เพราะกฏของโลกใบนี้ ไม่มีอะไรให้คิดยาก
ถ้าหากสิ่งไหนสิ่งนั้น มันจะเป็นของ ๆ เราจริง ๆ มันเหมาะสมสำหรับเรา มันใช่สำหรับเรา และเราพร้อมที่จะได้รับมันจริง ๆ แล้วล่ะก็...ไม่ว่าหนทางหรือวิธีการที่จะได้ซึ่งมันมาจะยากเย็นแสนเข็ญสักแค่ไหนก็ตาม

เมื่อเราไม่คิดที่จะล้มเลิก "ความตั้งใจและความพยายาม" นั้น ถ้าหาก "เป้าหมาย" ที่เรามองเห็นในสิ่งนั้นมันชัดเจนมากพอ มันก็เหมาะสมและสมควรแล้วกับสิ่งที่เราจะได้รับมาจากความพยายามนั้น เพราะเดี๋ยว "หนทาง" และ "วิธีการ" มันก็จะตามเรามาเอง

เชื่อสิว่า...ถ้าคุณกล้าที่จะก้าว กล้าที่จะเสี่ยงไปกับผลลัพธ์ที่คุณคิดว่าจะได้รับนั้นกลับมามันคุ้มค่ากับการที่จะลองเสี่ยงแล้วล่ะก็...ก็ 
"ลองเสี่ยง"
 มันดูสักตั้งเลย

อย่ามัวแต่มานั่งคิดวิตกกังวล เร่งศึกษา วางแผนให้รอบคอบ รัดกุม เตรียมตัวให้พร้อมกับโอกาสและสิ่งที่จะได้รับนั้นเข้ามาเสมอ หลังจากนั้นก็แค่ก้าวเดินมันต่อไป จนกว่าผลลัพธ์ที่คุณเองนั้นเป็นคนตั้งไว้จะ "เป็นจริง" ถึงแม้ว่ามันอาจจะต้องอาศัย 'ระยะเวลา' เป็นตัวชี้วัด เป็นตัวขับเคลื่อนในผลลัพธ์นั้นก็ตาม...

แม่มักจะพูดคำ ๆ นี้กับพวกเราเสมอว่า..


"ไม่ลองก็ไม่รู้ ไม่เสี่ยงก็ไม่กล้า ถ้ามันไม่ใช่ก็แค่หยุดทำ เราจะได้รู้ไงว่าเราทำได้หรือไม่ได้"
แล้วแม่ก็จะยกตัวอย่างสัพเพเหระความพยายามและล้มเหลวของแม่กับพ่อให้ฟัง ซึ่งที่เคยเห็นๆ ก็เจ็บมาเยอะ จบมาแยะ ฮิฮิ แต่แม่ก็ไม่เคยคิดที่จะหยุดยั้งความพยายาม ความตั้งใจที่จะเป็นเจ้าของกิจการเล็ก ๆ พวกนั้นเลยแม้แต่น้อย 

ถึงแม้ว่าตอนนี้มันอาจจะเป็นแค่กิจการเล็ก ๆ ที่เป็นจุดเริ่มต้นของพวกเราก็ตาม แต่ก็ใช่ว่าพวกเราจะหยุดกันอยู่แค่นี้ เพราะเราไม่เคยคิดที่จะ 'ยอมแพ้' ยังไงล่ะ เอาให้สุด แล้วไปหยุดมันที่ตรง


"ความมั่นคงของชีวิต"
เราเชื่อว่าเราทำได้ ถ้ามันจะเป็นของ ๆ เรา เดี๋ยวโลกมันก็เหวี่ยงสิ่ง ๆ นั้นที่ใช่เข้ามาหาเราเองแหละ อย่างคติพจน์หนึ่งที่ว่า...


"จงเตรียมตัวให้พร้อมอยู่เสมอ เมื่อโอกาสนั้นมาถึง"

อายุยังน้อยเสี่ยงได้เสี่ยง ล้มได้ล้ม ล้มแล้วลุกคลุกคลานยังไงก็ต้องลุกขึ้นเดินให้ตรงให้ได้

เพราะนี่คือ "ชีวิตจริง" ที่ไม่มีใครออกเกรดหรือต้องจำไปทำข้อสอบแล้ววัดผลคะแนนกันในชั้นเรียน มันอยู่ที่ว่าเราจะเลือกใช้ชีวิตของตัวเราเองยังไง เพื่อให้ดำรงอยู่ในสังคมนี้กันได้อย่างสงบสุขต่างหากเนอะ

สุดท้ายขอฝากคติพจน์ และคำคมประจำใจที่ว่า...


"เดินช้า ๆ อย่างมั่นคง ดีกว่าวิ่งสะดุดล้มแล้วเจ็บตัว : กูนี่แหละเขียน"

ลองดู...
ล้มไม่ผิด แต่มันผิดที่เราไม่กล้าล้มต่างหากล่ะ...
SHARE
Written in this book
Bantuek By กูนี่แหละเขียน
คนเรามีทั้งช่วงดีและไม่ดี บางคนทุกข์ บางคนท้อ แต่อย่ารอให้มันนานจนกัดกร่อยใจ ถ้าใจยังบอกว่า 'สู้ไหว' ก็ขอให้คุณจงลุกขึ้นสู้เดินต่อไป แค่เดินต่อไป แต่นั้นจริง ๆ
Writer
Bantuek28
Bantuek28
สวัสดี สบายดีไหม? วันนี้ได้ทำอะไร พักผ่อนบ้างได้ไหม แค่หลับตา

Comments

thesuntw
6 months ago
ชอบค่ะ🙂
Reply
Bantuek28
6 months ago
ขอบคุณค่ะ ^_^
Kani
6 months ago
ดีงามคร้าบ
Reply
Bantuek28
6 months ago
ขอบคุณค่าาาาาาา หายไปไหนนานเลยนะ ^^