ไม่ทัน
ตั้งเเต่วันนั้น วันที่เธอหายไป 

มันนานมากเเล้ว นานมากเเล้วจริงๆที่เราไม่ได้คุยกันอีก

นานซะจนจำไม่ได้ ว่าประโยคสุดท้ายก่อนเธอจากไปมันคือคำว่าอะไร

แต่วันนี้เธอกลับมา

กลับมากับประโยคที่คุ้นหูคุ้นตา เพราะเธอมักพูดประโยคนี้บ่อยๆตอนที่เรายังคุยกันอยู่
.
.
.
“พี่คิดถึงเธอ” 
.
.
.
ใช่ เราเองก็คิดถึงพี่ 

แต่เเล้วยังไงต่อหรอ
ความสัมพันธ์ของเรามันจะเป็นยังไงต่อ


ตอนนั้น ตอนที่เธอหายไป เธอไม่มีแม้เเต่คำบอกลาด้วยซ้ำ

เธอคิดจะไป
เธอก็ไป

เธอคิดจะกลับมา
เธอก็กลับมา

เพราะเราเคยบอกกับเธอว่า “เราอยู่ตรงนี้เสมอ” 
เธอเลยเลือกที่จะทำแบบนี้ใช่ใส่กันใช่หรือเปล่า

ขอโทษ

ขอโทษที่ครั้งนี้เธอกลับมา แล้วเราไม่ได้อยู่ที่เดิมอีกแล้ว

เราขอโทษ
.
.
.
ขอโทษจากใจจริง ที่ไม่ได้ทำตัวอย่างที่เคยบอกกับเธอไว้

เพื่อนเราบอกเสมอ คนเราต้องมูฟออน

และใช่

วันนี้เป็นวันที่เรามูฟออนได้เเล้ว

เธอเลือกที่จะกลับมาตอนที่เราไม่รู้สึกกับเธออีกแล้ว
อาจจะมีบางทีที่ใจเต้นกับเรื่องของเธอ
แต่มันไม่เท่าเดิมเหมือนเมื่อก่อนแล้ว


เพราะเราไม่อยากกลับไปในวงโคจรเก่าๆ
ที่มันวนลูปเดิม

หลายปีที่เราจมอยู่กับเธอ

หลายปี

หลายปีมากๆ

ตอนที่เราเศร้า เสียใจ ร้องไห้ ฟูมฟายเรื่องของเธอ

ฟังเพลงไหนก็มีเเต่เธอในเพลงนั้น

ตอนนั้นเธอแม่งไปอยู่ที่ไหนวะ

จะกลับมาทำไมเอาป่านนี้

มันไม่ทันเเล้ว

มันไม่ทันเเล้วเธอ




SHARE
Writer
nostalgia_
power of destiny
เเด่คุณผู้เคยเป็นทุกอย่าง :-)

Comments