จดหมายถึงเขา #4
ถึง คุณฤดูฝน
     หรือฉันจะบล็อกคุณไปเลยดีไหมนะ มันแย่มากเลยที่ขนาด unfollow ทุกช่องทาง แต่แค่เห็นคุณมาดูสตอรี่ฉันก็ร้องไห้อีกแล้ว เลิกมาดูสตอรี่กันได้รึเปล่าอ่ะ ไม่อยากเห็นคุณจริงๆนะ ไม่อยากเจอเลยสักนิด ทรมานมากๆเลยคุณ นี่รักคุณมากแค่ไหนกันนะ 
      วันนี้ฟ้าครึ้ม ใช่คิดถึงคุณ เมื่อวานเจอแมว ใช่คิดถึงคุณ เอ้ออ เมื่อวานแมวตัวนั้นมาที่ห้องอีกแล้วนะ ตัวที่เคยเล่าให้ฟังอ่ะ น้องอ้วนขึ้นเยอะเลยคุณ เสียดายจังที่คุณคงไม่ได้มาเจอน้องด้วยตัวคุณเอง วันนี้ไปดูดวงเปิดไผ่มา เป็นชะตาของเดือนนี้แหล่ะ เขาลงให้เปิดตั้งแต่ต้นเดือน แต่นี่เพิ่งไปเจอ ดวงมันบอกว่าคุณคิดจะไปจากฉันนานแล้ว แต่ไปไหนไม่ได้สักที เพราะรักและผูกพันธ์กันมาก อือ 555 ตรงจัง ฉันก็รู้สึกว่าคุณอยากปล่อยมือกันมาสักพักแล้วแหล่ะ แต่ปล่อยไม่ได้สักที รักฉันมากสินะ ฉันก็รักคุณนะ แปลกเนอะ คุณรักฉัน ฉันรักคุณ แต่เราไม่ได้รักกัน งงเปล่า ความคิดเราสองคนซับซ้อนมากเลย หรือของคุณซับซ้อนอยู่คนเดียว ฉันไม่รู้เหตุผลที่คุณปล่อยมือฉันเลย เอาตรงๆเลยนะ แต่เมื่อคุณอยากปล่อย ฉันก็จะไม่ขัดขวาง ขอให้คุณมีความสุขกับสิ่งที่คุณเลือก อย่าเสียใจทีหลังนะ เพราะฉันยืนยันแล้ว ว่าฉันจะไม่กลับไป 555
       วันนี้พิมพ์ได้ยาวมากกกกก ใช่แหล่ะ ฉันเป็นคนพูดเก่งนี่เนอะ คุณต้องขำแน่ถ้าได้มาอ่านอะไรแบบนี้ แต่ช่างมันเถอะ เพราะยังไงคุณก็คงไม่ได้อ่าน วันนี้ก็พอแค่นี้แหล่ะ คิดถึงนะคะ และรักเสมอ
                                                  รักเสมอ
                                        จาก คนซุ่มซ่ามของคุณ
                                  ปล. วันนี้ว
SHARE
Written in this book
คุณฤดูฝน

Comments