ✨💘
whoiammm
1 year ago
‘ จะร่วงหล่น พังทลาย เปราะบาง เเต่เราจะโต’ 

ชอบมากเลยค่ะ :-)
Reply
Tn_nT
1 year ago
ชอบประโยคนี้จังเลยค่ะ "การมีอยู่ของคุณทำให้ใครคนหนึ่งกล้าหาญขึ้น" เเล้วก็ชอบภาษาที่คุณเขียนมากๆเลยค่ะ มันดูสวยงามไปหมด
Reply
nnichaa
7 months ago
ประทับใจงานของคุณมากเลยค่ะ :🔆)
Reply