โปรด...อย่าเจ็บปวด
       เป็นความสัมพันธ์ที่หันมาเมื่อไหร่ก็เจอ...

แล้วถ้าต่อไปหันมาไม่เจอแล้วล่ะจะทำยังไง 


       ถึงต่อไปหันมาไม่เจอเราอยู่ตรงนั้นแล้วแต่เราก็ภาวนาให้คุณไม่เจ็บปวดซ้ำๆเพราะเขาเสมอเลยนะ มันอาจจะดูเวิ่นเว้อไปบ้างแต่เราหวังแบบนั้นจริงๆ เราหวังดีกับคุณเสมอนั่นแหละไม่หวังอย่างอื่นอีกต่อไปแล้ว...


        เราไม่อยากเป็นนิโคตินของคุณอีกต่อไปแล้ว มันเจ็บจนไม่ไหวเหมือนกันที่ต้องฟังเรื่องที่คุณเจ็บปวดมาจากเขาซ้ำแล้วซ้ำอีก เตือนเท่าไหร่คุณก็รับรู้นะแต่คุณแม่งรั้นจนเจ็บปวดจะไม่ไหวอยู่แล้ว คุณร้องไห้ฟูมฟายแทบตายเขาก็ไม่เห็นที่ตรงนั้นตอนนั้นมีแต่เรา เสียงที่คุณร้องไห้ออกมามันบาดใจเราแทบบ้าเลยรู้มั้ย?


        เมื่อไหร่คุณจะรักตัวเองขึ้นบ้างวะ เราไม่ขอแล้วที่จะให้คุณหันมามองเราบ้างนอกจากฐานะนิโคตินและเพื่อนที่ดี เราไม่ขอแล้วแต่ตอนนี้ที่เราอยากขอกับคุณที่สุดเลยคืออย่าเจ็บปวดเพราะเขาอีกเลยได้หรือเปล่า เราไม่ได้ไปช่วยประคองตอนคุณล้มไม่เป็นท่าแล้วนะ เราไม่ได้อยู่ตรงนั้นเหมือนเดิมแล้ว ช่วยดูแลทั้งตัวทั้งใจให้ดีหน่อยได้มั้ย...ช่วยอย่าเจ็บปวดเพราะเขาอีกเลยนะ... 
                       
    คุณจะจดจำเราไว้ในรูปแบบไหนก็ได้เราไม่เกี่ยงเลยนะ แต่เราขอให้คุณช่วยจดจำเขาไว้แค่ในส่วนที่ทำให้คุณมีความสุขได้มั้ย แค่นี้ทำให้เราได้มั้ยคนดี...
















 
;) 
17/06/2563

        

SHARE
Written in this book
ตอนตี2

Comments