เราเรียกมันว่า "ความคาดหวัง"

ฉันคิดว่าคนเราต่างก็ต้องมีความคาดหวังกันทั้งนั้นแต่จะมากหรือน้อยก็ต่างกันไป

และสิ่งที่น่าสนใจคือบางครั้งเราไม่รู้ตัวหรอกว่านี่มันเรียกว่า "ความคาดหวัง"
เพราะมันเป็นความเชื่อ เป็นทัศนคติบางอย่างที่มีมาตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้
อาจจะตั้งแต่ยังเด็กเลยด้วยซ้ำ

อันแรก ที่ฉันคิดว่า หลายคนมีประสบการณ์คือ การได้รับการยอมรับ
เราคาดหวังให้ใครต่อใครยอมรับเราในแบบที่เราเป็น
แต่เราเคยถามตนเองไหมว่า เรายอมรับทุกคนอย่างที่เขาเป็นได้ไหม?
ฉันต้องการมีคนที่เข้าใจ เห็นอกเห็นใจ รับฟังฉัน
นี่ก็เป็นความคาดหวังอีกเช่นกัน

ก่อนหน้านี้ ฉันก็มีความคิดแบบนี้นะ ฉันไม่ได้ต้องการอะไรมากมาย
ขอแค่มีคนที่รักฉันอย่างจริงใจ รับฟังฉัน เข้าใจฉันก็พอ
และเราก็คาดหวังว่า คนนี้แหละ ใช่เลย คนที่ฉันต้องการ
โดยที่เราก็ลืมไปว่า ไม่มีใครสามารถทำสิ่งที่เราต้องการได้ "ตลอดเวลา"
และ "พร้อมเสมอ" ในเวลาที่เราต้องการ
เพราะแต่ละคนต่างก็มีหน้าที่ มีความรับผิดชอบ มีปัญหา
มีเรื่องที่ต้องคิด ต้องทำ ต้องตัดสินใจกันทั้งนั้น
บางครั้งการที่เขาไม่รับฟังเรา ไม่ใช่ว่าเขาไม่อยากทำ
แต่สภาพของเขาเองก็ไม่ไหว เขาเองก็ต้องการความเข้าใจ
ต้องการที่พักพิงเหมือนกับเรา
แต่ถ้าเราคาดหวังว่า เขาต้องเป็นอย่างนี้อย่างนั้น
เราก็แค่กลับมาถามตัวเราเองว่า แล้วเราเป็นได้ไหม?

ตนเป็นที่พึ่งแห่งตนนั้นเป็นสิ่งที่เราควรฝึกฝน
ไม่ใช่ว่าเราไม่ต้องการใคร ไม่เอาใคร แต่เราควรยืนด้วยตัวเราเองให้ได้
ฝึกที่จะคุยกับตนเอง เราไม่ควรทำให้ใครต้องกลายเป็นถังขยะให้กับเรา
ด้วยการพูดแต่เรื่องไม่สบายใจ เรื่องที่ไม่ดี เรื่องที่ไม่มีสาระ
อย่าได้ทำตัวเหมือนเราคือศูนย์กลางของจักรวาล
ที่ทุกคนต้องดูแล ต้องรับผิดชอบ ต้องทำให้เราพอใจ

เราห้ามไม่ให้ทุกคนคิด พูด หรือทำในสิ่งที่เราไม่ต้องการไม่ได้
เหมือนกับที่เราไม่สามารถบอกให้พระอาทิตย์ขึ้นทางทิศตะวันตกได้
นี่ก็เป็นความคาดหวังในสิ่งที่มันเป็นไปไม่ได้
แต่บางครั้งเราก็ลืม เราก็เสียใจ เราก็มีคำถาม
ทำไมเขาถึงคิดกับฉันแบบนี้?
ทำไมเขาถึงพูดกับฉันแบบนี้?
ทำไมเขาถึงทำกับฉันแบบนี้?
เราต้องเก็บสิ่งนี้ไว้ในใจว่า ไม่มีคนที่รักเราคนไหนต้องการทำให้เราเสียใจ
แต่ในบางครั้ง เขาเองก็ไม่ได้ตั้งใจ ไม่ได้ระมัดระวัง เขาก็พลาดเหมือนกัน
เขาไม่ใช่พระเจ้า ขนาดพระเจ้าก็ยังถูกประนามเลย

ดังนั้น ถ้าเราปล่อยวางความคาดหวังได้มากแค่ไหน เราก็จะเสียใจน้อยลง
เพราะถ้าคาดหวังมาก แสดงว่าเรามีความต้องการที่จะได้รับสูง โอกาสที่จะเสียใจก็จะมีมาก
แต่ถ้าเราคาดหวังน้อย แสดงว่าเรามีความสามารถในการยอมรับสูง มีความเป็นผู้ใหญ่
เมื่อไม่คาดหวัง ก็จะไม่เรียกร้อง ไม่พร่ำบ่น ไม่วิพากษ์วิจารณ์
แต่จะมองหาการแก้ไข ให้ความใส่ใจและเห็นอกเห็นใจผู้อื่นมากขึ้นด้วย
เราจะฟังมากขึ้น พูดน้อยลง และเก็บความปรารถนาดีไว้เสมอ
เราจะเปลี่ยนจากคนที่รอที่จะได้รับ เป็นผู้ให้มากขึ้น
และสิ่งนี้นำความสุขมาให้กับเรา  
SHARE
Written in this book
Open the window
Writer
JaYaSaGiTa
เรียนรู้และแบ่งปัน
มีทุกสิ่งให้เราเรียนรู้และเติบโต

Comments

YONGJAI
6 months ago
ขอบคุณสำหรับเรื่องดีๆนะคะ :)
Reply
JaYaSaGiTa
5 months ago
ขอบคุณค่ะ