การลงทุนที่มั่นคงและคุ้มค่า
      
                                       บทสนทนาระหว่างเลขาฯ และ เจ้านายมหาเศรษฐี       
     

กริ้งๆๆ กริ้งๆๆ เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นในห้องทำงานบริษัทลงทุนต่างชาติรายใหญ่

"Hello,  บริษัท OMG investment ค่ะ ไม่ทราบว่าต้องการเรียนสายใครคะ"


"ขอเรียนสายคุณทอมค่ะ  ดิฉันโทรจากบริษัท The Home Paradise ที่คุณทอมเคยมาดูบ้านเมื่อครั้งก่อนค่ะ"

"ตอนนี้คุณทอมติดประชุมผู้ถือหุ้นอยู่ค่ะ  มีธุระอะไรฝากไว้กับดิฉันได้  ดิฉันเป็นเลขาฯของคุณทอมค่ะ"

"รบกวนช่วยสอบถามว่า คุณทอมยังสนใจบ้านหลังนั้นอยู่มั้ยคะ  ทางเรายินดีลดราคาให้เป็นพิเศษ หลังนี้เป็นหลังสุดท้ายแล้ว ดิฉันเห็นว่าคราวก่อนคุณทอมดูท่าทางพึงพอใจในบ้านหลังนี้มาก จึงคิดว่าหากมันหลุดมือไปดิฉันก็คงเสียดายแทน"
 
"ได้ค่ะ ดิฉันจะเรียนให้ท่านทราบ แล้วจะรีบติดต่อกลับนะคะ"


     
                   ณ ห้องทำงาน 


"บอสคะ เมื่อสักครู่มีเซลล์ขายบ้านของบริษัท The Home Paradise ที่บอสเคยไปดูบ้านเมื่อครั้งก่อน..…....คืองี้ค่ะ….^_^…&%#¥"@฿$€*:{}[=#…_......" เลขาร่ายซะยาว

"ตอบเขาไปว่า ผมได้ไปดูบ้านที่ใหม่แล้ว ซึ่งราคาถูกกว่าถึง 3เท่า หากเขาเสนอให้ผมต่ำกว่านั้น ผมจะรับไว้พิจารณา"

"นั่นบ้านราคาตั้ง 30ล้านนะคะบอส!!!"    ( ถ้าไม่เอาก็บอกเขาไปตรงๆเถอะค่ะ  ) เธอคิด

"อืม…หากทำได้จริง เงินส่วนต่างผมจะเอามาสร้างรีสอร์ทขนาดปานกลางได้อีกนับสิบๆหลัง แถมยังมีเงินเหลือให้ลูกกับเมียช้อปปิ้งได้อีกแน่ะ  แต่ถึงซื้อผมก็ยังคงไม่ซื้อตอนนี้…"

"แล้วเมื่อไหร่คะบอส…?"

"หลังการจัดตั้งรัฐบาลชุดใหม่ยังไงล่ะ…"

"เอ่อ…คือ  คำตอบของบอส คือ …ไม่มีวัน……ใช่มั้ยคะ?"

"ฉลาดดีนี่!!……ฮ่าฮ่าฮ่า"

"เมื่อตอนที่แม่สามีเก่าดิฉัน ทวงเงินค่าสินสอดคืนเพราะล้มเลิกงานแต่ง  ดิฉันก็ได้ให้คำตอบเดียวกันไปว่า……คืนแน่ๆ แต่รอ…จุดจุดจุด…  ซึ่งมีความหมายบอกเป็นนัยคือ No way!!!"

"แล้วแม่สามีของเธอเขารวยมากอยู่แล้ว เขาจะเอาเงินเหล่านั้นจากเธอไปทำอะไร"

"นั่นน่ะสิคะ" (อันนี้บอสถามตัวเองใช่มั้ยคะเนี่ย…) เธอนึกในใจ  แล้วพล่ามต่อ   "แต่จริงๆแล้วเขาไม่ได้อยากได้เงินคืนค่ะ เขาเพียงอยากได้หน้าคืน  แต่หากว่าเขาจะเอาเงินขึ้นมาจริงๆแล้วไปฟ้องร้อง ดิฉันก็ต้องกลายไปเป็นลูกหนี้เขา และก็คงต้องทำงานงกๆแบบนี้ ไปอีกตั้ง20ปี เพื่อที่จะได้มาซึ่งอิสรภาพ  เพราะดิฉันกลัวการผูกมัด ถึงได้ตัดสินใจกระทันหัน จึงต้องเป็นโสดโดดเดี่ยวอยู่ในคอนโดคนเดียวเปล่าเปลี่ยวหัวใจ หงำเหงือกมาจนถึงทุกวันนี้ไงคะ ซึ่งมันเป็นการลงทุนที่ไม่คุ้มค่า"

"แล้วแบบไหนถึงจะเรียกว่าคุ้มค่าล่ะ"

"ตอนนั้นดิฉันมีตาหามีแววไม่ จึงได้ทอดทิ้งสิ่งที่คุ้มค่าและมั่นคงที่สุดในชีวิตไป  สิ่งๆนั้นคือ บ้าน
บ้านมีสองแบบคือ  บ้านที่เรียกว่า ครอบครัว และบ้านที่เรียกว่า แหล่งกำเนิดหรือจุดเริ่มต้นนั่นเองค่ะ" 


       "บ้านที่เรียกว่าครอบครัวได้แก่ พ่อแม่ พี่น้อง ปู่ย่า ตายาย ลูกหลาน หรือเครือญาติ เป็นการลงทุนที่ไม่มีความเสี่ยง เพราะ พ่อแม่ไม่มีวันหนีหายไปจากเรา พี่น้องไม่มีวันทอดทิ้งเรา ด้วยสายที่เกี่ยวโยงใยความสัมพันธ์นี้ไว้ คือ DNA    ภรรยาหรือสามี อาจตีจากเราเมื่อไหร่ก็ได้ แต่ครอบครัวจะไม่มีวันผลักไสหรือขับไล่ไม่ว่าเราจะประสบเหตุการณ์เลวร้ายมากแค่ไหนก็ตาม ครอบครัวก็ยังคงอยู่ และเมื่อเราแก่ตัวลงคนเหล่านี้ก็ยังคงจะดูแลช่วยเหลือเราจนกระทั่งตาย แม้กระทั่งจัดงานศพและกรวดน้ำให้ด้วย"


      "และหลังจากตายไปแล้วเรายังจะต้องกลับไปยังบ้านหลังนี้ซึ่งเป็นบ้านหลังสุดท้าย คือจุดเริ่มต้น มันคืออาณาจักรที่ใครหลายๆคนต่างใฝ่ฝันถึง  แต่ผู้คนต่างคิดว่าต้องตายไปแล้วเท่านั้นจึงจะกลับบ้านหลังนี้ได้ อันที่จริงแล้วมันไม่ใช่เลย ทุกคนสามารถกลับบ้านหลังนี้ได้ทุกเมื่อที่ต้องการในทุกๆเสี้ยวความคิด  มันคือบ้านที่อยู่ภายใน  เราจะไม่เคยโดดเดี่ยวเมื่อใดก็ตามที่เราอยู่ในบ้านหลังนี้  สิ่งที่เราต้องทำมีเพียงสิ่งเดียวคือ หาบ้านหลังนั้นให้เจอ  แล้วเส้นทางกลับบ้านมันตามจะมาเอง…"

"การลงทุนในสองสิ่งนี้จึงเป็นการลงทุนที่คุ้มค่าและมั่นคงฐาวรที่สุดค่ะ ^_^"

"ฟังดูยิ่งใหญ่มาก ผมคงต้องมีเงินมากพอถึงจะลงทุนกับสิ่งเหล่านี้ได้"

"การลงทุนในสองสิ่งนี้ คุณไม่ต้องใช้เงินมากมายแต่อย่างใดเลยค่ะบอส  คุณแค่ต้องใช้ใจ… หากแต่ว่าเมื่อใดที่หัวใจของคุณปิด  แม้ว่าบ้านจะตั้งอยู่ตรงหน้าของคุณ คุณก็ไม่อาจรู้สึกได้ถึงมัน เพราะสิ่งที่กำลังปิดกั้นใจคุณอยู่นั้นคือ ความคุ้มค่า"


"ดิฉัน จะรีบโทรคอนเฟิร์มให้เดี๋ยวนี้นะคะ ว่าบอสไม่สนใจบ้านหลังนั้นแล้ว"

"เดี่ยว!…ผมเปลี่ยนใจแล้ว  บอกให้เขาส่งใบเสนอราคามาให้ผม ทางอีเมลล์ภาย 5นาที"

"รับทราบค่ะ ^_^"

 


           ………………………………………………………………………………………………





SHARE
Written in this book
บทความ
Writer
Phimtong
Spiritual Writer
Spiritual Writer , Shaman Non-religion , Co-creater , Newage ,Telepathy FB: Phimtong Kanta-in

Comments