Final message ข้อความถึงคนรุ่นหลัง
วันก่อนเพื่อนส่งควิซเล็กๆ ให้เล่น เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับความตาย ก็เลยเป็นจุด trigger ให้เราคิดถึงเรื่องเรื่องหนึ่ง ขอตั้งชื่อว่า final message ก็แล้วกันก่อนตาย ยมทูตอนุญาตให้คุณทิ้งข้อความไว้ให้กับคนรุ่นหลังคุณจะบอกอะไร?
สิ่งที่เราอยากจะบอกคือ...

โลกนี้มันเบี้ยว อย่าไปถามหาความซื่อตรง หรือความยุติธรรมเลย เสียเวลา แม้แต่คุณงามความดีในตัวคนก็ยังบิดพลิ้วได้ แล้วเราจะเอาแน่เอานอนอะไรกับโลกใบนี้ที่เต็มไปด้วยความย้อนแย้ง ทำใจเถอะ

ไม่ว่าจะเรียน หรือทำงานก็ตั้งใจทำไปให้ดีๆ แต่อย่าไปถวายหัวให้มัน เราเรียนเพื่อที่จะมีความรู้ไปทำงาน เราทำงานก็เพื่ออยู่เพื่อกิน เอาแค่นั้นพอ ถ้าเราทำงานน้อยไปเรากำลังเอาเปรียบคนอื่น ถ้าเราทำงานมากไปเราจะตายเพราะงาน งานมีคนทำแทนได้ แต่ชีวิตเรามีชีวิตเดียว

เงินเป็นสิ่งจำเป็นของชีวิต แต่อย่าไปบูชามัน อย่าไปเอามันเป็นสรณะ เงินหามาก็ใช้ไป มีเยอะก็สปอยตัวเองได้ รู้จักแบ่งเก็บ เอาไปลงทุนให้กำไรมากกว่าอัตราเงินเฟ้อสักหน่อย เผื่อป่วยต้องใช้เงินก้อนใหญ่รักษา หรือมีเรื่องฉุกเฉินให้ใช้เงิน เหตุการณ์ไม่คาดฝันจะเกิดเมื่อไหร่ก็ได้ อย่าประมาท แบ่งๆ เอาไปช่วยคนอื่นบ้าง จะได้ฝึกเห็นแก่ตัวให้น้อยลง ฝึกเป็นผู้ให้แบบไม่ได้รับการตอบแทนบ้าง

อย่ามีลูกให้เป็นภาระของสังคม เลี้ยงเด็กคนหนึ่งให้โตไปเป็นคนดีมีคุณธรรมเป็นเรื่องที่ต้องทุ่มเทแรงกายแรงใจอย่างมาก ถ้าไม่มั่นใจว่าจะทำได้ อย่ามีลูก มองดูสิ มันมีประชากรที่บริโภคทรัพยากรบนโลกนี้อยู่เท่าไหร่แล้ว ไม่ถึง 1% ด้วยซ้ำมั้งที่มีคุณภาพจริงๆ อย่าทำผิดเหมือนพ่อแม่เรา

โลกนี้เต็มไปด้วยของที่เข้าคู่กัน แต่อยู่ตรงข้ามกันโดยสิ้นเชิง เช่น ความสุขความทุกข์ เป็นต้น ความสุขความทุกข์อยู่่กับเราเพียงไม่เกินช่วงกาแฟหายอุ่น หรืออาจจะสั้นกว่านั้นมาก ก็ถ้ามันสั้นขนาดนี้ อย่าไปจริงจังกับมันนักเลย อะไรใดๆ บนโลกใบนี้ก็ล้วนแต่ผ่านมาและผ่านไปเท่านั้นตามแต่เหตุแต่ผลของมัน

สุดท้าย จงตามหาความหมายของชีวิต จงตั้งคำถามว่าเกิดมาทำไม แล้วออกไปหาคำตอบ ถ้ามีโอกาสดีๆ อาจจะพบก็ได้ พบแล้วก็อย่าลืมทำตามสิ่งนั้น

SHARE
Written in this book
ช้อนตะกอน

Comments