นายพราน

ฉันมักเปรียบให้ความรักฉัน​ เป็นดั่งสัตว์ปีก

ในป่าใหญ่​ที่บินโฉบไปมา​ กลางธรรมชาติชีวิตที่มีแต่ความอิสระ​ ไร้สิ่งกีดขวาง
เหนื่อยก็พักได้ตามอัธยาศัย​
มีป่าเป็นบ้านหลังใหญ่​ไร้มลพิษ
แต่ทว่า​ วันหนึ่งที่นกอย่างฉันโดนนายพราน
ล่าไป​ พรากทุกสิ่งอย่างไป​ สูญสิ้นอิสรภาพ
ตีกรอบไว้เพียงแค่ในเหล็กกรงน้อย
ความสุขแตกสลาย
ปีกอันงดงามโดนจำกัดงดโผบินโฉบเฉี่ยว
มีเพียงแต่ความถวิลถึงป่าใหญ่
นกอย่างฉันซึมเศร้าไม่ยอมกิน​เพราะโหยหา
ความสุขที่หมายถึงอิสระ
จนวันที่นกอย่างฉันถูกตรีตราว่าไม่สวยงาม
เพราะเหี่ยวเฉา​ เขาจึงปล่อยคืนสู่ป่า
ปีกของฉันกางกว้างอยู่บนท้องนภา
และได้แต่ขอบคุณนายพรานที่นำฉัน
กลับมาปล่อยถึงจะเกือบทำฉันเฉาตายก่อนจะปล่อยฉันไป​
นายพรานบอกเหตุผลว่าเขาหลงรักปีก
และสีสันบนตัวฉันจึงจับฉันมา
ฉันจึงบินจากไปแล้วบอกเขาผ่านท้องนภานี้ว่า
ถ้าวันใดนกอย่างฉันหลงรักนายพรานผู้ล่านี้


ฉันจะบินไปหาเขาด้วยความถวิลเอง
แม้แต่สายฝน​ หรือ​ พายุ​ ก็ไม่สามารถจะหยุดฉันได้

เพียงแต่อยากบอกว่าถ้ารักฉันที่ฉันเป็นฉัน
อย่าทำร้ายฉันด้วยการกักขังกันเลย​
จงอย่ากลายเป็นคนใจร้าย
เพียงเพราะคำว่ารักเลย
สุดท้ายนี้ฉันอยากบอกว่า​อาจจะมีนกบนโลกใบนี้เพียงไม่กี่ตัวหรอกที่พร้อมตกหลุมรักนายพราน








SHARE

Comments