- Sea -
หลังจากมีการปลดล็อคให้เข้า-ออกต่างจังหวัดได้อาทิตย์ก่อนเราได้ไปทะเลกับพี่ๆและเพื่อนที่กระบี่ ระหว่างเดินทางมีฝนตกโปรยๆลงบ้าง รถมีเดินทางเข้า-ออกกันเยอะพอสมควร
เพราะเป็นวันหยุด ช่วงที่หลายๆคนก็ออกไปเที่ยวจังหวัดใกล้เคียง 
เราไปถึงที่พักก็เกือบๆบ่ายสาม และช่วงนั้นน้ำก็ลงพอดีเราเลยชวนพี่อีกสองคน
ลงไปเดินที่ริมทะเล พูดคุยเรื่องทั่วไปที่ไม่ต้องคิดอะไรมากมาย 
เดินไปเรื่อยๆ โดนดินดูดไปบ้างบางก้าวกับเสียงคลื่นซัดมาเป็นระยะๆ
จนพระอาทิตย์ใกล้จะตกและฟ้าเริ่มมืด เมฆหนาลอยใกล้เข้ามาและขยายเป็นก้อนใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ
ฟ้าวันนั้นอาจจะไม่ค่อยสวยเหมือนที่เคยเห็นผ่านๆมาเพราะเป็นช่วงฤดูฝน
ให้ความรู้สึกเหงาๆปนเศร้า เรายืนมองและกำลังประมวลเรื่องราวที่ผ่านๆมา 
เรื่องที่มันรู้สึกไม่ค่อยโอเค 
ฮีลลลตัวเองโดยการปล่อยวางและทิ้งมันไว้ให้ถูกซัดไปกับคลื่นเดี๋ยวนั้น - : )
โอเค , เดี๋ยวมันก็ผ่านไป เราชอบพูดกับตัวเองด้วยประโยคนี้เสมอ 
โชคดีตรงที่คนรอบตัวเราทำให้เราหัวเราะ ยิ้ม ได้แม้ตอนนั้นเรากำลังมีเรื่องในใจมากมายเหลือเกิน  เเม้จะมีวูบนึงที่เราอยู่ในมุมของเราแล้วรู้สึกโดดเดี่ยวแต่หันไปอีกมุมยังมีคนบางคนที่ยังไม่ไปไหนและให้ความอบอุ่นเราเสมอ - เรายิ้มและหัวเราะแบบไม่มีเหตุผล - 
เราไม่เคยคิดเลยว่าการที่ได้เดินเล่นริมทะเลตอนน้ำลด .. ดูพระอาทิตย์ค่อยๆตก 
ท้องฟ้าเริ่มเปลี่ยนสี ยืนเสพบรรยากาศแชร์ด้วยกันมันรู้สึกดีต่างจากตอนที่อยู่คนเดียวยังไง
จริงๆเราไม่ได้ชอบอันไหนมากกว่ากันเลย แต่เรารู้สึกว่ามันรู้สึกดีทั้งสองแบบเลยแหละ 
เราไม่ได้รู้สึกว่าคลื่นที่ซัดวันก่อนที่มาคนเดียว มันดังกว่าตอนที่มากับเพื่อนอีกสองคนวันนี้ . 
เราไม่ได้รู้สึกตื่นเต้นขึ้นเพราะมากลับคนอื่นที่เพิ่มขึ้น .. นอกจากตัวเราคนเดียว
เราแค่รู้สึกแค่ว่าทุกครั้งที่ไปทะเลมันจะช่วยให้เรามีแรงกลับมาใช้ชีวิต
ได้อย่างเต็มที่กว่าเดิมก็แค่นั้นเอง ..

 
SHARE
Writer
beforeyesterday
Person
♥ Photography ♥ Write IG : thedaybeforeyesyerday.__

Comments