บอกลา...
เราไม่เคยบอกรักกันสักครั้ง... 
เราอยู่ด้วยกันจนคุ้นเคย​และในบางครั้ง
เราเลือกที่จะมองข้าม​ ความรู้สึกของกันและกัน​ จนเคยตัว​ อยู่ด้วยแบบเย็นชา
แต่กลับกลายเป็นความผูกพันธ์​ที่ตัดกันไม่ขาด เพียงเพราะการกระทำเล็กน้อย​ ในทุกช่วงขณะ
กางร่มให้ในวันที่ฝนตก​ เช็ดน้ำตาให้ในวันที่เหนื่อยล้า​ ส่งรอยยิ้มเล็กๆให้
แทนการกอดตอนที่กอดไม่ได้
แล้วทำไมเราถึงหายไปจากกันล่ะ? 
เพราะดีเกินไป​ หรือ​ ต่างกันสุดขั้วหรอ
ไม่ใช่หรอก.... 
เพราะเราไม่เคยมองเข้าไปในตาของกันเลยน่ะสิ
จึงไม่รับรู้ว่าอีกฝ่ายรู้สึกมากน้อยเพียงใด
แต่วันนี้วันที่เราทั้งสอง​ต่างรู้สึกว่า​ ความรักของเรานั้นมันอิ่มตัวและควรหยุดได้แล้ว​ 
เราหายไปจากกันโดยไม่บอกลา​
แต่ต่างฝ่ายต่างรู้เหตุผลที่เดินออกไปจากกันและกัน​ เรายินดีและขอบคุณทุกเรื่องเสมอมา
ขอบคุณที่โอบกอดในวันที่เหนื่อยล้า
วันนี้ที่เราต่างเดินจากกันไป​
ขอให้คุณได้พบเจอเรื่องที่สวยงามอยู่เสมอ
ขออย่าให้ใครได้ทำคุณแตกสลาย​ 
ขอให้พบท้องฟ้าที่สวยงามในวันใหม่อยู่เสมอ
ขอให้ความเงียบนี้เป็นการจากลา
ที่อย่าได้มีน้ำตา​เลย
และสุดท้ายนี้....
คุณจะเป็นความทรงจำที่ดีที่สุดเสมอ


SHARE

Comments