Am I wrong?
                             ภายนอกดูเฉยชา ภายในบอบช้ำแค่ไหน                         ไม่มีใครรู้
           ป่า เป็นสถานที่ที่มีต้นไม้ขึ้นหนาแน่น ติดต่อกันเป็นผืนใหญ่ ป่านั้นกว้างใหญ่ เงียบสงบ และเต็มไปด้วยธรรมชาติรายล้อม นั่นคือความหมายของชื่อ.. ที่แม่เขาอยากให้เป็น แต่กลับกัน  คำว่าป่า ในความหมายของพ่อเขานั้น มันกลับแตกต่างออกไป ป่า ในความหมายของพ่อ 
มันหมายถึง ความโชคร้าย ความล้มเหลว และความผิดพลาด... 

           พ่อของเขา เป็นนักธุรกิจชื่อดัง รวยเป็นอันดับต้นๆของประเทศ เขามีพร้อมทุกอย่าง 
ทั้งชื่อเสียง เงินทอง หน้าตา หรือแม้กระทั่งผู้หญิง แม่เขาเองก็เป็นหนึ่งในผู้หญิงเหล่านั้น อย่างไม่ได้เต็มใจ...  และสุดท้ายความผิดพลาดมันก็ได้เกิดขึ้น เขา ได้ถือกำเนิดขึ้นมา ในสังคมที่มีแต่คนเอาอกเอาใจ มีผู้คนรายล้อม ชื่อเสียง เงินทอง เขามีทุกอย่าง มีแม่ ที่คอยปลอบโยนเขาเวลาล้ม เพียงอย่างเดียว ที่เขาไม่เคยได้รับเลย ตั้งแต่ลืมตาดูโลกใบนี้ขึ้นมา นั่นคือ ความอบอุ่นจากพ่อแท้ๆของเขา
          เด็กชายป่าในวัยเด็กนั้น เปรียบเสมือนผ้าขาว ที่บังเอิญ ไปอยู่ผิดที่ ผิดทาง ผ้าผืนนั้น 
ตกอยู่ท่ามกลางถังใส่สีมากมาย ที่พร้อมจะหกลงแปดเปื้อนผ้าผืนน้อยๆ เด็กชายคนนั้นมักมีคำถาม ที่ต้องถามแม่ของเขา ทุกๆเย็น
 “ แม่ครับ ทำไมวันนี้พ่อไม่กลับบ้าน ”
 “ แม่ครับ ทำไมแม่ถึงเลือดออก ”
 “ แม่ครับ ทำไมพ่อต้องตีผม ”  หรือแม้กระทั่ง..
 “ แม่ครับ ผู้หญิงเหล่านั้น เขาคือใคร ”

          นานวันเข้า เด็กน้อยที่ไร้เดียงสา ถูกแต่งแต้มด้วยสีดำ เข้าทีละนิด ทีละนิด และทีละนิด...
จากเด็กชายที่มองโลกในแง่ดี ยิ้มแย้ม ร่าเริงในวัยเด็กนั้น เขาเปลี่ยนไป.. กลายเป็นเด็กชายป่า
ที่ทำหน้าเรียบนิ่ง เฉยชา กับทุกสิ่งบนโลกใบนี้ จนกลายเป็นภาพชินตาของใครหลายๆคน
มีเพียงเรื่องเดียว ที่ทำให้เขายิ้มได้ นั่นก็คือ แม่ของเขา แม่.. ที่คอยปลอบโยนยามที่ลูกวิ่งหกล้ม แม่.. ที่คอยเช็ดน้ำตาของลูกในยามที่เขาร้องไห้และอ่อนแอ แม่.. ที่คอยโอบอ้อม ประคองร่างกายนี้ไว้ไมให้แตกสลาย หายไปกับสายลม และแม่ที่เป็นเพียงสิ่งเดียวที่ทำให้เขาพยายามที่จะอยู่ต่อไป บนโลก ที่แสนโหดร้ายใบนี้

         แต่ดูเหมือนว่าโชคชะตาคงจะเกลียดชังผู้ชายคนนี้เหลือเกิน วันนั้นเป็นคืนเดือนมืด ท้องฟ้ายามราตรีดูมืดมิดเสียยิ่งกว่าวันไหนๆ วันนั้น ป่า กลายเป็นที่เกลียดชังและขยะแขยง จากพ่อแท้ๆของตัวเองเต็มรูปแบบ วัน.. ที่เขาได้รู้ ว่าสิ่งที่เขาเป็นอยู่นั้น มันเรียกว่า ‘ ฟอร์ค ’  สิ่งมีชีวิต 
ที่เป็นที่หวาดกลัวของคนในสังคม สิ่งมีชีวิตที่ผิดแปลก ไปจากมนุษย์ธรรมดา สิ่งมีชีวิตที่ไม่สามารถรับรสสิ่งใดได้เลย นอกจาก ‘ เค้ก ’  ความเกลียดชังทวีความรุนแรงขึ้น ผู้ชายคนนั้นหยิบมีดออกมา เขากำลังจะ ฆ่า ลูกชายแท้ๆของตัวเอง แต่โชคดี หรืออาจจะโชคร้าย ที่มีเสียงกรีดร้องของหญิงสาวดังขึ้นมาขัดจังหวะ มันคือเสียงของคนสนิทของแม่ ขาสองข้างพาร่างที่เพิ่งรอดพ้นจากความตายขึ้นไปที่ห้องของแม่ให้เร็วที่สุด วันนั้นเขารอดพ้นจากเงื้อมมัจจุราช แต่ไม่ใช่สำหรับแม่ของเขา โรคร้าย พรากเธอไปจากเขา ตลอดกาล...

            และแล้ว เด็กชายคนนั้นก็ได้ตายจากไป พร้อมกับลมหายใจเฮือกสุดท้าย ของแม่ตัวเอง
SHARE

Comments

PAHHH
10 days ago
(For commu)
Reply