ขอบเขตดั่งระยะอนันต์
       เรื่องราวนี้เกิดขึ้นในเดือนเมษาและสิ้นสุดในเดือนพฤษภา
       เรารู้จักกันในแอพสีฟ้า ในโลกของบอท       เราต่างไม่รู้จักตัวตนจริงๆของกันและกัน แต่เรารู้สึกต่อกัน

        เราเริ่มคุยกันโดยการแลกเพลงกันวันละเพลง 
        จากนั้นเราค่อยๆเริ่มพัฒนาความสัมพันธ์
        
         มันไม่แปลกหรอก ถ้าเราจะรู้สึกเหมือนตกหลุมรักใครสักคนผ่านตัวอักษร  
         ใช่, มันไม่แปลกเลยในโลกของบอท

       “ เธอครับ ”
       “ ว่าไงคะ ”
       แล้วเธอก็เงียบไปสักครู่ แต่มันก็ไม่ได้ทำให้ฉันรู้สึกอึดอัดเลย
        “ เธอรู้จัก ‘ ขอบเขตดั่งระยะอนันต์ ’ มั้ยครับ ”
        “ รู้จักค่ะ ”
        “ แล้วเธอรู้ความหมายของมันมั้ยครับ ”


       ฉันคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วจึงตอบไป ทั้งๆที่ฉันก็ไม่รู้ความหมายของมัน
        
        “ ขอบเขตที่ไม่มีขอบเขตรึเปล่าคะ ฟังดูเหมือนgetsunovaเลยนะคะ55555 ”

         “ คือขอบเขตที่กว้างไกลครับ และสิ่งที่ทำให้เกิดขอบเขตนี้คือเธอ

          สิ่งที่ยังคงและไม่สลาย

         “ :-) ”
       
          ฉันส่งไปพร้อมกับยิ้มให้กับข้อความนั้น ยิ้มให้กับความรู้สึกในใจ ยิ้มให้กับทุกอย่างที่เป็นเขา

วันต่อมายังคงเป็นเหมือนเดิม
          เรามักจะได้เริ่มบทสนทนากันในยามที่ดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้าแล้วเปลี่ยนมาเป็นดวงจันทร์แล้วดวงดาว
      
         เราคุยกันเหมือนปกติที่เริ่มบทสนทนาด้วยการส่งเพลง ต่อด้วยการแลกเปลี่ยนเรื่องราวของวันนั้น คอยรับฟังกันเหมือนอย่างที่เคยเป็น

          “ เธอครับ ”
          “ ขา ”
          “ เธอยังจำขอบเขตเมื่อวานได้มั้ยครับ ”

          ใจจริงฉันอยากจะตอบเขาว่า อะไรที่เกี่ยวกับเขา ฉันไม่เคยลืมเลย แต่ฉันได้แต่ตอบกลับไปว่า

          “ จำได้ค่ะ ”

          แล้วเธอก็หายไปราวๆ 2 นาที แล้วกลับมาพร้อมข้อความที่มีความยาว 4 บรรทัด

          “ เป็นขอบเขตที่ไม่ว่าจะจากกันไปไกลหรือสร้างความบุบสลายแค่ไหน แต่ก็จะกลับมาสร้างใหม่ครับ

           และรักได้แค่คนเดียวอยู่เสมอ


           น่าแปลกที่คราวนี้ฉันกลับจำไม่ได้ว่าฉันตอบกลับเขาไปว่าอะไร
           อาจจะเป็นเพราะฉันเลือกจำแค่ข้อความของเขาละมั้ง

           นาฬิกาในห้องนอนส่งเสียงแทรกเรียกความสนใจของฉันจากช่องแชทของเขา
           00:00
           เที่ยงคืนแล้วหรอ เร็วจัง
           ในขณะที่ฉันกำลังคิดอะไรอยู่ เขาก็ส่งข้อความมาหาฉัน

           “ midnight with you again :-) ”

           “ 00 w/u :^) ”
           นั่นคือข้อความที่ฉันตอบกลับไป

           เรายังคงคุยกันต่อจนเวลาล่วงเลยไปมาก 

           เขาเลยบอกให้เราไปพักผ่อนจากสิ่งที่เจอมาทั้งวัน แล้วค่อยกลับมาคุยกันใหม่ ในช่วงเวลาที่ไร้แสงจากดวงอาทิตย์ มีเพียงแค่แสงจันทร์และดวงดาว

g



SHARE
Written in this book
g :-)
มันคือเรื่องราวของเรา เรื่องราวของความสัมพันธ์ที่เกิดขึ้นในเดือนเมษาและสิ้นสุดในเดือนพฤษภาของปีนี้ เป็นเรื่องราวจากคราวรู้สึกที่เกิดขึ้นจริง และไม่เคยเลือนหายไปจากใจของฉัน :-)

Comments