Untitled 003
: มึงช่วยสอนข้อนี้หน่อยดิ
; อืมม...เออๆ เอามาดูหน่อย

อีกแล้วนะมึง...
การเป็นคนเรียนดีค่อยไปทางเก่ง
ทำให้เป็นที่ต้องการของหลายๆคน
แต่ก็ใช่ว่าจะได้รับความช่วยเหลือทุกคน

ฉันคือหนึ่งในนั้นคนที่หลายคนต้องการ...มั้ง
แต่ด้วยบุคลิกที่ค่อนข้างดูเหวี่ยงและน่าเกรงใจ
ทำให้หลายคนไม่ค่อยกล้าจะขอจากฉันเท่าไร
ยกเว้นไอ่เพื่อนคนนี้

มันคือคนที่ฉันรู้จักได้ไม่นานนัก แต่ทำให้ถูกชะตาได้อย่างบอกไม่ถูก คงไม่ต้องบอกแล้วเนาะว่ารู้สึกยังไงกับมัน

มันเป็นข้อยกเว้นของหลายๆอย่างในเรื่องของฉัน
ฉันไม่ชอบพูดคุยกับคนอื่นยกเว้นคนนี้
ฉันไม่ชอบหยิบยื่นความช่วยเหลือยกเว้นคนนี้
ฉันไม่ชอบชวนคนอื่นไปไหนยกเว้นคนนี้
ฉันไม่ชอบติวให้คนอื่นยกเว้นคนนี้

เห็นได้ชัดเลยว่าฉันเป็นคนสองมาตรฐาน (ฮ่าๆ)
แต่ก็ใช่ว่าฉันจะใจร้ายกับคนอื่นนะเว้ย
เอาจริงๆเรื่องแบบนี้มันก็ปกตินิหน่า
เวลาเราชอบใครสักคนก็ต้องอยากช่วยเขาอยู่แล้ว อยากให้เขาเห็นบ่อยๆจะได้จำได้ 

แต่ก็นะ
.
.
.
.
โทรมาเที่ยงคืนก็เกรงใจกูบ้างเหอะ555555

ทณิม,
SHARE
Written in this book
Untitled
รวมเรื่องราวที่ไม่มีชื่อเรียกเพราะเราไม่โฟกัสที่ชื่อ แต่เราโฟกัสที่ความรู้สึกตอนได้เขียนมันมากกว่า หรือบางทีอาจเป็นเรื่องความสัมพันธ์ที่หาชื่อให้ไม่ได้ ความทรงจำที่เรียกชื่อไม่ได้ แต่จำได้ว่ามีใครบ้าง ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ
Writer
Tanim
New writer.
Sometimes you're in my playlist .

Comments